ชีวิตที่มีขอบเขตมากเกินไป

อาจทำให้เราดูแลรักษาได้ยากขึ้น..บางครั้งอาจทำให้เรา..ไม่มีที่ว่างพอ..

สำหรับวางสิ่งของที่จำเป็นที่สุดในชีวิตก็ได้..พื้นที่ของชีวิต..

ที่เต็มไปด้วยสิ่งของที่ไร้ค่า..ไม่มีประโยชน์..

เหมือนกับเศษขยะทางอารมณ์และความรู้สึกที่ร้าย ๆ..

ที่เราชอบเก็บสะสมจนล้นห้องหัวใจ..

ย่อมไม่มีคุณค่าต่อชีวิตของเรา..

หากพื้นที่..ทุกตารางนิ้วในหัวใจเรา..

เต็มไปด้วยขยะอารมณ์..ขยะความคิดร้าย ๆ..เหล่านั้น..

ซึ่งจะทำให้พื้นที่ห้องหัวใจของเรา..ดูเกะกะ..รก..รุงรัง..ไม่น่าดู..

พื้นที่ของชีวิตของเราก็เช่นเดียวกัน..หากเราไม่จัดเก็บให้สะอาด..เรียบร้อย..

ไม่มีพื้นที่ว่าง ๆ สำหรับพักใจบ้าง..ก็จะทำให้ชีวิตของเรา..ดูสับสน..วุ่นวาย..

เรามาช่วยกันจัดเก็บพื้นที่ของชีวิต..

ให้เป็นระเบียบ..เพื่อจะได้มีพื้นที่ว่าง ๆ ไว้..สำหรับเก็บอารมณ์และความรู้สึกที่สงบ..

ที่เราเรียกว่า..ให้สติมากขึ้น..เพื่อเพิ่มพื้นที่ห้องหัวใจ..จะได้ที่เก็บแต่สิ่งดี ๆ...

เป็นพื้นที่ว่าง ๆ ที่เต็มไปด้วยความสุขสงบภายใน..นั่นเอง..จงจัดระเบียบอารมณ์..

เพื่อเพิ่มความรู้สึกนึกคิดที่ดีงาม..ลงในพื้นที่ว่าง ๆ เพื่อเป็นการพักผ่อนจิตใจ..

เมื่อจิตใจสงบ..พื้นที่ในห้องหัวใจของเรา..ก็จะขยับขยายออกไป..

เพื่อเพิ่มที่ว่าง ๆ ไว้..ให้เราวางชีวิตได้ง่ายขึ้น..หากจิตใจไม่สงบ..

พื้นที่ในห้องหัวใจของเรา..ก็จะแคบ..รกรุงรัง..ไม่เป็นระเบียบ..

นั่นจะเป็นการเพิ่มขยะความคิด..ขยะอารมณ์ต่าง ๆ มากมาย..

ลงในพื้นที่จิตใจของเรา..

คุณล่ะ ขีดเส้นขอบเขตไว้แค่ไหนในชีวิตของคุณ หรือปล่อยวางลงบ้างไหม

6 คำตอบ · +4 โหวต · 0 รายการโปรด · 71 อ่านแล้ว

เรื่องส่วนตัวจะกำหนดเวลาไว้อย่างหลวมๆ..จะลำดับความสำคัญของเรื่องหรือบุคคลที่ควรใส่ใจ...

ส่วนเรื่องงานก็ซีเรียสขึ้นมาหน่อยเพราะต้องขึ้นอยู่กับลูกค้า...

และเวลาในการจัดการส่วนของเรา..ถ้าไม่ได้ยังงัยก็โทเลื่อนเอา...

ส่วนเรื่องที่จะปล่อยวางนั้นก็มีหลายเรื่อง..

ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นเรื่องบุคคลอื่นอยากเข้ามาวุ่นวายในชีวิตเราในทางที่ไม่ดีและหาเรื่องเดือดร้อนมาให้...

ก็จะไม่สนใจ..คิดว่าเป็นแค่อากาศร้อนๆที่พัดผ่านมาปะทะส้นเท้า...

และทุกวันหลังเลิกงานหรือว่าก่อนนอน..ซักสอง-สามชั่วโมงจะ Clean up ลบ file ในถังขยะของสมองออกให้หมด...

