อ่านเรื่องนี้แล้วรู้สึกอย่างไรคะ ???

ยาวนิสนุงค่ะ... แต่อยากให้อ่าน ถ้าว่างก็ลองอ่านดูค่ะ

^

^

^

^

จืดไปนะ กับข้าว ที่เธอทำ

เสียงแม่ผัว พูดย้ำ ยังจำได้

พออีกวัน เค็มไปนะ เกลือที่ใส่

เสียงแม่ผัว เตือนหัวใจ สะใภ้ตัว

นั้นก็จืด นี่ก็เค็ม สะใภ้บ่น

ฉันเหลือทน แล้วนะ คุณแม่ผัว

ไม่ถูกใจ เลยซักสิ่ง ในงานครัว

งั้นให้ลูก ของตัว ทำให้ทาน

เมื่อสามี กลับมา จึงพานพบ

ทั้งสองเสียง เถียงไม่จบ ในโวหาร

แม่ของผม ของเค็ม หมอห้ามทาน

ภรรยา สะบัดจาน กลับห้องนอน

แม่ครับแม่ เดียวผมต้ม บะหมี่ให้

แม่บอกเล่า ความในใจ อุทาหรณ์

ลูกจ๋าลูก อย่าทิ้งแม่ เถิดขอวอน

บ้านพักคน ชราจร ไม่ต้องการ

คือเดือนหน้า ผมได้เลือน เคลื่อนตำแหน่ง

คงไม่มี เวลาแบ่ง มาสื่อสาร

ส่วนภรรยา ก็จะออก ไปทำงาน

แม่อยู่บ้าน คนเดียว กลัวเดียวดาย

ณ บ้านพัก คนชรา แม่ไม่เหงา

ใครใครเขา ต่างอยู่พร้อม กันหลากหลาย

มีคนคอย อยู่คู่ ดูแลกาย

ทั้งห้องหับ ก็สบาย กว่าบ้านเรา

ถึงเวลา วันนัด จัดข้าวของ

จับมือแม่ ประคอง กลัวแกเหงา

พาไปส่ง ณ บ้านพัก หวังบรรเทา

ดั่งวันแรก ที่ส่งเจ้า ไปเข้าเรียน

พอไปถึง หน้าบ้านพัก คนชรา

คนมารับ ต่างรอท่า พร้อมบัตรเขียน

คำยินยอม ให้แม่นี้ สมัครเรียน

เข้าสู่โลก ที่แปรเปลี่ยน ไปอีกใบ

ชายและหญิง ต่างนั่งดู หนังตลก

แต่ไร้เสียง หัวเราะรก ให้สดใส

บางคนเหม่อ มองประตู แล้วร้องไห้

บางคนยิ้ม น้ำตาไหล ไปพร้อมกัน

กลับถึงบ้าน ที่แม่ ไม่มีอยู่

เสียงลากถู ดังมาจาก ห้องแม่ฉัน

ขึ้นไปดู เห็นแม่ยาย และเมียนั้น

เก็บข้าวของ ของแม่ฉัน เตรียมทิ้งไป

ทำอะไร กับของแม่ แม่ของผม

เตียงผ้าห่ม หมอนของแม่ ผมอยู่ไหน

นั้นขวดยา นวดขาแม่ ลืมเก็บไป

เสียงแม่ยาย บอกจะใช้ ห้องนี้นอน

เก็บข้าวของ เน่าๆ นี้ไปทิ้ง

คำพูดเมีย ดั่งปืนยิง ยิ่งหลอกหลอน

พรุ่งนี้ฉัน ซื้อเตียงใหม่ ให้แม่นอน

น้ำตาไหล ใจสั่นคลอน ในเหตุการณ์

เสียงท่อรถ แหวกไป ในเวหา

เสียงร้องร่ำ ว่าแม่จ๋า น่าสงสาร

จึงขับรถ ไปหาแม่ ไม่ช้านาน

ถึงหน้าบ้าน พักหลังใหม่ คนชรา

จึงรีบเร่ง ไปหา หน้าแม่ก่อน

