อะไรทำให้คุณไม่อยากถาม หรือ ตอบคำถามกันคะ(โหมดแก้ไขคำถามแล้ว)

คือบางคำถาม ถ้าตอบไปตามที่คิดจริงๆอาจอตร.กับตัวเอง ยิ่งในยุคนี้ด้วยแล้ว หรือบางคำถามก็เป็นเรื่องส่วนตัวมากไป ไม่สมควรบอก แต่คนถามก็มีสิทธิถามนะ ส่วนใครจะตอบหรือไม่ แค่ไหนเพียงใด ย่อมเป็นสิทธิ จะให้ถูกใจทุกคนคงไม่ได้หรอก ไม่จำเป็นด้วย 555

ส่วนตัวเราชอบคำถามนี้ค่ะคุณเกด ^^

#อะไรทำให้ไม่อยากถาม=>>>

*อาจเพราะเราคิดไปเองมั้งว่าสิ่งที่เราสงสัย/อยากถาม...คงไม่มีใครตอบหรือตอบมาเพียงไม่กี่คน

*บางทีคิดไปละว่าถ้าถามคำถามนี้ในเว็บนี้คงไม่ได้คำตอบก็เลยเลือกจะไม่ถามที่นี่ TT

*ไม่รู้ว่าควรจะถามอะไรยังไงดี

*สิ่งที่เราสนใจอาจไม่ค่อยมีใครใส่ใจ

#อะไรทำให้ไม่อยากตอบคำถาม=>>>

*คำถามที่เราให้คำตอบไม่ได้ เราเลือกจะไม่ตอบ ได้แค่อ่านจ้ะ :)

*บางคำถามอ่านแล้วอยากตอบนะ แต่ไม่มีเวลาเข้ามาตอบ

*ไม่มีคำถามแนวที่เราถนัดตอบ (หรือเราเองไม่มีความรู้พอก็เลยไม่สามารถให้คำตอบได้)

*คำถามที่เราไม่สนใจเราเองก็ไม่ตอบเช่นกัน _*_

คงเป็นความผิดคนถามเอง สื่อสารผิด

ไม่ได้บอกว่า ต้องการคำถามวิชาการ

แค่เห็นหลายคนบ่นเรื่องเว็บไม่คึกคัก

เลยสำรวจตัวเอง

แต่ขอบคุณ เรารับได้ทุกแนวคิด

แค่โกรธตัวเอง ที่สื่อสารผิด

ขอบคุณทุกแนวคิด ลา สวัสดีค่ะ

หลายสาเหตุ นะ

๑ ถามเพราะอยากรู้ เกิดข้อกังขาอยู่พอดี เลยถาม

๒ ถามเพราะ เห็นเวปเงียบ เลยพยายามสร้างความเคลื่อนไหว

๓ ถามเพราะ ต้องการให้คนที่มาอ่าน มีอะไรที่จะได้ตอบ จะได้กระชับไมตรี จึงอาจถามแค่แนวทักทาย

ส่วนการถามแนววิชาการคนตอบน้อย เราว่าเป็นธรรมดานะ เพราะ

๑ วิชาการเป็นเรื่องเฉพาะ ที่ผู้ที่เหมาะสมในการตอบ คือผู้ที่มีความรู้เฉพาะด้านนั้น (หรือพอมีความรู้ด้านนั้นอยู่บ้าง)

๒ คนส่วนใหญ่ที่เข้าเวปถามตอบ ต้องการผ่อนคลายจากการเรียน การงาน มาเพื่อทักทาย ต้องการรอยยิ้ม ต้องการสัมพันธภาพ ส่วนบางคนมาเพื่อต้องการแฟน กิ๊ก ก็เป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่เขาจะไม่ตอบคำถามแนววิชาการ หรือสาระมากๆ

