ทำไมคนเราถึงมีความคิดเห็น ในการเลี้ยงลูกที่ไม่เหมือนกันครับ

ส่วนตัวผมโทษที่การเลี้ยงดูเป็นหลัก สภาพแวดล้อมเป็นเรื่องรองลงมา เด็กจะดีหรือไม่ความใส่ใจของผู้ปกครองต้องมาก่อนเสมอ มีเวลาให้กันและกันมากน้อยแค่ไหน ใส่ใจในแต่ละวันเป็นอย่างไร ไม่ใช่เลี้ยงดูแบบ...โยนตังค์ให้ อยากได้อะไรบอก โดยที่ไม่ให้เด็กรับรู้ในความยากลำบากว่า...กว่าจะได้ตังค์มาเพื่อหาเลี้ยงครอบครัวนั้น...มันยากมากน้อยแค่ไหนอธิบายและให้เด็กเห็นภาพในความยากลำบากนั้น ๆ ด้วย !!! แต่สังคมสมัยนี้คนกับไม่ค่อยคิด ( หรือไม่มีเวลาคิดก็ไม่รู้ ) ดิ้นเพื่อหาเงินเพียงอย่างเดียวจนเด็กทำอะไรกันไม่เป็นเลยก็มีออกเยอะแยะ เพราะพ่อแม่ประเคนหาให้ลูกหมด นี่แหละสังคมไทยในยุคปัจจุบัน !!! ( ที่ทุกคนมักจะไม่ยอมรับในความผิด แต่โยนปัญหาไปให้สังคม )

ทั้งนี้ ทั้งนั้น ปัจจัยทั้งหมดก็ขึ้นอยู่ที่สภาพแวดล้อม และโอกาสของการเลี้ยงดูของแต่ละบุคคล ในครอบครัว

ทั้ง 2 เหตุผลที่กล่าวมานั้น ถือว่า ฟังขึ้นหมด และใช้ได้ผลกันทั้งนั้น

ซึ่งเชื่อเลยว่าพ่อแม่ทุกคน ก็เคยทำตามทั้ง 2 เหตุผลนี้ กันมาแล้วทั้งนั้น

แต่......ผลลงเอยคือ สุดท้าย จะดีจะชั่ว ก็อยู่ที่จิตใจของตัวเด็กเอง อีกทีจริงๆ ที่เรียกว่า สันดาน ในจิตใจ

และหลายๆท่านคงเคยได้ยินคำนี้..........

'' เลี้ยงตัวเขาได้ แต่.........เลี้ยงจิตใจของเขาไม่ได้ ''

และที่กล่าวมาทั้งหมด ก็คงไม่แปลกเลย ว่าทำไมถึงมีปัญหามากมายในสังคม มีคดีมากมาย ที่เกิดจากตัวเด็กเอง....