เห็นแม่นั่ง ในเงาร้อน มือนวดขา

เสียแม่บอก ลูก นี่ดึกแล้ว ใยจึงมา

แม่ลืมยา นวดขา ไว้ที่บ้าน

ลูกจึงก้ม ไปนวดขา ให้คุณแม่

แล้วรักแท้ จึงก่อ ผสาน

ลูกจ๋าลูก แม่ยังจำ ครั้งวันวาน

ตอนลูกเล่น อยู่ในบ้าน บ้านของเรา

ตอนเด็กๆ ลูกหัดเดิน แม่ประคอง

คอยปกป้อง ไม่ห่าง กลัวลูกเหงา

เมื่อแม่แก่ หวังให้ลูก ประคองเงา

แม่เดินช้า หวังให้เจ้า ช่วยดูแล

แม่เคยสอน ให้เจ้า กลัดกระดุม

แต่ตอนนี้ แม้กลับกลุ้ม อย่าแน่แท้

กลัดกระดุม ไม่ได้ มืออ่อนแอ

หวังว่าลุก จะดูแล แม่เหมือนกัน

ตอนลูกเล็ก กินข้าว หกเลอะเทอะ

เสื้อผ้าเปรอะ แม่ไม่เคย จะหุนหัน

แต่วันนี้ แม่ทานข้าว หกทุกวัน

หวังว่าเจ้า เท่านั้น จะเข้าใจ

เมื่อหัดพูด เจ้าถามแม่ เป็นร้อยรอบ

แม่ก็พร้อม ยินดีตอบ ข้อสงสัย

มาวันนี้ แม่เริ่มเลือน เชือนแฉไป

หวังว่าลูก จะอภัย ในวาจา

กลับไปเถิด ลูกรัก ไปพักผ่อน

กลับไปนอน ในบ้าน แสนห่วงหา

ส่วนทางนี้ อีกไม่นาน คงชินชา

หากลูกมี เวลา ค่อยมาเยี่ยม

กลับบ้านเรา ด้วยกัน นะครับแม่

กลับไปสู่ รักแท้ ที่เต็มเปี่ยม

รักของแม่ คือรักแท้ ที่ยอดเยี่ยม

รักของใคร ก็ไม่เทียม เท่ารักแม่ ตลอดกาล

====> รอชิดีน อัล-เกาซัร (ผู้เขียน)

โอวววววววววว.... ยาวจริง ๆ 55555+ เว้นวรรคให้จะได้อ่านได้ง่ายขึ้น

9 คำตอบ · +5 โหวต · 0 รายการโปรด · 130 อ่านแล้ว

เรื่องแม่ผัว ลูกสะใภ้ ไม้เบื่อเมา

คนกลางเศร้า เราต้องเลือก กระเดือกยาก

นู้นก็แม่ นี่ก็เมีย เคลียร์ลำบาก

มันเลือกยาก แสนจะเพลีย ละเหี่ยใจ

ใครที่เจอ เข้ากะตัว หัวระเบิด

อยากให้เปิด มุมมอง ทั้งสองฝ่าย

คุยกับแม่ คุยกับเมีย เคลียร์ให้ได้

จะให้ผม ทำอย่างไร ไหนบอกที ( ให้มันดี )

( เรื่องแบบนี้ต้องพยายามคุยให้มันจบแบบต้องไม่เจ็บ...เป็นดีที่สุดครับ )

+3 โหวต · 0 ตอบกลับ

เฮ้อออ...!!!..

มันก็คงต้องปรับตัวกันทั้งคู่นั่นแหละ..เพื่อชายที่ตนรัก..เพราะมันดันเป็นคนเดียวกัน...

+3 โหวต · 0 ตอบกลับ

ใครอ่าน ขอให้คนเป็นลูกเข้าใจ

+2 โหวต · 0 ตอบกลับ

น้ำตาจิไหล ซึ้งอะไรอย่างนี้น้ออออ

+2 โหวต · 1 ตอบกลับ

ช่ายม่ายค่ะ..

