ถ้าในวันแรก ที่คนข้างบ้านคุณเสีย..แต่คุณยังไม่ได้ไปงานเขา กะว่าจะไปพรุ่งนี้..แล้วเขาดันมาหาคุณในคืนนี้ด้วยเสียง..

น้องหมาหอนค่ะ หอนนานมาก เรานั่งดูซีรีส์อยู่คนเดียวตอนตี 2-3 รอบบ้านเงียบสนิทเพราะทุกคนไปงานของแกหมด ปรากฏมีน้องหมามาหอนใกล้ๆประตูที่เรานั่งอยู่ หอนนานไม่ไปสักที ตอนแรกยังไม่ทันนึกอะไรนะ จนเอะใจ ว่าไม่เคยมีน้องหมามาหอนมาบ้านดึกๆแบบนี้ จะว่าบ้านญาติก็ไม่ใช่ เพราะมันไม่เคยทำแบบนี้ จะว่าน้องหมาของลูกของคุณน้าคนที่เสียบ้านตรงข้ามมาหอน ก็ไม่น่าจะใช่ เพราะมันไม่เคยเข้ามาบ้านเรา (คนที่เสียเป็นพ่อ อยู่บ้านอีกหลังหนึ่งลึกเข้าไปหน่อย) แล้วอะไรกัน ทำไมเห่าหอนนานขนาดนี้ ไม่ได้หอนโบร๋วเสียงดังนะคะ แต่หอนแบบครางด้วย หอนด้วยเบาๆ ใกล้ๆประตูที่เรานั่งดูซีรีส์อยู่ เรานึกเอะใจว่าจะใช่น้าเขามาหา เลยแผ่เมตตาให้ บอกให้แกไปสู่สุขคติ แล้วจะทำบุญไปให้ เอ๊ะ..ตั้งนาน มันไม่ยอมหยุดหอนสักที ทีนี้เราพูดใหม่ ว่าน้ามาลาหนูหรือเปล่าคะ หนูขอให้น้าไปสู่สุขคตินะคะ ไม่ต้องห่วงทางครอบครัวน้า หนูและคุณแม่และใครหลายๆคนจะช่วยกันดูแล หลับให้สบายนะคะ ขอให้ไปสู่สุขคติค่ะ แล้วหนูจะทำบุญไปให้บ่อยๆค่ะ เราพูดเพียงเท่านี้แหละ เท่านั้นแหละ น้องหมาหยุดหอนเป็นปลิดทิ้ง..และไม่หอนอีกเลย เราคิดว่าน่าจะเป็นแกมาลาค่ะ น้องหมานั้นคงเป็นหมาของแก ที่ตามแกมาจากบ้าน ..เรางี้ร้องไห้เลย ตื้นตันใจที่แกมาลา ..เราไม่ได้ท้านะคะ แต่ว่าเราไม่ได้รู้สึกกลัวแกเลย กลับสงสารแก ที่แกป่วยค่ะ คิดถึงแกด้วยซ้ำไป ..ถ้าเป็นเพื่อนเจออย่างนี้..จะกลัวกันไหมคะ?