ตอบกลับเมื่อ 9 ปีที่ผ่านมา
เรามาร่วมมือกัน เราต้องเลิกนิสัยนี้ให้ได้นะ ตะเอง 55
ก็ไปศึกษามาพอสมควร ตอนนี้ก็ทำได้บ้างแล้วนะ คือเราต้องหัดไม่คิดเล็กคิดน้อย ต้องหัดใจกว้างเข้าไว้ ที่เป็นแบบนี้เพราะว่ามันเป็นกรรมของการเคยทรยศผู้มีพระคุณน่ะ อาจจะจากอดีต หรือผู้มีพระคุณนั้นอาจจะเป็นพ่อแม่ที่เราเคยล่วงเกินท่านไว้ แ่ต่เราไม่รู้ตัว หรือรู้ตัวแล้ว แต่ยังแก้กรรมไม่หมด กรรมยังส่งผลอยู่ หรือแม้กระทั่งเพือน หรือผู้มีพระคุณของเราไง ยกตัวอย่างนะ สมมุติ เอ เคยให้เงิน เคยช่วยเหลือเราเวลาลำบาก ต่อมา เอช่วยบ่อยแล้ว แต่ไม่อยากช่วยเราอีก เลยจัดการบล็อกเฟส หรือไปพูดให้เราไม่ดี เราก็เลยไปโกรํธเขาที่เขาทำแบบนั้นกับเรา คือ ความจริงเราไม่เคยลืมบุญคุณเขา แต่พอเขาทำแบบนี้กับเรา เราดันไปโกรธ ไปว่าเขา ตัดเพือนกับเขาเลย โดยหารู้ไม่ว่า สิ่งที่เราทำ คือการเนรคุณ ไม่รู้จักอดทน ว่าเขามีบุญคุณกับเรา เปรียบกับพ่อแม่ก็ได้ คือ ถ้าเราถูกพ่อแม่ดุด่า แต่เราไปเถียง นั่นคือเราเนรคุณไม่คิดถึงคุณข้าวแดงแกงร้อนของท่าน หรืออีกอย่างหนึ่งเช่น เพือนให้ยืมเงินสองพัน เราใช้เพือนแล้ว แต่ให้เยอะกว่าเดิมคือ หนึ่งหมื่น แต่ต่อมาเราตกทุกข์ได้ยาก เราไปยืมเพือน เพืือนไม่ให้ยืม แถมว่าเราแบบเสียๆหาย ไม่ช่วย เราก็ว่าเพือน เหมือนลำเลิกบุญคุณว่าแต่ก่อนชั้นยังให้เงินแก มากกว่าที่แกให้ฉันอีก แบบนี้อ่ะ บลาๆๆๆ ผลกรรมตรงนี้ มันคือการเนรคุณ และทำให้เราไม่เป็นคนใจกว้าง ไม่ปล่อยวาง ดังนั้น เราจึงควรหัดเป็นคนใจกว้าง ไม่คิดเล็กคิดน้อย และให้คิดซะ ว่าให้ทานเขา หรือช่างเขาเถอะ เราทำบุญ หรือไม่ต้องคิดก็สิ้นเรืองมีอะไรก็อดทนเอา เหมือนกับอดทนที่พ่อแม่ด่าเรา แล้วเราไม่เถียง นั่นแหละ จะหมายถึงเราจะเป็นคนกตัญญู ..ดังนั้น ถ้าเราพยายามไม่คิดเล็กคิดน้อยแบบนี้ได้ ต่อมา เราก็จะนิ่งได้ และควบคุมจิตใจตัวเองได้มากยิ่งขึ้นเรือยๆ ต่อมา เราก็จะได้ดีเอง ทำใจได้เอง กลายเป็นคนเข้มแข็ง จะมีเพืือนเข้ามาหาเรามากมายอ่ะ ..ลองดูนะ ไม่ได้บังคับให้เชือ แต่ลองคิดทบทวนกลับไปดู บางเหตุผลที่เราเคยทำมา อาจจะเข้าข่ายนี้ก็ได้ ดังนั้น ถ้าเมือเราฝึกหัดตัวเองเสียใหม่ เราจะได้บารมีคือ เป็นคนมีความอดทนอดกลั้น จะนิ่งได้มากกว่าเดิม และที่สำคัญ จะทำให้เราเป็นคนปล่อยวาง และกลายเป็นการทำบุญแบบให้ทาน จะได้เพืือนและกัลยาณมิตรเพิ่มขึ้นครับ ขออนุโมทนาบุญล่วงหน้าครับ ถ้าทำได้ :) :)
+1 โหวต
