บทสรุปก่อนสาย‬

‪‎เชือกที่มันขาดแล้วมาผูกต่อเรื่อยๆจนมันเป็นปมแล้วก้อขาดอีก‬

แล้วก้อพยายามต่อมันเข้าไปอีกมันก้อจะมีปมหลายต่อหลายปมบนเชือกเส้นเดียว

จนวันนึงเชือกนั้นก้อไม่สามารถต่อได้อีกเพราะมันไม่มีที่จะให้ต่ออีก

ตอนนี้หนูไม่รู้สึกอะไรกับใครเลยค่ะพี่

ตอนนี้ก็คิดเรื่องงาน กับสอบ แล้วก็เล่นๆไปวันๆค่ะพี่

คนเราสมัยนี้ดูยาก ขนาดที่รู้จักกันยังทำเลวกับเราได้ลงคอ

อยู่แล้วมีแต่จะเจ็บ ไม่ใช่แค่เจ็บคนเดียว แต่โดนหลายคน อะฮั้นกะขอเป็นนางเอก เดินออกมาเอง

แรก ๆ กะอาจจะเจ็บ แต่พอเจอคนหน้าตาดีที่ผ่านเข้ามาอีกหลายคนอะฮั้นกะลืมค่ะ อะฮั้นเป้นคนลืมง่ายค่าาาา 55555

ในความเป็นจริงบางคนอาจจะคิดว่า ทนอีกนิดน่า เผื่ออะไรจะดีขึ้น เผื่อเขา่จะเห็นใจ เผื่อเขาจะเป็นคนใหม่... เผื่อว่า

เวลาอาจเปลี่ยนให้อะไร ๆ มันดีขึ้น (เผื่อว่ากุหาใครไม่ได้อีกแล้วนะเว้ย แบบว่ากุแก่แย้ว 5555 ) เจ็บอยู่แต่จำเป็นต้อง

เยื้อ อะไรงี้ เคยเห็นป่าวค่ะ คนเรามันคิดได้ และปลงไม่ได้เหมือนกันหมด สุดแท้แต่เวรกรรมที่เคยก่อร่วมกันมา

โอ๊ะ... ยาวววว อ่ะฟังเพลง ๆๆ

.......ขอตอบแบบเป็นบทกลอนนะครับ แต่งเอง.........

อันความรักนั้นย่อมไม่นอนแน่

หารักแท้ย่อมแน่ไม่เป็นผล

สู้เสียจากเลิกราดีกว่าทน

ยอมจำนนจำใจทุกข์คราวตา

หากตัดบัวตัดใยหมดใยรัก

ทำได้นักย่อมเลิศดีนักหนา

อย่าให้ทุกข์ทำลายทุกเวลา

หันใจมารักษากายตนเอง

หากไม่รักตนเองใครจะรัก

ควรตระหนักอย่าให้ทุกข์ข่มเขง

ชีวิตเราของเราลิขิตเอง

ดั่งบทเพลงทำนองเดินหน้าไป..........

ยามรักน้ำต้มก้านบอเพ็ดจิบแล้วยังบอกว่าหวาน

ยามหน่ายจิบน้ำตาลผสมน้ำผึ้งเดือนห้ากลับทำหน้าเปรี้ยว

ขอบคุณสำหรับข้อความในบทสรุปก่อนสายครับ

ไม่ใช่ แค่คู่รักนะ เพื่อนก็เช่นกัน

เราเจ็บเพราะเพื่อนมาเหมือนกัน

เหมือนความจริงใจของเราโคตรไร้ค่าเลยแหละ

เหมือนวิ่งตามตรูกเพื่อนเพื่อยัดเยียดความจริงใจ ให้เขา ทั้งที่เขาไม่สนใจความหวังดีของเราแม้แต่น้อย ไม่เห็นค่า เหมือนไม่เห็นหัวกัน

เจ็บนะ เจ็บจนเราเลือกที่จะเดินออกมาด้วยตัวเอง แต่ก็ไม่วายทำสิ่งที่คิดว่าดีที่สุดที่เพื่อนคนหนึ่งจะทำให้เพื่อนคนหนึ่งได้ ก่อนเดินออกมา แม้เขามองว่าเป็นสิ่งไม่จำเป็น ไม่มีค่าจนเทียบค่าของฝุ่นละอองผงไม่ได้ แต่อย่างน้อยเราก็เดินออกมาด้วยความรู้สึกว่าเราทำดีที่สุดแล้ว

เรื่องรักๆ ไม่เที่ยงแท้แน่นอน อย่าไปจริงจังมาก 555

ในบางคู่ อยู่ไป ก็ไร้รัก

อยากหาญหัก รักคุด หยุดเลยมั๊ย !!!

หากตัดบัว กลัวจะเหลือ เยื้อสายใย

คงทำได้ ให้เวลา รักษามัน

( คน คน คน วกวน ไม่พ้น.....กรรม )

ผมยอมเจ็บแต่ก็ยอมจบครับผม

สำหรับเรา รักมากแต่ตัดใจได้ค่ะ ตัดแล้วตัดเลย

ชอบมีชีวิตสงบสุขมากกว่า

มันจะดีกว่านี้ ถ้าไม่มีลูกมาเกี่ยวด้วย

ประสบการณ์ตรงเลยจากหนู

ที่ว่ามาจริงนะ เห็นด้วย