+0 โหวต

ก่อนอื่น ขอแนะนำหนังเรื่องนี้ สะท้อนเนื้อหาตามที่ถาม ถึงชีวิต

ครอบครัวเดี่ยว พอมีครอบครัว พ่อแม่ก็คือ คนนอกสายตา

ไทยเราสมัยนี้ ครอบครัวเดี่ยวเยอะ ไม่เหมือนเมื่อก่อน

ไม่เหมือนครอบครัวคนจีน หรือตามชนบท

แม่เกดบอกว่า ไม่เคยหวังให้มาเลี้ยง แม่จะทำงานหนัก หาเงินเลี้ยงลุกแล้ว

แม่ยังหาเงินไว้ให้ตัวเองยามแก่ เพราะแม่บอกว่า ใดๆในโลกไม่แน่นอน

ไม่รู้ลูกจะดูแลมั้ย ลุกจะมีครอบครัวมั้ย เราต้องดูแลตัวเองให้ได้

ส่วนนึงที่คิดโสด ก็ด้วยเพราะ ไม่อยากเอาความรักให้ใครอื่น นอกจากพ่อแม่

แต่ไม่ได้เป็นลูกรัก ลูกที่ดีหรอกนะ ยังเลวเสมอต้น เสมอปลาย 555

เคยอ่านเวอร์ชั่นไม่ใช่กลอน อ่านไปร้องไห้ไป

รู้มะ ใครส่งมา คุณแม่ค๊าาาาา

+2 โหวต · 2 ตอบกลับ

เห็นเพื่อนในเฟสเขาแชร์มาหน่ะ แต่ไม่รู้ต้นฉบับนะว่ามาจากไหน

อ่านแล้วมันก็ให้ขอคิดดี พี่ชอบ เลยเอามาแบ่งปันจ๊ะ

+0 โหวต

หนูชอบบบบมากกกกก

+0 โหวต

มาตอบอีกนิด เพราะเชื่อว่าวันนึงเราก็ต้องแก่

หนูมักได้ไปเลี้ยงอาหารบ้านพักคนยากไร้บ่อยๆ และบ้านคนชราภาพด้วย

เค้าแบ่งโซน แข็งแรง ใกล้ตาย เป็นโรค แบบแบ่งเขต

เวลาเอาอาหารไปให้ก็น่ารัก เผื่อเพื่อนๆคนแก่ของเค้าด้วย

แล้วก็ต้องมานั่งร้องเพลงขอบคุณ

.....คนที่นำของมาบริจาค หนูว่าไม่มีใครอยากมีสภาพแบบนี้

..........เป็นผู้รับ ต้องรอคนมาหา มาให้ เรียกให้กิน

อยากให้ลูกๆมองว่า ถ้าเป็นตัวเอง อยู่แต่กับสังคมเดิมๆ คนแก่ๆ

มากหน้าหลายตา ไม่มีเด็กไว้อ้อน ไว้สอน ไว้สั่งมัน จะเหงาปาก เหงาจิตแค่ไหน

.......วันๆก็เหมือนสัตว์ หนูไม่ได้เปรียบแรงไปนะ

........หนูมองแววตาคุณยาย คุณตาทีไร หนูคิดแบบนี้จริงๆ

............เหมือนยืนเกาะกรง รอว่าเมื่อไหร่คนจะเอาอาหารมา

...................คนนี้จะมา คนนี้ก็ไป ไม่มีใครอยู่กับเค้าทุกวันแบบ

........................คนที่มีลูกหลาน มีแต่คนเวียนมาก็ไป

............................คนของรัฐ หรือมูลนิธิ ใครจะมารักเราจริงเท่าคนในครอบครัว

พูดไป น้ำตาไหลไป หดหู่ใจ

เลยตั้งใจ ปีละครั้งอย่างน้อย ต้องไปสถานสงเคราะห์เหล่านี้ ไปสร้างความสุขเล็กๆ

.......และจะทำกรรมดี ดูแลพ่อแม่ เราก็คงไม่อยากให้พ่อแม่ ตายาย เราเป็นแบบนี้

.............มองแล้ว ต่อให้ลูกหลานเลี้ยงดู แต่มีเขยสะใภ้ ชอบยุให้พ่อแม่เราอับอาย

หนูเจอมา การเลือกคู่ครองมาร่วมชายคาก็สำคัญ ถ้ามันไม่รักครอบครัวเรา

...........เราอย่าไปแต่งกับมัน สงสารพ่อแม่ ตายายมาก

แล้วเราก็ไม่รู้ว่า วันนึงเราจะเจอกรรมมั้ยให้มีคู่ มีลูก

.......ถ้าทำกรรมดีไว้ ทำตัวดีๆ เราก็มีลุกดีๆมาเชยชม

+2 โหวต · 4 ตอบกลับ

พี่ไม่เคยไปดูสภาพบ้านพักคนชรานะ

แต่ฟังจากที่หนูเล่าก็น่าสงสารเหมือนกัน

แต่แถวบ้านพี่ถึงไม่ได้อยู่บ้านพักคนชรา ก็พอมองออก

คนแก่ที่ลูก ๆ ไปทำงานที่อื่นกันหมด นาน ๆ จะกลับมาเยี่ยมบ้าน

เขาเหล่านั้นต่างก็รอคอยการกลับมาบางคนลูกหลาน บางคนไม่กลับ เห็นภาพแล้วก็น่าสงสาร หดหู่