เพราะพรุ่งนี้ต้องใช้สมองอีก..ไม่ค่อยจะให้อะไรมาค้างคาใจให้รกสมอง...คิดมากไปทำไม..พรุ่งนี้ก็เช้าแล้ว...

ส่วนเรื่องของอนาคตจะวางแผนใหญ่และแผนย่อย..อาทิตย์ต่ออาทิตย์...หรือเป็นเดือนเป็นปี...

เช่น...กลับบ้านนอกตอนสงกรานต์...หรืออาทิตย์หน้าจะพาหลานๆไปทะเล..จะไปชลฯหรือว่าระยองดี..

พักที่ไหน??..ขากลับจะแวะไหนดี??.....

+4 โหวต · 11 ตอบกลับ

นี่แหละ อยากไป มีพี่อยู่ ภูเก็ต เขาบอกให้ไปนะ เขาจะพาเที่ยว ยังไม่มีปัญญาเลย 555

+1 โหวต

หลวงพ่อทันใจที่ จ.ตาก จำวัดไม่ได้

ภูเก็ตมีเพื่อนจากกูรูอยู่

ไว้ปรึกษากะพี่ปลาดีกว่า ไปเอง อาจถูก เดะพกอาหารจากชลไปเอง ถ้าอาหารมันแพง

เขาคิฎกูด (สะกดตามใจฉัน) ไม่เคยไป น่าสน

ของพี่นี่ แพลนเยอะแหะ แพลนปีนี้เหรอ

พี่ปลาแพลนไปไหนบ้างคะ

+1 โหวต

แพลนอะไรไม่ไ้ด ตอนนี้ แกลบ ฮ่าๆๆๆ มีเงินแค่พอใช้ ไม่มีเงินเที่ยว 5555

+1 โหวต

พอกัน ซบเซาตามเศรษฐกิจ เอาไปดูหนังดีกว่า

+2 โหวต

กรอบมันดีนะ มันทำให้รู้ขอบเขต เส้นแบ่งต่างๆ

รู้ว่ามีขอบมีกรอบ แต่ไม่เห็นต้องไร้กรอบก็สนุกได้

เวลาวาดรูป ที่มันยื่นออกมาจากกรอบมันอาร์ตมาก

หนูมีกรอบให้ชีวิต แต่ก็วาดรูปให้สวยงามล้นกรอบ

การ์ตูนในดวงใจเรื่องนึงสอนว่า

จะสนใจทำไมก็แค่กรอบ เราสามารถเติบโตสวยงาม และมาไกลจากกรอบได้ เรามีมือ

(เสียดายหารูปในการ์ตูนที่ว่าไม่เจอ มันสวยงามมาก)

แม้โลกความจริง คนจะขีดเส้นต่างๆไว้

แต่ก็ไม่ยากที่จะเป็นตัวเราอะนะ

เปล่าโลกสวยนะ

55555

บทความดีมาก thank a lot sis.

+4 โหวต · 8 ตอบกลับ

ระวัง กรอบบาดเลือดอาบบบบบนะ ฮ่าๆๆ

+0 โหวต

เอื้อ ฝากลูกเมียข้าด้วย ..พันธมิตรพากย์

+1 โหวต

ฆ่าล้างตระกูล เลยเกด 5555

+0 โหวต

เหลือไว้ให้ข้าสักคน

+0 โหวต

บทความที่เค้าเขียนดีนะ คนเราชอบตั้งข้อแม้

ชอบมีข้อกำจัด และชอบสะสมอารมณ์ร้ายๆ ไม่บวก

รามาหาทางขจัดสิ่งเหล่านี้กัน

โดยการไม่ยึดอะไร

โลกแค่เมืองแห่งการทดลอง เมืองแห่งสิ่งสมมุติที่เหมือนจริงมาก

+3 โหวต · 0 ตอบกลับ

อยากไปเปิดโลกว้าง ใต้หว่างขา 555

+1 โหวต · 0 ตอบกลับ

ขอบคุณสําหรับข้อมูลครับ แต่...

ของป๋ม..ยังไม่มีขอบเขตเลย

กําลังรอกรมที่ดิน มารางวัด ปักขอบเขต อยู่ แฮ่ๆ.

+0 โหวต · 0 ตอบกลับ

คำตอบของคุณ

(ไม่บังคับ)

เพื่อรับการแจ้งเตือนเมื่อมีการตอบกลับ

คำถามที่คุณอาจจะสนใจ