ขอเหตุผล..ถ้าเราต้องเพิ่มความทุกข์ให้ตัวเองเพื่อให้อีกคนได้รับความสุข...???...

ผมเข้าใจ ว่าต่างคนต่างมีมุมมองของชีวิต ที่ดูต่างกันออกไป........

แต่สำหรับผมแล้ว ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม

เห็นได้ว่า ไม่ต่างจาก '' เอ็นดูเขา เอ็นเราขาด ''

ทำไม....จะต้องเปลี่ยนตนเอง เพื่อไปเอาใจเขา โดยที่ตนเองต้องมาทนเจ็บ ทนทุกข์ทรมาน....???

ถ้าเกิดเปลี่ยนตนเอง แล้วเป็นผลดีกับชีวิตตนเองจริงๆ ก็ค่อยว่าไปอย่าง.....

เขาก็คน เราก็คน มีชีวิตและจิตใจเหมือนกัน มีศักด์ศรีเหมือนกัน....

หากจะเปลี่ยน เปลี่ยนตนเอง เพื่อดูแล '' บุพการี '' ให้ท่านมีความสุข ยังมีคุณค่ามากมายกว่าครับ.....

หากจะเปลี่ยน ขอเปลี่ยนไปในทางที่ดี และถูกต้องเถอะ.....

เป็นผม จะไม่ยอมให้ตัวเองลำบากไปด้วย

เพราะผมอยากเอาชนะโชคชะตา

ผมอยากเอาชนะแรงโน้มถ่วง

ตอบกันหมดแล้ว นึกไม่ออกแหละ 555

พยายามเอาใจทุกคนด้วยการเปลี่ยนตัวเองนั้นเป็นความคิดผิดๆ ที่จะทรมานตัวเองเปล่าๆ เป็นตัวของเราเองและให้คนอื่นภูมิใจหรือยอมรับในตัวตนที่แท้ของเราดีกว่า

ดูต้นเหตุที่ทำให้ทุกข์อย่างที่ว่ามา.....

ห่วงใย..เพื่อคนที่เรารัก..

อดเปรี้ยวไว้กินหวาน..

โดนมัดมือชก..เลี่ยงไม่ได้..

หวานอมขมกลืน..

เพื่ออนาคต..

ฯลฯ.......

ทั้งหมดนี้ ถ้าเป็นคนที่สำคัญก็เต็มใจ

เพราะมองมุมหนึ่งมันก็คือความทุกข์

แต่หากมองอีกแง่หนึ่ง... มันก็แค่ลดทอนความสุขของเรานิดหน่อย

หรืออาจะไม่ได้ทำให้ทุกข์อะไรเลย

ระหว่าง "สุข" และ "ทุกข์" มันมีแค่เส้นบาง ๆ กั้นไว้

นั่นก็คือ "จิต" ของเรา

จึงมีคำกล่าวของปราชญ์ว่าไว้ว่า ....

"คนมีปัญญา สุขได้แม้ในขณะทุกข์"

นั่นก็คือคนที่รู้จักวางจิตของตนเองในที่เหมะสม

สงสารครับ

คือ วันนี้ ช่วยเพื่อนกลุ่มนึงทำงานครับ ซึ่ง ถ้ามันไม่ทำ มันก็ติด 0 กันครับผม ไอเราก็พอมีความรู้ยุวบ้าง ก็สละเวลามีค่า สละแรง ไปช่วยงานให้เสร็จๆคับผม

เพราะในความทุกข์ของเรา มีความสุขใจแฝงอยู่นั่นเอง

จึงกล้าเสี่ยงที่จะทุกข์ เพราะเมื่อได้รับความสุขกลับคืน

ช่างอิ่มเอมใจยิ่งนัก .... โดยเฉพาะทุกข์ที่เฝ้าห่วงใย ดูแล ลูกน้อย

แต่พอเขาเติบใหญ่ด้วยความแข็งแรง แจ่มใส มีภูมิคุ้มกันสิ่งไม่ดี

เราก็รู้สึกอุ่นใจ อิ่มใจ จนลืมคราวทุกข์ยากที่เลี้ยงดูเขามาไปเลย

เราทุกข์กว่า ถ้าเขาทุกข์

สรุป เรายอมเองคนเดียว จบ