+1 โหวต

ใช่ ไม่มีคำใด กินใจเท่า หดหู่ใจ

+1 โหวต

ซาบซึ้งๆ อนุโมทนาในบุญนี้ด้วยค่ะ

อ่านแล้วเศร้า

ไม่อยากเกิดอีกแล้ว....อยากมีใจที่เข้มแข็งฝ่าฟันไปให้ถึงซึ่งฝั่งฝัน

+0 โหวต

ใช่ค่ะ อย่าคิดเกิดอีกเลย ใดๆในโลกล้วนอนิจจัง

+1 โหวต

หดหู่ค่ะ สงสารคนที่ถูกทอดทิ้งทุกคนทั้งเด็กและคนชรา อยากให้ทุกคนดีๆต่อกันไม่ทอดทิ้งกัน

และส่วนตัวเชื่อในกรรมบันดาล

ทุกสิ่งเกิดจากเหตุ ....หากมีสิ่งไม่ดีไม่งามกับเราเป็นเพราะเหตุที่เราเคยทำไว้ให้อโหสิกรรมต่อกันจะดีกว่ามานั่งโทษใครเพราะจะเกิดกรรมร้ายไม่สุดไม่สิ้น

+1 โหวต · 1 ตอบกลับ

โอววววววว... ความรู้สึกเดียวกัน

+1 โหวต

ตอนนี้ลุงก็กลัวถูกพาไปทิ้งที่บ้านบางแคเหมือนกัน

ป้า กับลูกสาวลุง ขู่บ่อยๆ ว่าถ้าลุงบ่นมากจะพาไปไว้ที่นั้น

เคยทราบมาว่า คนชราที่ถูกทิ้งกลับไม่ใช่คนโสด

เมื่อก่อนเคยได้ยินเสมอว่า หากใครไม่แต่งงานระวังแก่ไปจะไม่มีใครเลี้ยง

แต่สมัยนี้ บ้านพักคนชรา กลับเป็นที่พักพิงของคนที่แต่งงานมีลูกเกือบทั้งนั้น

คนที่ ลูกแท้ๆ นั้นแระที่พามาทิ้ง หรือไม่ก็ถูกยุจากเขยหรือสะไภ้

ทำให้ลูกในไส้เกิดรำคาญพ่อแม่ของตัวเอง เลยพามาอยู่ที่นั้น

บางคนแบ่งมรดกให้ลูก ๆ สี่คนไปแล้ว

ลูกๆ ก็เกี่ยงกันที่จะดูแลพ่อแม่

เลยพาพ่อหรือแม่ที่เหลืออยู่ไปบ้านพักคนชรา

บางคนร้ายกว่านั้น ไปรับอุปการะเด็กกำพร้ามาเลี้ยง

พอผู้เป็นสามีตายหรือคุณตาตาย

เด็กนั้นโตเป้นหนุ่มแล้ว หลอกพาคุณยายหรือผู้ที่เด็กเรียกแม่ไปอยู่ที่บ้านบางแค

ซ้ำยังขายที่ดินและบ้านของคุณยายไปด้วย

เรืองเศร้าๆ ทั้งนั้น

+1 โหวต · 0 ตอบกลับ

ตอนหนูเรียน มหาลัย ได้แวะไปทำกิจกรรมหนหนึ่งค่ะ บ้านพักคนชรา ที่ จ.มหาสารคาม

หนูมองดูแล้วถ้าไม่มีใครไปเยี่ยมก็คงตรอมใจ

แต่ดีที่มีนิสิต ไปทำกิจกรรมบ่อย ทำให้คนแก่ไม่เหงามาก แต่ก็แค่เรียกรอยยิ้มได้เฉพาะเวลานึ่งเท่านั้นแหล่ะ พอนิสิตกลับ คนแก่ก็เศร้าเหมือนเดิม

อยากรู้จังพวกที่พาพ่อแม่ไปทิ้ง บ้านพักคนชรา จิตใจเขาทำด้วยอะไร

พี่เก็จเว้นวรรคทำให้ดูไม่เยอะ

ขอบคุณที่แบ่งปันเน้อ

+1 โหวต · 2 ตอบกลับ

คนที่ทำแบบนี้กับพ่อแม่.. ซักวันลูกเขาก็จะทำแบบนี้คืนเหมือนกัน พี่เชื่อว่ากรรมมีจริง

ปล. เว้นวรรคแล้วมันทำให้สบายตา อ่านง่ายกว่าเน๊อะ

+0 โหวต

ใช่ค่ะพี่เก็จ

+1 โหวต

คำตอบของคุณ

(ไม่บังคับ)

เพื่อรับการแจ้งเตือนเมื่อมีการตอบกลับ

คำถามที่คุณอาจจะสนใจ

คำถามในป้ายกำกับ
ถามคำถาม