สุขนั้น สุขจริงไหม

เราชอบสงสัยในชีวิตมนุษย์ว่า....เราเป็นใคร..เรามาจากไหน...เรามาทำอะไรบนโลกนี้

เรารู้สึกโลกนี้ไม่ใช่ที่อยู่ที่แท้จริงของเรา เรารู้สึกสงสัย หาคำตอบอยู่ ยังคงหาคำตอบและสงสัย

เราชอบอยากกินโน้นนี่...ถ้าไม่ได้กินมักทุกข์..แล้วพอได้กิน..มันสุขประเดี๋ยว..เงินก็หมด

รสชาติความอร่อยก็จางหาย..ความสุขก็ได้แค่ประเดี๋ยว...ครู่เดียว

เรามีโอกาสได้ช่วยคน..ให้เงินเขา..เขาทุกข์มาก..เรามีโอกาสพาคนแก่ข้ามถนน

ได้บอกทางแก่เขา วันนั้นเราสุข..สุขนานมาก..ยิ้มไม่หุบจนถึงอีกวัน

ยังดีใจที่เราตัดสินใจไม่ผิด เลยคิดว่า

มีอะไรอีกนะที่ทำให้เราสุขไปนานๆ...สุขที่ใจ..สุขคงทนกว่าความอยากทั้งหลายในตัวเรา

............................

" ในโลกนี้

มีแต่ทุกข์ สุขไม่มี

มีทุกข์สองอย่าง

คือ ทุกข์ปกปิด

กับ ทุกข์ไม่ปกปิด

เราได้บ้านใหม่

ดีอก ดีใจ

เราว่าเป็นสุข

ที่แท้มันเป็น

ทุกข์ปกปิด น่ะ

เราได้อยู่อาศัย

สบายจริง แต่ว่า

เราก็ต้องดูแล

รักษาห่วงแหนต่างๆ

นี่ ในโลกมีแต่

ทุกข์ทั้งนั้น สุขไม่มี

เรา “หลง” ต่างหาก

ว่าเรา

เป็นสุขอย่างนั้น

เป็นสุขอย่างนี้

สุข มัน สุขสมมุติ

มันไม่ใช่สุขแท้

ถ้าสุขแท้

มันอยู่ที่ใจของเรา

แต่เราไม่เห็นหรอก "

โอวาทธรรม

หลวงปู่เจือ สุภโร

**

ธรรมะสวัสดี วันนี้วันศุกร์

ไงพวก