ชีวิตนี้ถ้าคุณไม่ได้เป็นผู้ประกอบการ คุณจะรู้สึกเสียใจกับตัวเองไหมครับ

อยู่ที่ว่าเป้าประสงค์ของผู้นั้น

คือ ความต้องการเป็นผู้ประกอบการหรือเปล่า

สำหรับเราเอง เราไม่ได้ต้องการเป็นผู้ประกอบการ

เราจึงทำงานรับจ้าง เป็นมนุษย์เงินเดือน

แต่เราเคยคิดว่าหากเราต้องออกจากการกินเงินเดือน

เราจะทำอะไร แวบหนึ่ง คือ เปิดร้านอะไรสักอย่าง

ให้มีรายได้พอเลี้ยงตัวเองไปวัน วัน

ไม่ต้องรวย แค่มีเงินทองใช้จ่ายไม่ขาดมือก็พอ

แต่สุดท้าย ถ้าเราเป็นผู้ประกอบการไม่ได้

เราก็ไม่เสียใจกับตัวเองหรอกนะ

เพราะคนเรามีความถนัดแตกต่างกัน

ความชอบ กับ ความถนัด

ถ้าคนละขั้วกัน ก็ต้องเหนื่อยมาก

กว่าจะพบความสำเร็จ

ทำความเข้าใจกับคัวเองและยอมรับมัน

ก็ลดความเสี่ยงไปได้เยอะทีเดียว

กะว่าจะเปิดร้านก๋วยเตี๋ยวโบราณ ที่คิดสูตรเมื่อวาน อย่างงี้ถือเป็นผู้ประกอบการได้หรือเปล่า

กะจะเปิดหลายอย่างอยู่นะ หมูปิ้ง กะ หมูสะเต๊ะ ด้วย

ขายออนไลน์ก็ดีนะ ไม่ต้องมีหน้าร้าน ไม่ต้องอาศัยทำเลด้วย แต่ก็ต้องอยู่ในชุมชนหน่อยแล้วกัน

(ส่วนตัวเรา) ขอตอบว่าไม่เสียใจเพราะว่าเราเองเป็นคนหาเช้ากินค่ำเพราะว่ากินสองมื้อ(๕ๆ) ไม่มีธุระกิจ(ธุระกรรม(กำ)และเรื่องการเงินใดๆ)

จึงไม่คิดเสียใจ

ยังไงทุกๆท่าน(มาย)ใครที่จะเปิดทำธุระกิจต่างๆและกิจการค้าหรือโปร์ฯลฯ

ในปี พ.ศใหม่นี้ก็ขออวยพรให้พบและมีความสำเร็จรุ่งเรืองรุ่งโรจน์เจริญยิ่งๆเงินทองไหลเข้ามือเหลือกินเหลือเก็บไม่เจ็บไม่จนมีแต่ได้กับได้

ใครที่เสียใจก็เริ่มใหม่ถือว่าเป็นบทเรืยนต่อชีวิต (อย่าคิดปวดหมอง ฮ่าๆๆ)

มอง คนละ มุม

กลุ้ม คนละ เรื่อง

เคือง คนละ อย่าง

อ้างว้าง คนละ คราว

ทุกคนต่างมีเรื่องราวไม่เหมือนกัน

ขอเป็นกำลังใจให้ทุกๆท่าน(มาย) ท้อได้แต่อย่าถอย สู้ๆๆ🎯🌝