เด็กเปรียบเสมือนผ้าขาว (ถึงคนที่มีลูกและมีครอบครัวแล้ว)

การเลี้ยงเด็กจำเป็นต้องเฝ้าระวังอย่าให้เด็กเกิดความโลภในจิตใจอยู่ตลอดเวลา

เมื่อเด็กเกิดความโลภในจิตใจ แต่ผู้ใหญ่ไม่มีเวลาดูแล หรือไม่ใส่ใจ สอนไม่เป็น หรือสอนแบบผิดๆ

หรือเด็กไปอยู่ในสังคมที่ป้ายสีดำโดยไม่รู้ตัว เท่ากับเป็นการป้ายสีดำลงผ้าขาว

นี่คือสิ่งที่ต้องทำใจ เพราะไม่สามารถควบคุมได้ แต่จะเด็กกลับตัวได้หรือไม่ขึ้นอยู่กับกมลสันดานของเด็กคนนั้นด้วย

เด็กแต่ละคนเกิดมานิสัยไม่เหมือนกัน แต่ก็จะต้องขัดเกลาจิตใจเด็กตั้งแต่เด็กๆ ให้เขากลับตัวได้

อย่าให้พ้นอายุ 20 ปีกว่าๆ เพราะพอพ้นอายุ 20 ปีกว่าๆ แล้วกลับตัวไม่ได้ จะแก้ยากมาก และติดเป็นสันดานไปแล้ว

ถึงจะมีคนแก้ได้ก็น้อยคนมาก

(เพราะผมไปได้ยินเรื่องราวนี้มาจากจิตแพทย์ชื่อดังคนนึง)

ผมเห็นผู้หญิงในละครเรื่องหนึ่ง(ไม่ขอเอ่ยชื่อเรื่อง)

มีความปรารถนาอยากสบาย เพราะเกิดมาจน สุดท้ายความโลภครอบงำ สันดานเสียทันที จนทำร้ายคนรอบข้างไปในที่สุด