เพื่อนกัน ทำไมต้องเฉยชา

เรามีเรื่องแปลกมาแบ่งปัน และขอความคิดเห็นหน่อย

เรื่องมีอยู่ว่า....

เรามีเพื่อน(ไม่รู้เขา คิดว่าเป็นเพื่อนเราหรือเปล่านะ) คนหนึ่ง

รู้จักผ่านโลกโซเชียล เพื่อนชนิดที่ไม่เคยเห็นหน้าค่าตากัน

แต่คุยผ่านระบบถามตอบ แชท ข้อความกันไปมา

เรื่องที่คุยก็สัพเพสัตตา เอ้ย! สัพเพเหระ

มีหลักการบ้าง ผ่อนคลายบ้าง ความคิดเห็นบ้าง

แต่ไม่ก้าวล่วงเรื่องส่วนตัวกันและกัน

...

และแล้ว.... วันหนึ่ง!

เขาหายหน้าหายตาไปนานมากกกกกก...

แล้วอีกปีหนึ่ง เขากลับมาให้เห็นทางสื่อโซเชียลอีกครั้ง

คุณทักทายไปเป็นระยะ ตามประสากัลยาณมิตร

แต่เขากลับนิ่งงัน ไม่หือ ไม่อือ ไม่ตอบกลับ

.

.

คุณคิดว่า หลังจากวันนั้น

คุณจะทักเขาต่อไปหรือเปล่า????

.

.

คนรู้จัก ห่างกันนานๆ กลายเป็นคนไม่รู้จักก็ได้เหรอ???

.

.

คุณเคยพบเจอประสบการณ์เช่นนี้บ้างหรือเปล่า??

.

.

.

เล่าสู่กันฟังที.

.

.

.

5 คำตอบ · +2 โหวต · 0 รายการโปรด · 68 อ่านแล้ว

ก็เคยเจอนะ อาจเพราะเขากะเราไม่มีเรื่องความสนใจ ที่ต้องสานสัมพันธ์ เขาเลยเป๋นแบบที่ถามก็ได้

+2 โหวต · 5 ตอบกลับ

อย่างตัวเกดเอง โลกส่วนตัวสูง บางทีก็ทำให้คนอื่นเข้าถึงเรายาก บางอารมณ์อยากมีเพื่อน แต่บางทีก็อยากอยู่คนเดียว

ไม่รู้คนส่วนมากเป็นแบบเกดไหม ทำให้ความสัมพันธ์ไม่มั่นคงได้จ๊ะ

+1 โหวต

เกดอาจจะอยู่คนเดียวนาน

ทำอะไรด้วยตัวเองบ่อย

จนไม่รู้ว่าต้องมีใครมาช่วย

แต่คนก็ยังต้องมีสังคม

พออยู่คนเดียว ทำอะไรเหงาๆ คนเดียวบ่อยๆ

ก็อยากมีเพื่อนไปไหนมาไหนเ้วยบ้าง

หรือมีเรื่องเคาียดก็อยากมีเพื่อนคอยรับหัง

หรือให้กำลังใจบ้างเป็นธรรมดา

ใครจะแกร่งได้คลอดเวลา

...จริงป่าว...?

+1 โหวต

ประสบการณ์และช่วงเวลาคนเราไม่เท่ากัน..

เหมือนกันกับที่หลายคนบอกว่า วันนึงๆ 24 ชม.ของเรามันไม่เท่ากัน..

สิ่งที่พบเจอในแต่ละวันมันไม่เหมือนกันหรอก..

และการตัดสินใจกับเรื่องนั้นๆ..มันก็ย่อมแตกต่างกันไปโดยสิ้นเชิง..

บางคนเรียกร้องความช่วยเหลือ ส่วนใครอีกหลายคนอาจจะเลือกที่จะนิ่ง..

เพื่อหาคำตอบให้ตัวเอง..อยู่ก็เป็นได้......

+2 โหวต · 1 ตอบกลับ

ประมาณว่านิ้วมือคนไม่เท่ากัน

อย่ามองหาหนวดเต่า เขากระต่าย

และเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม

ช่วงจังหวะที่ลงตัว แม้ช่วงเวลาที่หมุนช้าเร็วต่างกัน

แต่โลกที่หมุนวนก็อาจพาคนโคจรมาพบกันได้

คำว่ามิตร มันน่าจะยังคงอยู่ด้วยตัวของมันเอง

ใช่หรือเปล่า..??

