เมื่อรู้สึก " เคว้งคว้าง " คุณทำอย่างไร ?

นั่ง หรือ อยู่นิ่งๆ ปล่อยความรู้สึกออกไปก่อน สักระยะ

แล้วเริ่มฟังเพลง จากนั้นก็ค่อยๆ คิด และสร้างความเข้มแข็งให้ใจตัวเอง

เมื่อทำได้ ก็จะถอนหายใจยาวๆ นานๆ จากนั้นเชิดหน้าขึ้น

พร้อมกับบอกตัวเองว่า .... ชีวิต คือ การเดินทาง จะหยุดอยู่ตรงที่ความเสียใจ ท้อใจได้ยังไง

จากนั้นก็ก้าวต่อไป ในที่ใหม่ ที่ความเศร้า ความท้อ ไม่อาจติดตามมาได้

ความรู้สึกเกิดขึ้นบ่อยมากแทบทุกๆวัน บางครั้งเหมือนว่าเราจะชนะมันได้แล้ว แต่มันก้อกลับมาใหม่ คงต้องเรียนรู้ที่อยู่กับมันให้จนชินหรือเปงปกติ ถ้าเรารู้สึกแบบสุดดๆๆ ก้อตะโกนออกมาดังๆในที่กว้างๆแต่ต้องไม่มีใครน่ะ ไม่งั้นเด่วงานจะเข้า แต่สำหรับตะเองโดยมากจะร้องไห้ ไม่อยากร้องแต่น้ำตามันจะไหลออกมาเองแล้วก้อจะน้องให้สุดๆ นึกถึงอารัยที่มันเเศร้าๆสะเทือนใจ มันจะได้ร้องไห้ให้เต็มที่ต้องอยู่คนเดียวแบบว่าเกลือจิ๋มเกลือ หนามยอกเอาหนามเบ่ง ร้องให้เต็มที่บอก บอกกับตะเองต่อไปจะไม่ร้องไห้ จะเข้มแข็ง แล้วมันก้อจะรู้สึกดี แต่ตาอาจบวมมากหน่อย

แต่จิงๆมันก้อทางออกเยอะค่ะ ตะเองผ่านเรื่องร้ายๆ เสียใจ สูญเสียมาเยอะมากค่ะ ก้อขอให้ผ่านพ้นไปด้วยดีค่ะ

ผมเป็นเพื่อนกับความเหงาครับ

แรกๆก็รู้สึกโดดเดี่ยวอยู่นะ แต่พอเจอจนชินแล้วปรับตัวเข้าหามัน เดี๋ยวก็ชินเองครับ เชื่อผม

มันได้เกิดเมื่อไม่นานนี้เองครับ สติต้องมีครับนึกอะไรได้นึกไปก่อน

บวกกับอาการนิ่งสงบแล้วสยบคู่ต่อสู้ครับผม.....!!!!

( เพราะเจอกับตัวเองมาแล้วครับ...จึงบอกต่อ )

ตั้งสติอย่างเดียวค่ะ ไม่งั้นจะเตลิด อาจเสียคนไปเลย

หาแสงสว่าง เริ่มจากฟังเพลง

คิดๆ และบอกตัวเองว่าจะไปทางไหน

ไปอย่างไร คือ ปรึกษาตัวเอง และครอบครัวพร้อมเพื่อนสนิท

ธรรมะก็ช่วยได้ค่ะ เหตุนี้ จึงมีผลแบบนี้

ผลนี้ เพราะมีเหตุนี้ ทุกข์อยู่ที่ใจไปรับ ใจวางคือสุข มีสติ ปัญญาเกิด บอดตัวเองแบบนี้ แม้สังขารดื้อ ก็ช่วยๆสังขารมันหน่อยค่ะ

พยายามตั้งสติแล้วผ่อนคลายอารมณ์ พอรู้สึกดีแล้วก็มานั่งเล่นเน็ตต่อ 555

จริงแล้วพอตั้งสติได้ เราก็วางแผนว่าจะทำไงต่อค่ะ