ก๊อปเขามา ...

ทักทายยามเช้า ชาว My ฝนตกแต่เช้า หวังว่าคะจะไม่ร้อนมากนะวันนี้

ผมเชื่ออย่างหนึ่งว่าเมื่อคนเราอยู่ใกล้ๆ กันสนิทกันจริงๆ

ไม่ว่าจะเป็นฐานะอะไรก็ตามพ่อ แม่ ลูก แฟน เพื่อน ฯลฯ

มันจะต้องมีความเห็นไม่ลงรอยกันบ้างเป็นบางเวลา

และบางครั้งความเห็นหรือทัศนคติที่ไม่ตรงกันก็ทำให้เกิดการทะเลาะกันขึ้นมา

ดังนั้นในความรู้สึกผมการทะเลาะกันเป็นเรื่องปกติมากๆ

คนที่บอกว่าสนิทกันมากแล้วแต่ยังไม่เคยทะเลาะกัน

ผมว่า…เขาสองคนยังไม่รู้จักกันทุกด้าน

เพราะเวลาทะเลาะกันเราจะเห็นด้านที่ดีน้อยหน่อย

(ก็คือร้ายนั่นแหละ) ของอีกคนเมื่อทะเลาะกันเสร็จแล้ว

เราก็จะรู้จักกันมากขึ้น

แต่…ความสำคัญของการทะเลาะกันไม่ได้อยู่ที่เวลาทะเลาะกันสำหรับผม

มันอยู่ที่หลังทะเลาะกันมากกว่า

เราสองคนสามารถทำให้การทะเลาะกันครั้งนั้นเป็นสิ่งที่ทำให้เราสองคนรู้จักกันมากขึ้น

“และไม่บั่นทอนความรู้สึกดีๆ ของทั้งคู่”ได้หรือไม่

สิ่งสำคัญมันอยู่ที่ตรงนั้นถ้าเราสามารถทำให้การทะเลาะกันนั้น

“เป็นโมฆะทางความรู้สึก”คือไม่มีผลอะไรกับความรู้สึกของเราทั้งคู่

ความรู้สึกดีๆ ของเราทั้งคู่ก็ยังคงเดิม

แต่…“ไม่เป็นโมฆะทางความเข้าใจ”คือทั้งสองคนกลับได้ความเข้าใจเพิ่มขึ้นมา

การทะเลาะกันครั้งนั้นก็คุ้มแล้วที่เกิดขึ้นผมพูดอย่างนี้ ผมไม่ได้ชอบการทะเลาะหรอกครับ

แต่อยากให้ทุกๆ คนมองการทะเลาะเสียใหม่

เมื่อไรก็ตามที่คุณทะเลาะกับคนที่สำคัญของคุณจงจำไว้ว่า

1. ถ้าแคร์เขา และกลัวเสียเขาไปอย่าปากหนักที่จะเอ่ยคำว่าขอโทษ

2. แม้เขาจะเป็นฝ่ายขอโทษเราก่อนเราก็ควรขอโทษเขาเช่นกัน

อย่างน้อยเราก็พูดไม่ดีกับเขาด้วย

3. หลังการทะเลาะ ลองคิดดูหน่อยว่าความรู้สึกของคุณทั้งคู่ แย่ลงหรือเปล่า

ถ้าแย่ลง หาวิธีการง้อต่อไป ถึงแม้ว่าเรื่องที่ทะเลาะนั้นจบแล้วก็ตาม

4. การลงท้ายตอนหลังด้วยการแสดงออกถึงความแคร์และความรักกับคนๆ นั้นก็สำคัญ

ทำให้เขารู้เถอะว่า…เรารักเขาแค่ไหน

5. ถ้าคุณทั้งสองคนทะเลาะกันอย่าทิ้งเอาไว้นานข้ามคืน หรือข้ามวัน

คุณไม่รู้ว่า หลังจากนั้นคุณจะได้เจอกันอีกหรือเปล่า จริงไหม?

ถ้าต้องจากกันด้วยความรู้สึกแย่ๆ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

คนที่จะเสียใจไปตลอดชีวิต ก็คือคุณเอง

เครดิต กระดาษสีครีม