เล่าเรืองความรักที่คุณมีไม่ว่าจะด้านไหนให้ฟังบ้างจิ..

เพลานี้...เรามีความรักให้กับสิ่งรอบๆตัว พร้อมจะเป็นผู้ให้ก่อน

และไม่ถือสาสิ่งร้ายๆที่สิ่งอื่นแสดงต่อเรา แต่ความไว้วางใจที่เราเคยมีต่อสิ่งนั้นจะลดลง จนไม่อยากเข้าใกล้สิ่งนั้นอีก แม้จะไม่โกรธเกลียดสิ่งนั้นก็ตาม

ยังไม่เคยบอกใครเลย

ยังไม่เจอคนที่สุด

ยังไม่เจอแอบรัก

ยังไม่เจอความสมหวัง

จึงยังไม่เคยอกหัก

และ...ไม่มีมุกจีบ

อย่ามองเพียงเรียงความรักแค่...มักง่าย

เพียงต้องใจในคำพูดสุดแสนหวาน

ในความง่ายคล้ายลมปากยากเกินอ่าน

รีบรับทานมันไม่สุกอาจทุกข์ใจ

เพราะว่าชายไร้รับในความผิด

ได้แนบชิดได้เชยชมสมใจหมาย

เพียงลมปากเพียงอยากลิ้นสิ้นพลีกาย

บทสุดท้ายได้เสียสาวเศร้าเพราะใคร ?

( ปัจจุบันนี้ความต่างระหว่างเพศ...น่ากลัวพอ ๆ กันครับ )

เกิดมานอกจากรักคนในครอบครัว

ก้รักสัตว์นี่หล่ะที่ซึ้งมาก

มีวันนึง หมาจรจัด หลังอาน ขาขาดข้าง

มาขอข้าวเรากิน เราให้เขากินนะ

เขามารอข้าวเราที่ท่าน้ำทุกวัน เอ๊ะไม่ใช่เรื่องพี่มาก

เขาก็มาทุกวัน หางกระดิกมาเชียว

พร้อมกับมีแมวจรสีขาวจำสีได้เลย ก็มาขอข้าว เราก็ชอบแอบให้

เพราะที่บ้านไม่ให้เล่นกับสัตว์ไม่มีเจ้าของ เขาว่าไว้ใจไม่ได้

เราสอนให้เขายกมือ แสดงความสวัสดีได้ด้วย จนเราย้ายจากบ้านเช่านั้นไป

มีเจ้าของบ้านโทรมาบอกว่า หมาแมวของเธอ ยังรอเธอทุกวันเลยนะ

ฉันนี้ไม่รู้เธอมีเสน่ห์อะไร

ก็ซึ้งนะ ไม่รู้จะมีใครรักเราเหมือนที่หมาแมวมันรักเราไหม

ขออภัยถ้าอยากอ่านแนว คู่รัก ข้ามเม้นนี้ไป เกิดมายังไม่มีประสบการณ์ TT