เป็นคนพึ่งพาอาศัยญาติพี่น้องไม่ได้ มีแต่เขาได้มาพึ่งพาตน

ช่ายย ตรงนี้แหระพึงระวัง อิอิ

"แต่ผมว่าคำพูดที่สวยหรูกับเหตุการณ์จริงมันอาจไม่ทำให้คุณคิดอย่างนี้ก็ได้ครับถ้าเจอกับตัวแบบจังๆ"

ไม่รู้สินะ ... คุณอาจเป็นคนแข็งในที ประมาณว่าให้คือให้ ไม่ให้คือไม่ให้

แล้วก็ไม่แคร์คนฟังด้วยว่าจะรู้สึกเช่นไร

แต่เราเป็นแบบประนีประนอมให้ถึงที่สุดก่อน ..ถ้าสุดๆ แล้วค่อยว่ากันอีกที

การใช้วิธีเด็ดขาดกับญาติ เป็นวิธีที่ยากนะคุณ

นั่นอาจหมายถึง การตัดญาติ ตัดเป็น ตัดตายกันเลยทีเดียว

เมื่อคนเราเกิดมาเป็นญาติกันแล้ว แสดงว่ามีบุญเกื้อหนุนกันมาก่อน

ถ้าเป็นเพื่อน คนรู้จัก ก็ง่ายที่จะตัดขาดโดยไม่เหลือเยื่อใย

แต่กับญาติพี่น้อง ตามคำถามของคุณ

ในความคิดของเรา...

เราไม่เลือกวิธีตัดขาดญาติแน่นอน ....ไม่ว่ากรณีใดๆ ก็ตาม

คุณอาจคิดว่า คำพูดสวยหรูของเราใช้กับญาติของคุณไม่ได้

แต่เราก็ยังคิดว่า คำพูดที่ดูเบา การกระทำที่ไม่หักหาญน้ำใจกัน

การไม่ตัดขาดญาติมิตร เป็นวิธีการที่ดีกว่า

การทำอะไรโดยไม่สนใจความรู้สึกคนอยู่ดี ...

ยิ่งผู้นั้นเป็น ... ญาติ ... ด้วยแล้ว

ยิ่งไม่มีเหตุผลที่จะเลือกวิธีนั้นไม่ว่ากรณีใดๆ ก็ตาม

... ความช่วยเหลือ ก็คือ ความช่วยเหลือ ...

... จะมากจะน้อย ผู้รับไม่มีสิทธิต่อรอง ...

ผมหมายถึงว่า บางคนคิดและพูดเหมือนสวยหรู แต่พอเจอเข้ากับตัวเองจังๆอาจจะเปลี่ยนความคิดแระไม่ได้ทำอย่างที่ตัวเองคิดประนีประนอมก็เป็นได้ครับ พูดทั่วไป เพราะคนเรามีกิเลส มีโมหะ สิ่งที่เพียรทำดีมา บางทีอาจขาดสะบั้นเอาได้ถ้าหากเจอเหตถการณ์บีบตน

อย่างนั้นก็แล้วแต่บุคคล เราไม่ใช่เขา และเขาก็ไม่ใช่เรา

แต่เราก็มีจุดยืนในความคิดของเรา ซึ่งอาจเหมือนหรือต่างจากคนส่วนใหญ่

และไม่เป็นคำตอบตายตัวในทุกกรณี ทุกสถานการณ์ด้วยเช่นกัน

ผู้ฟังจะเป็นผู้เลือเองว่าจะรับส่วนไหน ไปใช้ในเรื่องราวของตน

หรือแค่เป็นเพียงหนึ่งมุมมอง หนึ่งความคิดเห็นที่เขาเลือกไปวิเคราะห์

เพื่อหาจุดที่เหมาะสมที่สุดสำหรับเขา แล้วเกิดเป็นวิธีการเฉพาะของเขา