เอาบทกลอน '' วันแม่ '' มาฝากครับ........( แต่งเอง )

...............'' แม่ ''....................

คำว่าแม่ มีแต่ ประเสริฐแท้

พระคุณแผ่ มากล้น ท่วมราศรี

เป็นผู้ให้ กำเนิด มอบชีวี

ทั้งกายมี จิตใจ และตัวตน

ท่านอุ้มท้อง เรามา หลายเดือนนัก

ต่อให้หนัก แค่ไหน ท่านไม่สน

ทั้งถนอม ดูแล ด้วยอดทน

เพื่อให้ตน ชีวี รอดออกมา

จนถึงวัน ที่ท่าน ต้องทำคลอด

ทำใจถอด ยากเข็น แสนปวดหนา

ท่านส่งเสียง ร้องดัง เจ็บกายา

รอดออกมา มองโลก ท่านดีใจ

ท่านดูแล ถนอม บุตรลูกรัก

ทั้งฟูมฟัก เอาใจ ไม่ไปไหน

ทั้งให้นม กล่อมเลี้ยง ด้วยฤทัย

เพื่อมอบให้ ลูกนอน หลับสบาย

ยามลูกหิว ท่านหา เอามาให้

ด้วยจิตใจ คำว่า แม่นั้นหมาย

เพื่อให้ลูก กินอิ่ม ไม่อดตาย

ลูกสบาย อิ่มท้อง แม่ชื่นใจ

ให้ลูกได้ เข้าเรียน มีความรู้

ให้มีครู สั่งสอน ไม่อ่อนไหว

มีชีวิต ความรู้ ประดับใน

เพื่อต่อไป ชีวิต ที่มั่นคง

จึงอยากให้ ตระหนัก คำว่าแม่

เพราะเที่ยงแท้ เที่ยงตรง ไม่ลุ่มหลง

กราบเท้าแม่ ด้วยใจ ไม่ทนง

ชีวิตคง ไม่นอน แน่ร้อยปี

ควรสำนึก บุญคุณ ท่านเอาไว้

ให้ท่านได้ ความสุข ทั้งราศรี

ให้สมท่าน เลี้ยงดู ทั้งชีวี

ชีวิตดี กตัญ ยุตาเอย.......

( แต่งไป น้ำตาจะไหลจริงๆครับ ทุกท่าน...T_T....)

..............ขอบคุณสำหรับคำตอบและความเห็นที่ดีดีครับ................