เวปนี้เป็นเวปใหม่ สัมพันธภาพเลยเป็นแบบไม่ค่อยแน่นแฟ้น ยังไม่ค่อยรู้ใจกัน มีเพียงส่วนหนึ่ง(ซึ่งไม่มาก)ที่พอรู้ใจ ถามตอบ ตอบโต้กันอย่างเพื่อนที่(ค่อนข้าง)สนิทในระดับหนึ่ง จึงแซวแรงบ้าง คุยฮาๆ ตามสไตล์ที่คล้ายกัน แต่อีกส่วนหนึ่งการพูดจะเป็นทางการ ค่อนข้างมีระดับความห่างในระยะหนึ่งที่น้อยกว่าคำว่า แนบแน่น ต่อกัน สังเกตดีๆ ว่าเวปนี้ยังมีการเว้นระยะห่างกันอยู่ เราเชื่อว่า หากสมาชิกที่มีความคิดเดียวกัน และต้องการให้เกิดสัมพันธภาพที่ดียิ่งๆ ขึ้นไป คงต้องใช้ความอดทน ลงมือทำอย่างไม่ย่นย่อ เมื่อเวลาผ่านไปทุกวัน ระยะห่างจะแคบลงเรื่อยๆ กลุ่มคน(ที่มาถามตอบเป็นประจำ)จะแนบแน่นกันมากขึ้น ความสนิทสนมคุ้นเคยจะเพิ่มขึ้นๆ แล้วทำให้คนที่มาส่องรับรู้ได้ถึงสิ่งนั้น ความเป็นครอบครัว ความเป็นมิตรต่อกัน ก็จะดึงดูดให้คนที่มาส่องอยากมาตอบ อยากมาคุย อยากมีเพื่อน อยากเป็นสมาชิกในกลุ่ม และเป็นเช่นนั้นบ้าง ก็จะเกิดการถามตอบเพิ่มขึ้น เเวปก็จะคึกคัก และเป็นที่รู้จักมากขึ้น

การเริ่มต้นย่อมมีอุปสรรค ล้มลุกคลุกคลานบ้าง แต่ถ้าไม่อดทน ถ้าไม่ช่วยกันพาย ไม่ช่วยกันจ้ำ เวปนี้จะฝ่าคลื่นลม พายุ จนติดปาก ติดตา ติดใจ สมาชิกจนเป็นเวปที่ประสบความสำเร็จได้อย่างไร ไม่ว่ากระทำอะไรก็แล้วแต่ ระยะเริ่มต้นย่อมมีอุปสรรค มีขวากหนาม มีความผิดพลาด แต่เมื่อพบสิ่งนี้แล้วถอดใจ ทำให้ไม่อยากมา ไม่มีความสุขที่จะช่วยกันพาย ช่วยกันจ้ำ ก็จะเห็นภาพคนที่ลุกออกจากเรือลำนี้ไปทีละคน ทีละคน แล้วคนในเรือที่ร่อยหลอลงทุกวัน ก็จะทำให้เรือลำนี้ไปถึงฝั่งยากขึ้น ใช้เวลานานขึ้น ประสบความสำเร็จคือเป็นเวปที่เป็นที่รู้จักต่อคนวงกว้างก็ยากขึ้น

เรารับรู้สถานการณ์นี้นะ แต่รู้มั๊ยทำไมเรายังมา ตอบบ้าง เปิดหน้าเก่าๆ มาตอบบ้าง ถามคำถามไร้สาระบ้าง ไม่ได้เรื่องบ้าง ก็ด้วยเหตุผลข้างต้นนั้นโดยแท้ เรากำลังพยายามพานาวาลำนี้ไปถึงฝั่ง ด้วยแรงที่มีน้อยนิด แต่มีความอดทนเป็นเลิศ เราตั้งใจว่าเราจะไม่ลุกจากที่นั่งนี้

ความพยายาม อยู่ที่ไหน ความสำเร็จ อยู่ที่นั่น หากคนเราไม่ท้อถอย หากคนเรามีความมุ่งมั่น ชัยชนะ ย่อมได้มา

เหตุผลทั้งหมดนี้อยู่ที่ผมเองไม่ได้ขึ้นกับอย่างอื่น ผมจะถามเมื่อผมอยากถามและผมจะพยายามตอบสิ่งผมตอบได้หรือมีความสนใจ บางคำถามเป็นคำถามชวนคุยแต่ผมก็คิดว่ามันโอเคนะสำหรับตอนนี้ เพราะว่าเว็บไซต์ในปัจจุบันนั้นยังไม่มีคนรู้จักหรือมาถามตอบมาก ถ้าเราดูในมุมมองว่ามีแค่คำถามเชิงวิชาการหรือที่อยากรู้จริง ๆ ผมคิดว่าคงมีคำถามน้อยมากหรือแทบไม่มีเลย นั่นก็แปลว่าคุณแทบจะไม่เห็นคำถามเลยในแต่ละวัน ดังนั้นก็จะไม่มีคำตอบหรือกิจกรรมใด ๆ เกิดขึ้นบนเว็บไซต์

