ความสุขกับความแตกต่างของยุคสมัย

ฉันจะจำเธอไปแบบนี้..

จำความรู้สึกนี้...

ความสุขที่มองเห็นได้ด้วยตา..

สัมผัสได้ด้วยใจ...

..เก็บไว้ในความทรงจำ: )

การบันทึกภาพด้วยความทรงจำ เป็นสิ่งที่มีคุณค่าเสมอมา

ผมเองก็เป็นแบบคุณป้าในรูปครับ เวลาเพื่อนๆเอามือถือ กล้องมาถ่ายรูป ตัวผมก็จะแค่มองเฉยๆให้ซาบซึ้งด้วยสายตาครับ

ได้ Feeling อย่างมาก

ความสุขทางสายตา หรือจะสู้ความสุขทางจิตใจ

แม้เวลาจะผ่านไปนานเท่าใดคุณป้ายังใช้สายตามองเหมือนเดิมไม่ได้มองผ่านเลนส์

ความสุขจากสายตาผ่านเลนส์

หรือจะสู้ความสุขจากสายตาผ่านหัวใจ

หลายคนบันทึกภาพด้วยกล้องจากสมาร์ทโฟน

แต่..... คุณยายบันทึกภาพด้วยความทรงจำจากสมองล้วนๆ

การเก็บภาพความประทับใจ ที่ยังทรงคุณค่า ด้วยความรู้สึกค่อยๆซึมซับบรรยากาศ โดยมีความทรงจำเป็นเมมโมรี่ที่บันทึก คือสมอง และผ่านทุกๆเรื่องราวด้วยหัวใจ ภาพความทรงจำเหล่านั้น จะล้ำค่า มากกว่าการบันทึกด้วยเทคโนโลยี่สมัยใหม่ ที่บันทึกเพียงเวลาสั้นๆ

คุณยายกำลังมอง...แต่ไม่รู้มองดูอะไรครับ