กับสิ่งของบางอย่างยิ่งเก่า ก็ยิ่งทรงคุณค่า.......

ผมมองคนทุกคนมีคุณค่าในความเป็นคนเท่ากันหมด

ใครจะฉลาดมากหรือจะฉลาดน้อยช่างเขา

อยู่ที่ตัวเรา ใจเรา อย่าไปคิดแทนใครและเอามาใส่ใจเป็น....พอ !!!

กับบางคน แม้ไม่มีโอกาสได้พบเจอกันอีกแล้ว

แต่จะอยู่ในความทรงจำ จนวันตาย

เราชอบคนแก่ๆ แต่ไม่แก่กระโหลกกะลานะ

แก่ประสบการณ์ เค้าจะมีแนวคิดที่ผ่านโลกมาเยอะ

ปู่ยา ตายายยิ่งแก่ ก็ยิ่งมีธรรมะมากขึ้น

รู้จักสอนหลานๆ ไม่ใช่ เลี้ยงเป็นโจร เหมือนตอนเด็กๆ ที่ตามใจลูกหลาน

คิดแล้ว คนแก่ อาจดูเหมือนไม้ใกล้ฝั่ง

อาจดูไม้แก่ดัดยาก

แต่ก็ไม่ใช่เสมอไป คนเรา มีแนวคิดที่ยังดีดีอยู่ ต่อให้แก่ไปแค่ไหน

ยิ่งแก่เท่าไหร่ เรายิ่งต้องสนใจ เอาใจ รู้ใจเค้ามากกว่าใครๆ เราจะได้ เป็นคนแก่ต่อไป ที่ทำอะไรไว้ จะได้แบบนั้นค่ะ

อันนี้ถ้าเป็นตัวเองคงทำให้ดีที่สุดค่ะ

สำหรับผม การได้ทำประโยชน์เพื่อผู้อื่น โดยไม่หวังสิ่งตอบแทนใดๆ เป็นตัววัดคุณค่าของคนได้เป็นอย่างดีครับ