จากคำถามเรื่องราวชีวิต อยากจะบอกเลยว่า ผมเองก็ไม่ชอบโลกสวยอยู่แล้ว
ฉะนั้น.........ก็ย่อมเข้ากับสำนวนที่ว่า ทำคุณคนไม่ขึ้น และ ปิดทองหลังพระ ก็เป็นได้ครับ
และจากคำถามที่ว่า.......
1 โง่ไหม.???
สำหรับมุมมองของผมนะ ในใจลึกๆ ก็ถือว่าโง่นะ ไม่มากก็น้อยล่ะ....
คือ ต่อให้เป็นครอบครัวเดียวกัน หรือสังคมเดียวกันก็เถอะ แต่ในเมื่อทำความดีมาตลอดทั้งชีวิต แต่ไม่มีอะไรดีขึ้นมาบ
มันก็ย่อมอดถามตนเองไม่ได้อยู่ดีว่า ฉันมาทำเแบบนี้พื่ออะไร ฉันเกิดมาเป็นทาสใครหรือเปล่า..????
เพราะว่าเราทุกคน ย่อมมีหัวใจกันทั้งนั้น......ย่อมที่ต้องอดถามหัวใจตนเองไม่ได้
บุญคุณ ก็คือส่วนบุญคุณ แต่...........ไม่ใช่ทาสของใคร แถมยิ่งผมเป็นคนเกิดมาไม่เคยกลัวใครซะด้วยสิ.....
2 คุณจะเลิกล้มความตั้งใจทำดีเพื่อพวกเขาอีกต่อไปไหม?
สำหรับผมนะ จะยังไม่เลิกล้มแบบทันท่วงทีหรอกครับ แต่จะค่อยๆ สังเกตุการณ์ไปก่อน เก็บรายละเอียดไปเรื่อยๆ
แต่หากไม่มีทางดีขึ้นมาเลยจริงๆ ก็จะค่อยๆลดความเอาใจใส่ลงไปเรื่อยๆ
จนถึงเวลาที่หมดความอดทน ก็จะขอจากไป และจบลงเพียงเท่านี้ ไม่ว่าวันใดก็วันหนึ่ง
เพราะความอดทนของคนเรา มันมีขีดจำกัดครับ จะไม่ขอจองเวรจองกรรมอะไรทั้งนั้น จะอโหสิกรรมให้ ให้หมดเวรต่อกัน
แต่ถึงยังไง สุดท้าย ก็จะขอเป็นคนที่ยอมเห็นแก่ตัวบ้างไม่มากก็น้อย เพราะสงสารชีวิตตนเอง
ทำไงได้ล่ะ......ก็อยากบีบให้ผมเป็นนี่ อ่ะ เหอะๆๆ.....
ปล.
จากที่คุณถามมา ก็มีบางส่วนที่เข้ากับชีวิตผม ไม่ใช่ในกรณีครอบครัวตนเอง
แต่.........มันมาจากกรณีความเห็นแก่ตัวของสังคม และสุดท้าย.....มนุษย์ย่อมกล้าทำร้ายมนุษย์ด้วยกันเอง......
และมันก็คือ ส่วนสำคัญ ที่ทำให้ผมยอมใช้ชีวิตแบบสันโดษ มาจนทุกวันนี้........'' Alone Man.''.......
เพราะมาจากคำว่าเข็ด และไม่ไว้ใจใครง่ายๆ อีกต่อไป
ถ้าคนเราเลือกเกิดได้ จะไม่ขอลงมาเกิดเป็นมนุษย์อีกแล้วล่ะครับ ขอเลือกไปอยู่สวรรค์ชั้นรูปพรหมดีกว่า
ขอบคุณครับ สำหรับคำถาม.....
