เหมือนหรือต่างกัน

จริงเนอะ ... การตอบต้องใช้การวิเคราะห์ สังเคราะห์ หรือค้นคว้าหาคำตอบ ทำให้ได้รับความรู้ เพิ่มพูนทักษะ ส่วนการถามก็ได้เห็นมุมมอง ความคิดของผู้อื่น สรุปแล้วทั้งถามและตอบก็ได้ประโยชน์ด้วยกันทั้งนั้น .... แล้วคุณล่ะจ๊ะ ถนัดถามหรือตอบมากกว่ากัน ... ถ้าเราเดา เราว่าตอบนะ ^^

เห็นด้วยครับ

สวัสดีตอนเย็นๆ จ้าาา...

ราตรีสวัสดิ์ครับ อิอิ

อรุณสวัสดิ์จ้ะ

จริงเลย บางคนถามเพื่อให้ได้รับคำตอบยืนยันความคิดตัวเอง พอเจอความคิดต่างก็มาต่อว่า หาว่าไม่เข้าใจ เขามองก็ถูกต้องแล้วทำไมต้องมาขัดด้วย .... แต่เราก็ยังเป็นตัวเราเหมือนเดิมนะ ตอบที่คิดว่าถูกต้อง แม้ไม่อาจถูกใจคนถามได้ ในกูรูเรามีคะแนนไม่มากนัก ไม่ค่อยได้คำตอบที่ดีที่สุด แม้มีคนที่ได้รับคำตอบที่ดีที่สุดบ่อยมากมาแนะนำว่าให้อ่านใจคนถามว่าเขาคิดหรือรู้สึกอย่างไรแล้วตอบให้ได้ตรงใจที่เขาคิด หรือ รู้สึกไว้ จะทำให้ได้คำตอบที่ดีที่สุดมาบ่อยๆ แต่เราก็ยังมองว่าไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการ เราต้องการแชร์ความเห็น เ

เขาเรียกว่า ภาษาไทยดิ้นได้ เราก็เคย ตอบอย่าง คนอ่านตีความไปอย่าง หากว่าเราพูดจกห้วนเหมือนโกรธใครมา

ก็แค่เราไม่ได้ใส่จ๊ะ จ๋า ครับ ผม ค่ะ คะ บลาๆ เลยกลายเป็นจำเลยในสายคาคนหลายคน

เราเลยเปลี่ยนด้วยการเพิ่มจ๊ะ จ๋า เข้าไป ซึ่งแก้ปัญหาได้เลิกมีคนมาถามในข้อความว่าเราโกรธอะไรใคร หรืออารมณ์ไม่ดีหรือเปล่า จนถึงทุกวันนี้ ... ภาษาเขียนก็ดิ้นได้ตามอารมณ์คนอ่านเหมือนกัน

ใช่ๆ เห็นด้วย บางทีต้องใส่ 555 เพื่อให้ดูว่า พูดเล่นๆ เปล่าจริงจัง แบบที่พิมพืไป พอดีเป็นคนจริงจังไป

จ้ะ เหมือนเราเลย

ต้องทำยิ้ม ทำขำทั้งที่เราแสนจะจริงจัง

เจ้าบท เจ้ากลอน จริงหนอ

ชอบพอ พูดได้ ไม่ขัดเขิน

ชอบเขา ชอบคุณ เหลือเกิน

พอเริ่มเขิน ฉุกคิด ไม่ใช่เรา ... แง๊ว!! ...

ขอบคุณจ้ะ

หมายความว่าใช้ความคิดในการกลั่นกรองมาเป็นคำถามและสรรหาข้อมูลมาเพื่อตอบ และ

ไม่เหมือนกัน ตรงที่ในคำตอบของคำถามเดียวกัน ก็ต่างตรงที่คำูดและข้อมูลที่แต่ละคนค้นหามาใช่หผรือเปล่าจ๊ะ?