ขอบคุณสำหรับมุม มุมนี้จ้ะ ..

+1 โหวต

คิดมากไปป่าวครับ คุณอาจจะเป็นคน sensitive ก็ได้ อย่าไปใจจดจ่อมากไปเลย เพราะว่าคนเรา เขาอาจจะมีอะไรต้องทำเยอะแยะ

+2 โหวต · 1 ตอบกลับ

อาจเป็นเช่นนั้น

เราเรียกละเอียด

แต่คนอื่นอาจเรียกว่า จดจ่อ

หรือเซนซิทีฟ หรืออ่อนไหว

ยอมรับว่าเป็นคน sensitive ในเรื่องเพื่อน

ความรู้สึก และสัมพันธภาพระหว่างบุคคล

เพราะคิดว่าเพื่อนไม่มีวันหมดอายุ

และเพื่อนไม่ว่าห่างไกลกันเพียงใด

ความเป็นเพื่อนไม่น่าจะจางห่างหายไปไหน

+0 โหวต

คนที่ล๊อคอิน อาจจะไม่ใช่เพื่อนรึป่าว อาจเป็นคนอื่นเล่น

+2 โหวต · 1 ตอบกลับ

เอ้อ!!!.... ท่าจะจริง

มิน่าเราทักแล้วทักอีก ก็ทำนิ่งเป็นหุ่นขี้ผึ้งทุกทีเลย

ดีนะ.. ที่ตะเองไม่ใจร้ายกับเก๊า

น่าฟัด เอ้ย! น่ารักฝุดๆ เล้ย

+0 โหวต

คือ หนูก็เป็นนะคะพี่ขนาดเจอตัวเป็นๆยังเดาใจไม่ถูกเลยคะ

+2 โหวต · 6 ตอบกลับ

จ้ะ ขอบคุณสำหรับความคิดเห็น

รักตัวเองมากไปก็ไม่ดีนะ

ระหว่างรักตัวเอง กับเห็นแก่ตัวแค่เส้นบางๆ

+0 โหวต

รักตัวเอง คือไม่ทำร้ายและเบียดเบียนใครค่ะ

เรียกว่าหันกลับมาดูแลหัวใจตัวเองดีกว่า

ไม่แปลกใจเลยว่า ทำไมคนส่วนใหญ่ถึงขยาดกับเรื่องความรัก.. .

เพราะกว่าจะเจอคนดีๆที่ใช่ ก็ต้องเจ็บช้ำมาไม่รู้เท่าไหร่นั่นเอง

แต่ถ้าพูดถึงมิตรภาพ คนบางคน ไม่คิดแม้แต่จะมีให้เลย ถ้าเค้าเป็นคนปิดกั้นตนเอง... หรือคิดว่าตัวเองดีที่สุดจนไม่อยากรับใครมาในชีวิตเขาแล้ว เพราะก็พบเจอมา อธิบายไม่ถูกค่ะ...

.. เพียงแต่ให้เราคิดว่า...เค้าต่างหากที่ควรเป็นฝ่ายที่ต้องเสียใจ เพราะความหวังดี และมิตรภาพของคนๆหนึ่งที่จะมีให้กัน อย่างเราที่จะให้เค้า มันไม่ง่าย.. แต่เป็นเค้าเองที่ได้มันแล้ว..แต่ไม่รับมันไปเอง....

+1 โหวต

จ้ะ... คิดอย่างนั้นแหละ

ว่าการรักตัวเอง คือ ดูแลตัวเอง

โดยไม่เบียดเบียนใคร แต่แกล้งพูดถึงอีกมุม

เพื่อเตือนสติว่า .....

การรักตัวเองที่ถูกต้องควรเป็นเช่นใด

.

คนที่ขยาดกับความรัก เพราะ เหนื่อยกับการให้

ที่เหมือนใช้นำ้หลั่งรดทราย

แล้วก็ขยาดกับความเจ็บช้ำในหัวใจ

.

เพชร จะล้มลุกคลุกคลาน เปื้อนดินโคลนเพียงใด

เพชรก็ยังเป็นเพชร ที่มีค่าในตัวเองเสมอ

+1 โหวต

คำตอบของคุณ

(ไม่บังคับ)

เพื่อรับการแจ้งเตือนเมื่อมีการตอบกลับ