ในความจริงผมจะพยายามถามให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ซึ่งมันก็ยากเหมือนกันในการตั้งคำถาม บางทีผมก็คิดคำถามไม่ออก ผมจึงพยายามหาบทความหรือเนื้อหาที่น่าสนใจมาแทน ผมเข้าใจว่านี่อาจจะทำให้น่าเบื่อ แต่มันเป็นวิธีเดียวที่จะเพิ่มเนื้อหาให้กับเว็บไซต์ คำถามที่ผมถามส่วนมากผมคิดว่ามันน่าจะเป็นสิ่งที่คนอื่น ๆ ไม่ใช่แค่ผมคนเดียวที่อยากรู้ โดยคนเหล่านั้นคือคนที่ยังไม่ได้รู้จักเว็บไซต์นี้ โดยผมหวังว่าพวกเขาอาจจะค้นหาทาง Google และมาเจอเนื้อหานั้นใน myquestionth นี้

สำหรับเรื่องสมาชิกมากแต่ไม่ค่อยมีการถามตอบนั้น ผมคิดว่ามันเป็นเรื่องปกติของทุกเว็บไซต์ การที่จะให้คนมาถามตอบนั้นมันเป็นเรื่องที่บังคับไม่ได้ ผมคิดว่านั่นเป็นสิ่งที่พวกเขาชอบและทำโดยไม่ได้บังคับตัวเองหรือให้ใครมาบังคับ และผมก็หวังว่าคุณคงจะทำในสิ่งที่คุณชอบโดยไม่ขึ้นกับคนอื่นเช่นกัน ดังนั้นผมคิดว่านี่มันไม่ใช่ปัญหาสำหรับคุณ คุณควรจะทำในสิ่งที่คุณอยากทำหรือทำแล้วรู้สึกดีมากกว่า โดยไม่ต้องสนใจคนอื่นว่าพวกเขาจะเป็นแบบคุณหรือไม่ ดังนั้นคุณไม่จำเป็นต้องไปกังวลกับเรื่องเหล่านี้ การเป็นตัวของคุณเองนั้นดีที่สุด ผมคิดว่าปัญหาในชีวิตมันก็เยอะมากพอแล้ว ดังนั้นเราจึงไม่จำเป็นต้องมาเครียดที่นี่อีก ผมใช้อินเตอร์เน็ตเพื่อความบันเทิงส่วนตัว เพื่อหาความรู้และแบ่งปันเท่าที่ผมทำได้ และทั้งหมดนี้เป็นเพียงความคิดเห็นส่วนหนึ่งจากผม คุณไม่ต้องใส่ใจกับมันมาก และผมหวังว่ามันทำให้คุณรู้สึกดีขึ้น

ในอนาคตผมหวังว่าเราคงจะเจอคำถามที่หลากหลายกว่านี้ และผมอาจจะถามในสิ่งที่ผมอยากรู้จริง ๆ ให้มากขึ้น ถ้าหากผมมั่นใจว่ามีคนที่สามารถให้คำตอบได้ :)

ไม่อยากตอบ

เพราะถามเกี่ยวกับคำถาม18+เรื่องทะลึ่ง

ไม่อยากถาม เกี่ยวกับวิชาแคลคูลัส กลศาสตร์ควอนตัม เพราะคนในที่นี้ไม่ค่อยได้เรียนสายวิทย์มา คือถามก็ไม่ได้คำตอบ

ก็เลยไม่อยากถามค่ะ

มีเรา 3 หน่อเนี่ย ถามตอบกันเอง

เขาคงไม่ว่างมั้งหรือเขาอาจกำลังส่องเราก็เป็นไปได้

สาระไม่ค่อยมี หน้าตาดีไปวันวัน ฮ่าๆๆ ขำขำนะ

ส่วนมากตอบไม่ค่อยได้ รอยหยักในสมองน้อยไปนิด ถ้าถนัดยินดีตอบเยอะยาวๆเลยนะ