อยากทำความดีเพราะ มีคนเคยทำดีด้วย แล้วรู้สึกดี

เป็นความคิดที่ดี

การรับสิ่งดีๆ มา แล้วเกิดความต้องการทำดี

เป็นแนวคิดของการต่อยอดในทางที่ดี

ประมาณว่า ได้รับสิ่งใดมา

ก็ตอบแทนกลับให้คล้ายกับสิ่งที่ได้รับ

สังคมก็มีแต่ความสงบสุข มีแต่รอยยิ้ม

มีแต่การแสดงน้ำใจ ไมตรีต่อกัน

เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ให้กันและกัน

เป็นสังคมอุดมคติเลยล่ะ

..

แต่จะว่าไป..

แนวคิดเช่นนี้ก็เหมือนดาบสองคม

ถ้าหากว่าผู้นั้นได้รับสิ่งที่ไม่เป็นอย่างที่คิด

ไม่ได้รับการช่วยเหลือ หรือได้รับสิ่งที่ไม่ดี

ไม่ทำให้รู้สึกรื่นรมย์ หรือได้รับสิ่งที่ทำให้เศร้า

ให้โกรธ ให้แค้น หรือถูกกดขี่ข่มเหง

แบบที่เรียกว่า ตกเป็นเหยื่อ

เช่น เหยื่อของความรุนแรง

เหยื่อของการทารุณกรรม

เหยื่อของการฉกชิง วิ่งราว เหยื่อของอะไรก็ตาม

เจ้าความคิดนี้ อาจทำให้ผู้นั้น

ตอบแทนผู้อื่น ด้วยระบบตาต่อตา ฟันต่อฟัน

ร้ายมาฉันก็ร้ายกลับเป็นร้อยเท่าก็เป็นได้

หากผู้นั้นร้ายกับผู้ที่กระทำต่อเขา

ก็คงเป็นเวรเป็นกรรมต่อกัน

เพียงคนเดียวหรือกลุ่มเดียว

แต่ถ้าผู้นั้นกระทำแบบไม่เลือกผู้คนล่ะ

ก็คงเหมือนที่เคยเห็นเหตุการณ์การกระทำที่รุนแรง

คดีอุกฉกรรจ์ คดีสะเทือนขวัญ

ซึ่งหากติดตามข่าวมักจะพบว่า บุคคลเหล่านี้

หลายคนเคยอยู่ในสถานะเหยื่อมาก่อน

เคยถูกการใช้ความรุนแรง ถูกล้อเลียน ถูกบูลลี่

ถูกรังแก หรือได้รับความกดดัน กดขี่ ข่มเหง

แม้คนที่ทราบเรื่องราวที่ผ่านมาในชีวิตของผู้นั้น

จะรู้สึกว่าชีวิตที่ผ่านมาของบุคคลนั้น

จะน่าเห็นใจ น่าเวทนา สงสารเพียงใด

.

แต่พอบุคคลนั้นลุกขึ้นมาเปลี่ยนบทบาท

จากผู้ถูกกระทำ หรือเหยื่อ

ไปสู่การเป็นผู้กระทำเมื่อใด

โดยเฉพาะกระทำต่อบุคคลที่สาม หรือผู้บริสุทธิ์

เมื่อนั้น เขากลายเป็นผู้ผิดเสียเอง

เขาต้องถูกลงโทษ ทั้งจากกฎหมายและสังคม

ความรู้สึกเห็นอก เห็นใจ เวทนา สงสาร

ที่ควรได้รับจากคนทั่วไปในฐานะเหยื่อ

ก็จะเหือดหายไปทันที และเปลี่ยนเป็น

ความโกรธแค้น ชิงชังของคนในสังคม

..

แค่คิดจากสิ่งที่เคยเห็นจากข่าว

เปรียบเทียบจากหัวข้อกระทู้

เราก็สะพรึงมากแล้ว

ไม่อยากให้เป็นเช่นนั้นเลย

.

ขอให้ใช้คำว่า อโหสิกรรม และให้อภัย

กับเรื่องร้ายๆ คนร้ายๆ ที่เข้ามาในชีวิต

และใช้คำว่า ทำดี มีน้ำใจ และเป็นผู้ให้

กับเรื่องดีๆ คนดีๆ ที่เข้ามาในชีวิตเช่นกัน

.

ด้วยจิตคารวะ