นิทานสอนใจเรื่อง การสนทนาของพ่อและลูกชาย

วันหนึ่ง พ่อกำลังทำงานและลูกชายของเขาก็เดินเข้ามาหาแล้วถามว่า "พ่อครับ ผมมีคำถามอยากจะถามพ่อได้ไหมครับ" พ่อพูดว่า "ได้สิลูก แล้วอะไรละ" ลูกชายของเขาจึงถามว่า "พ่อทำงานได้เงินต่อชั่วโมงครับ" พ่ออารมย์เสียเล็กน้อยและพูดว่า "นั่นไม่ใช้เรื่องของลูก ทำไมจึงถามแบบนี้" พ่อจึงบอกเขาว่า "พ่อหาได้ 500 รูปี ต่อชั่วโมง"

"โฮ้" ลูกชายของเขาตอบพร้อมกับก้มหน้าลง และพูดว่า "พ่อครับ ผมขอยืมเงิน 300 รูปีได้ไหม" แล้วพ่อก็โกรธอย่างเป็นฟืนเป็นไฟ "ถ้านี้เป็นเหตุผลที่ลูกถามยืมเงินเพื่อที่จะเอาไปซือของเล่นหรือของที่ไม่มีประโยชน์ ให้กลับเข้าไปนอนได้แล้ว ทำไมถึงเป็นคนแบบนี้ พ่อทำงานหนักทุกๆ วันกว่าจะได้เงินมา พ่อไม่ชอบเด็กที่มีการกระทำแบบนี้"

ลูกชายเดินไปยังห้องนอนของเขาเงียบๆ และปิดประตู ส่วนพ่อนั้นนั่งลงและโกรธมากขึ้นเรื่องที่ลูกชายมาถามว่าเขากล้าได้ยังไงที่จะมาถามแค่เพื่อของเงิน เวลาผ่านไปเกือบชั่วโมง พ่อได้ใจเย็นลงและเริ่มคิดว่า "บางที อาจจะมีบางอย่างที่เขาต้องการที่จะซื้อมันด้วยเงินนั่นจริงๆ และเขาไม่ได้ถามขอเงินบ่อยนัก" พ่อได้ไปยังห้องของเด็กชายและเปิดประตู "หลับหรือยังลูก" เขาถาม "ยังครับพ่อ ผมตื่นอยู่" เด็กชายตอบ "มันก็นานมากแล้วและพ่อได้โมโหลูก นี่เป็นเงิน 300 รูปีที่ลูกถามหา"

เด็กชายลุกขึ้นนั่งตรงๆ พร้อมยิ้ม "โอ้ ขอบคุณมากพ่อ" เขาพูดด้วยความดีใจ แล้วเปิดใต้หมอนของเขาและหยิบเงินที่เก็บไว้ออกมา พ่อเห็นลูกชายมีเงินจึงเริ่มโกรธอีกครั้ง เด็กชายนับเงินของเขาอย่างช้าๆ แล้วมองดูที่พ่อของเขา

"ทำไมลูกต้องการมันอีกในเมื่อมีอยู่แล้ว" พ่อบ่น "เพราะว่าผมมีไม่เพียงพอ แต่ตอนนี้ผมมีพอแล้ว" เด็กชายตอบ "พ่อครับ ผมมี 500 รูปีแล้วในตอนนี้ ผมอยากจะซื้อเวลาของพ่อ 1 ชั่วโมง โปรดกลับมาที่บ้านเร็ว ผมอยากจะทานอาหารเย็นกับพ่อ"

ข้อคิดสอนใจ: มันเป็นแค่การแจ้งเตือนเล็กในการทำงานหนักตลอดชีวิตของคณเท่านั้น เราไม่ควรปล่อยให้เวลาผ่านไปโดยไม่มีเวลาให้กับคนที่สำคัญกับเรา คนที่อยู่ในใจเรา ถ้าหากเราตายพรุ่งนี้ บริษัทที่จ้างเราสามารถหาคนใหม่มาแทนไม่ได้ในไม่ช้า แต่ครอบครัวและเพื่อที่เราทิ้งไว้ข้างหลังจะรู้สึกเสียใจกับการสูญเสียของคุณตลอดไป และมาคิดเกี่ยวนี้สัดนิด เราให้เวลากับงานมากกว่าครอบครัวของเรามากเกินไป

เรียบเรียงจาก: http://www.moralstories.org/father-son-conversation/