ผมเคยมีประสบการณ์กับตัวเองมาแล้วว่าการพูดความจริงไม่มีใครชอบหรอก (แม้แต่ตัวผมเองก็ไม่ชอบ)

ผมเคยมีประสบการณ์กับตัวเองมาแล้วว่าการพูดความจริงไม่มีใครชอบหรอก (แม้แต่ตัวผมเองก็ไม่ชอบ)

ลูกพี่ลูกน้องของผมเองนี่แหละ เมื่อหลายปีมาแล้ว เค้าเป็นคนเอาลูกชิ้นและไส้กรอกที่ใส่อยู่ในชามโฟมมาแบ่งให้กิน

แล้วผมก็พูดว่า "กินอาหารที่อยู่ในโฟมเสี่ยงเป็นมะเร็งสูงกว่าคนปกติ" แล้วญาติก็พูดตะหวาดใส่ผมต่อว่า "ตายเพราะปากไง"

สรุปต่อให้ผมพูดความจริงแค่ไหนก็เถอะ คนฟังมักไม่ชอบอยู่ดี

สิ่งที่ผมพูดออกมาก็เป็นความจริง แต่ผมรู้สึกว่าต่อให้พูดความจริงแค่ไหนก็เถอะ แต่ถ้าคนฟังไม่ชอบตัวเรานี่แหละจะซวย

พูดตรงน่ะ มันได้ครับ แต่ต้องรักษาน้ำใจคนฟังด้วย ไม่งั้นจะกลายเป็นคนปากเสียไปในทันที

พูดตรงต้องให้ถูกคนด้วยนะ ถ้าไม่ถูกคน ความซวยจะตามมาหาตัวเองทันที จะเข้าสำนวน "ปากหมอตายเพราะปาก" นี่แหละ