คุณคิดว่าการแก้แค้นสามารถบรรเทาความเจ็บปวดได้หรือไม่

ไม่เลยครับ การให้อภัยต่างหากที่ช่วยบรรเทาความทุกข์ลงได้

มันก็เหมือนเราคันแหละครับ..

เกาๆๆๆ..สบายมั้ยก็..สบายนะ..

เป็นแผลมั้ย..ก็เป็น..แต่ยอมรับได้งัย..

อักเสบมั้ย..ก็ได้งั้ยยย...

ต้องรักษาตัวเองทีหลัง..มั้ย..เอ้า..ตอนนั้นก็ยอมรับได้งัยเล่า..

พอรู้สึกตัวอีกที..ไม่น่าเลยกรู..

ความแค้นก็เหมือนไฟที่มันเผาใจเราครับ..สะใจ..แต่สาระสำคัญ..เรานั่นแหละที่เจ็บเอง...

ในทางพระพุทธศาสนา

สำหรับเรื่องของการแก้แค้น อาจจะทำให้บรรเทาความเจ็บปวด ด้วยการทำให้เกิดความสะใจ และสมใจ

กับการที่ได้เห็นอีกฝ่าย ต้องมาพบจุดจบ เจ็บปวด ตามที่เราต้องการ

แต่หารู้ไม่ว่า มันเป็นการสร้างบาปและเวรกรรมต่อกัน แบบไม่มีที่สิ้นสุด

หรือที่เรียกว่าเป็นเจ้ากรรมนายเวร เป็นคู่กรรม เป็นคู่เวรต่อกัน ในลักษณะจองเวรจองกรรมต่อกัน

แต่ถ้าหากอยากให้ทุกอย่าง มันจบลงด้วยดี ถึงจะต้องมีการเอาชนะใจตนเองให้ได้ และสร้างบุญกุศลจากการทำอภัยทาน

ด้วยการอโหสิกรรม เพราะการอโหสิกรรม คือการสร้างบุญกุศลอันยิ่งใหญ่ในชีวิตของเรา

ถึงแม้จะทำยากก็ตาม เพราะมันต้องใช้เวลา

แต่ถ้าหากทำได้ ชีวิตจะหมดกรรม และพบแต่ความสุขในชาตินี้ และทุกชาติไป

ขออนุโมทนา....

อย่าไปสาปแช่งใครค่ะ เพราะว่า โดยความจริงแล้ว ไม่ถึงคนๆนั้นหรอก แต่จะถึงเราเมื่อตอนดวงตก มันจะกระหน่ำกลับมาหาเราเองค่ะ เชื่อสิคะ ถ้าคุณเครียดมาก ขอแนะนำให้คุณดูหนัง ฟังเพลง ทำในสิ่งที่ชอบ และอ่านหนังสือธรรมะควบคู่กัน อย่าไปคิดถึงสิ่งที่ไม่ดี แค่นี้คุณก็ไม่ก่อกรรมแล้วค่ะ อิอิ

ในทางโลก..ได้ ถ้าคุณไม่รู้สึกผิด คุณจะไม่ทุกข์ แต่ถ้าคุณรู้สึกผิดในภายหลัง คุณจะทุกข์ทรมานใจมาก มันจะเป็นตราบาปไปชั่วชีวิตของคุณ

ในทางธรรม บรรเทาไม่ได้เลย เพราะคุณยิ่งแก้แค้นเขา ต่อไป คุณจะมีแต่เวรกรรมที่สร้างความทุกข์ใจให้กับคุณ ถ้าคุณไม่ทุกข์ใจเอง ก็จะมีเวรกรรมกระหน่ำมาให้คุณเกิดความทุกข์ค่ะ

ดังนั้น หยุดการแก้แค้นเสียดีกว่าค่ะ

สำหรับเรานะ มีหลายคนมากมาย ที่ทำไม่ดีกับเรา แต่ใครจะรู้บ้างว่า จริงๆแล้ว เราไม่เคยโกรธหรือเกลียดพวกเขาเลย ถ้าโกรธอาจจะแค่ช่วงเวลาสั้นๆ เพราะจิตใจเรา ลึกๆ ที่แท้จริงแล้ว เราเป็นคนไม่ค่อยผูกใจเจ็บใคร จะเป็นคนที่เกลียดคนยากมาก แม้แต่คนที่เขาทำให้เราเจ็บ เราก็แค่โกรธหน่อยเดียว โกรธเดี๋ยวเดียว แล้วก็ผ่านไป ไม่สนใจ อาจเป็นเพราะว่ายังไม่เคยมีใครทำให้เราเกลียดที่สุดก็เป็นได้ เพราะถ้าคนที่ทำให้เราเกลียดที่สุดนี่ เราอยากเอาคืนไปเลย และต้องทำให้เจ็บแสบด้วย แต่ว่า มันยังไม่มีคนๆนั้นมากพอให้เราคิดเช่นนั้น อาจเพราะเราจิตใจดีเกินกว่าจะไปคิดกับเขามากไปกว่านั้น ส่วนตัวเป็นคนที่ให้อภัยคนนะ สามารถกลับมาพูดจากันได้เหมือนอย่างเก่า แต่ว่า อาจจะมีบางกรณีที่ว่า ไม่ได้เกลียด ไม่ได้โกรธมากมาย แต่จะไม่อยากยุ่ง และไม่่ต้องการพัวพันด้วยอีก เพราะเล็งเห็นว่า ถึงเราดีต่อเขา แต่เรารู้นิสัยเขาว่า เขาต้องไม่ดีต่อเรา เหมือนที่เราคิดดีต่อเขาเลย แบบนี้น่ะ เราจะอยู่ห่างคนแบบนี้ค่ะ

เชื่อเถอะ อย่าไปแก้แค้นใครเลย บาปกรรมค่ะ

บรรเทาความเจ็บปวดไม่ได้ แต่สะใจที่ได้ทำให้อีกคนเจ็บใจ เจ็บตัว เสียหาย หรืออะไรก็ได้เพื่อความสะใจ เพื่อเป็นการแก้แค้นให้สาสม

ส่วนแรงอาฆาต แรงสาปแช่ง ส่งผลถึงเขามั๊ย เราคิดว่าส่งถึงเขาแน่นอน แล้วก็ส่งถึงเราด้วย เพราะผลกรรมที่เราก่อต่อเขานั่นเอง

ในความคิดเราอย่าอาฆาต อย่าสาปแช่งใครดีกว่าจ้ะ เพราะเป็นการผูกเวร จองกรรมต่อกัน เป็นแรงมหัศจรรย์ที่ดึงให้คนสองคนต้องมาชดใช้กรรมให้แก่กันและกันในชาติภพต่อๆ ไปไม่สิ้นสุด