คุณคิดและรู้สึกอย่างไร กับ "คนไม่มีสมอง"

คงไม่ต่างอะไรกะตอไม้..และผมก็คงไม่ให้เครดิต...

ขนาดที่ต้องเสียเวลาและเสียอารมณ์นำมาใส่ใจ...

ชีวิตเรามีอะไรให้ทำอีกตั้งเยอะแยะ...

พ่อผมบอกว่า.."อย่าเอาใจเราไปมัดไว้กะส้นตรีนคนอื่น"...

เพราะเค้าจะไม่เห็นคุณค่า..ป่านนี้เค้าอาจจะนั่งกินข้าวอย่างเอร็ดอร่อยอยู่..

แต่เราเองนี่ซิต้องมาทุกข์ใจและใส่ใจกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง..อยู่ได้...

งั้นก็อย่าถือสา เพราะถ้ามีสมองคงไม่เป็นคนแบบนี้

ในสังคม มีสังคัง เรื้อรังอยู่

เป็นของคู่ อยู่ทุกที่ มีให้เห็น

ต้องสวมหัว ใส่หน้ากาก ลากถึงเย็น

ความจำเป็น ความจำยอม ต้องถ่อมตัว

หากว่าขอโทษแล้วยังเป็นขนาดนี้ เราก็จะเห็นไม่มีตัวตน เป็นอากาสธาตุประเภทหนึ่ง มีผลประโยชน์มาฉันก็จะดีด้วยจบเรื่องก็ก็ไม่มีตัวตน

เวลางานก็จบกัน ทางใครทางมัน

คบแบบสนิทไม่ได้

สำหรับผมเอง ขอตอบว่า ชินไปนานแล้วล่ะครับ

เพราะที่ทำงานของผมก็มีคนประเภทนี้ ตามที่คุณกล่าวมานั่นล่ะ

แต่ผมจะไม่ถือสาอะไรมากมาย เพราะอย่างน้อย คงได้มีโอกาสพึงพาอาศัยกันอยู่ดี หลีกหนีไม่พ้น ในเมื่ออยู่ที่่เดียวกัน

เป็นมิตรกันดีกว่าเป็นศัตรูครับ ถึงแม้เขาจะถ่อย แต่ไม่ได้มาทำให้ตัวเราเองเดือดร้อน ก็น่าจะพอแล้ว

ปล่อยให้เขารับผลการกระทำของเขาต่อไป ในเมื่อหากเราเตือนเขาแล้ว เขาไม่ฟัง...........

ให้อภัยเขาไปเถอะ ถือซะว่า ชีวิตใครชีวิตมันครับ....