หากว่า มีเพื่อนร่วมงานที่หน้าตาบ้าน คุณไปคบเขาเพื่อเป็นคนคั่นเวลา หลังจากนั้นถึงรู้ว่าเขาเนี้ยโคตรดีและรักคุณมาก แต่ขี้อายไม่ขอคุณแต่งงานเสียที่ คุณจะรวบรัดเขาอย่างไร

สำหรับผม จะชวนคุยเรื่องแต่งงานไปเลยครับ คุยกันแบบตรงๆเลยล่ะ ดูแฟร์ๆดี

และไม่ถือว่าเสียหายอะไร ดูเป็นคนหนักแน่นด้วยซ้ำ ที่เป็นคนตรง เป็นคนกล้า

จะเก็บเอาไว้ในใจต่อไปทำไม เพราะถึงยังไง......ความจริง ยังไงก็คือความจริงวัยยังค่ำ

ยังดีกว่าปล่อยให้ให้มันข้องใจ หรือ ค้างคากันทั้ง 2 ฝ่าย มันทรมานในใจนะครับ

สู้รู้คำตอบที่แท้จริง ว่าจะออกหัวหรือก้อย

และเดินหน้าจัดการกับชีวิตต่อไป ดีที่สุดครับ

อ่อยทุกทางแล้วก็ยังไม่รู้อีกเหรอ อืมม..ให้ผู้ใหญ่หรือเพื่อนช่วยมั้ย

ชวนคุย ว่าเคยคิดเรื่องการแต่งงานบ้างหรือเปล่า ตั้งใจแต่งงานตอนอายุเท่าไหร่

และเคยพลาดโอกาสบางอย่างไปเพราะมัวแต่รีรอ หรือตัดสินใจช้าเพราะไม่กล้าบ้างหรือไม่

แล้วถ้าเป็นอย่างนั้น เขาจะทำอย่างไร

หากรู้ว่า เขาจะต้องสูญเสียของบางอย่างไป ถ้าไม่ตัดสินใจในวันนี้

บอกแค่ว่า ถ้าไม่แต่ง จะไปหาคนใหม่

นี่คำถามผู้ชายหรือว่าผู้ ญ ครับ..

ขอเดาว่าถาม ญ นะ..เพราะถามว่าเค้าขี้อายไม่ขอแต่งงานซักกะที..ผู้ชายคงไม่อยากแต่งก็เป็นได้...

แต่ผมก็จะตอบแบบสไตล์ผมแล้วกัน..

อย่างแรกเรื่องรวบรัด..คงฟอร์มบอกที่ซ่อนกุญแจเวลาเค้ามาหาแต่เราไม่อยู่ห้อง..

ให้เข้าไปรอข้างในก่อนอะไรทำนองนั้น..พอดีทำธุระอยู่ข้างนอกอีกซักพักถึงจะเข้าห้อง..

จากนั้นก็เริ่มแผนสอง..ย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกันเลย..เหอะๆๆ..รวบรัดดีมั้ย..ถ้าเค้ายอมอ่ะนะ...

อย่างที่สอง..เรื่องแต่งงาน..สำหรับผมมองว่ามันเป็นแค่พิธีทางสังคม..ผมเลยไม่ค่อยใส่ใจเท่าไหร่..

ถ้ารักกันจริงก็ไปจดทะเบียนกันเลยดีกว่า...แต่ส่วนใครจะวางแผนชีวิตอย่างไรก็ตามแต่..

หลายคู่สมัยนี้..60-70% ของคนที่ผมไปงานแต่งงาน..ไม่ถึงปี..หรืออย่างมากก็3-5ปี ก็เลิกกัน...