เส้นแบ่งระหว่าง " ความเชื่อกับความงมงาย " คุณใช้อะไรมาเป็นตัวชี้วัดกันจ้ะ....!!!!!

ผมว่าเป็นกันทุกคนเพียงแต่แตกต่างกันออกไปคงจะหาอะไรมาวัดยากนะครับ

แยกที่คำว่าสติ ตอนฟัง ตอนเจอ ตอนคิดจะเชื่ออะไร บางทีเค้าพิสูจน์ว่าจริง แต่เราพิจารณาจากสติแล้วว่า น่าจะมาเพื่อให้เรางมงาย มันก็ไม่ใช่

เพราะอะไรที่เราเชื่อจริง เราต้องทำตามได้ และไม่มีเอ๊ะ นั้นคือศรัทธา

ความศรัทธา แต่ละคนแต่ละครอบครัวสอนกันมาหรือเชื่อกันมา แล้วแต่ไม่ว่ากัน แต่สำหรับตนเองคงต้องเอามายืนยันกับโลกความเป็นจริงด้วยว่าเปลียนความคิดเดิมๆ ของพ่อแม่ที่เชื่อกันมา ว่าจะเชื่อต่อไปดีไหม คำสอนสอนให้ศรัทธา เชื่อถือ ไม่ประมาทจะได้ไม่เป็นทุกข์ แค่นั้นเอง งมงายเป็นบางเรื่องแล้วแต่ความเชื่อ แต่ไม่มาก

ความ ศรัทธา ของคนเรา เส้นแบ่งระหว่างความเชื่อและความงมงาย

"ศรัทธา"คงมีอะไรดีๆ..โดยไม่มุ่งแต่จะเชื่อ..ใช้เหตุผลว่าควรเชื่อ..ควรทำตาม..หรือควรปฏิบัตินะผมว่า..

"งมงาย"..คงเป็นอารมณ์ทำนองแบบเค้าให้ทำอะไรก็ทำ..ให้ซื้ออะไรก็ซื้อ..

พูดตามเป็นนกแก้วนกขุนทองโดยไม่ได้ใช้.."วิจารณญาณ"..นะผมคิดว่า...

แต่อย่างว่า..บางทีมันก็มีเส้นกั้นบางๆที่เรามองไม่เห็นอยู่..บางทีจิตปรุงแต่งที่เค้าเรียกกันว่า "มโน"...

มันก็หาอะไรมาพิสูจน์ให้เห็นยาก..เพราะ"ใจกะสมอง"มันคิดไปก่อนหน้านี้แล้ว..

อะไรหลายอย่างมันก็เลยบังตา..บังสมอง...