คนโง่เรียนรู้จากประสบการณ์ คนฉลาดเรียนรู้จากประวัติศาสตร์ คุณเป็นคนแบบไหน

ผมไม่ใช่ทั้ง 2 อย่างคับ เพราะผมคือ คนๆหนึ่งที่เรียนรู้จากโลกความจริงแล้วปรับตัวเข้าหามันนะครับ

พี่เป็นคนโง่ที่เคยสอบตกวิชาประวัติศาสตร์ครับ ๕๕๕

ผมว่าน่าจะเรียนรู้ทั้งสองแบบและนำมาประยุกต์ใช้ให้เข้ากับ

สถานการณ์จริงถึงจะได้ประโยชน์คุ้มค่า จะเรียกว่าแบบผสมผสาน

คงจะได้นะครับ

เป็นทั้งคนโง่และคนฉลาด เมื่อได้ประสบการณ์ การเป็นคนโง่ก็ทำให้เราเรียนรู้แบบทางตรง

และเคยเป็นทั้งคนฉลาด นำบทเรียนของผู้อื่นมาเป็นบทเรียนสอนตน ไม่ให้ก้าวพลาดตามอย่างเขา

ไม่มีใครอยากเป็นคนโง่ แต่ก็ไม่มีใครเป็นคนฉลาดได้ทุกสถานการณ์จ้ะ

สรุปแล้วสำคัญทั้งสิ้น ขึ้นชื่อว่าชีวิต บางครั้งก็ถูกหลอก และบางครั้งก็รู้เท่าทันโลก

มีขึ้นมีลงเหมือนน้ำในแม่น้ำ ต่ำสุดก็สูงสุดได้ สูงสุดได้ก็ต่ำสุดได้เหมือนกันจ้ะ

แต่ไม่ว่าจะเป็นบทเรียนจากประวัติศาสตร์ หรือจากประสบการณ์ตรง

นั่นเป็นสิ่งที่เราไม่ควรดูถูกมัน เพราะนั่นคือรสชาติของชีวิตค่ะ

เอาไว้เล่าให้ลูกหลานฟัง ^__^

อย่างเช่น เราเรียนรู้จากประวัติศาสตร์ว่า รักออนไลน์เป็นเรื่องยากลำบากที่จะประสบความสำเร็จได้ รักออนไลน์ โลกออนไลน์ส่วนใหญ่มักหลอกลวง เชื่อถือไม่ได้

แต่เราก็อยากทดลอง และเราพบว่า....

ระหว่างเจ้าชายในโลกออนไลน์ กับ ยาม รปภ. ของสถานที่ราชการในชีวิตจริง...คุณเลือกยามรปภ.ของสถานที่ราชการดีที่สุด ตรงนี้สมมติให้เห็นภาพค่ะ ^____^

อย่างเช่น เราเรียนรู้จากประวัติศาสตร์ว่า การศึกษาช่วยยกระดับสถานะและเศรษฐกิจของผู้ตั้งใจศึกษาได้

เราจึงตั้งใจเรียน และขยันอ่านหนังสือสอบ ปัจจุบันเรามีตำแหน่งหน้าที่การงานและเงินทองจากการศึกษา

สบายเลย

พยายามเรียนรู้จากประสบการณ์ของคนอื่น

และทดลองด้วยตนเองด้วยค่ะ

เป็นคนปกติ

บางทีดื้อมาก ต้องเจอกับตัว ค่อยฉลาด

และบางทีก็งั้นๆ เอาประสบการณ์คนอื่นมาใช้

เปล่าขโมย แค่มองในมุมเราแบบนักสังเกตการณ์

เวลาเป็นคนชมเกมส์กีฬาในทีวี หรือ สนามมันส์ดี มองได้ทุกมุมกว่านักกีฬา แต่ก็ไม่รู้ว่ารสชาติความเจ็บ ความแพ้เป็นไง

ผสมๆกันค่ะ โง่มา ฉลาดมา