ถ้าให้เลือกระหว่าง วุฒิการศึกษา(ป.ตรี) กับรายได้หลักหลายหมื่น(โอทีวันหยุด)

ทุ่มทุนเลย

เรียนเสาร์อาทิตย์ ตอนค่ำ

เพราะปกติ ทำแต่เช้ายันเย็น ก็ได้เยอะแล้ว

แค่นี้ก็ได้สองเด้ง แต่จะไหวมะ

เป็นเราถ้าข้อจำกัดมีมากก็ทุ่มไปเรื่องงานค่ะ

เพราะไม่ขยันเรียนแบบเด็กๆ อีกอย่าง

จบแค่นี้ ประสบการณ์ก็ต่อยอดได้ ขนาดเจ้าของกิจการ

ยังรวยตอนที่ยังมีแต่วุฒิ ม.3

วันนึงอิสระ ทั้งเวลา ทั้งเงิน

ค่อยเรียน สบายๆ

ชีวิตไม่ยาก หรือยาก แค่รู้ความต้องการ

บางคนคงแนะนำให้เรียน บางคนแนะนำทำงาน

แต่เราไม่แนะ ไม่ชี้ ไม่นำ เพราะวันนั้น ของมอส

อะไรๆก็เปลี่ยนไปได้ เหมือนเราเลย 555

เรียนค่ะ

เวลาผ่านไปเร็วนะคะ เรื่องของอนาคตบางทีอาจมีการเปลี่ยนแปลงโดยไม่คาดฝัน หรืออาจมีแรงจูงใจอะไรสักอย่างทำให้เกิดการขยับขยายงานที่ทำ การเตรียมความพร้อมในด้านวุฒิการศึกษาจะทำให้เราไม่พลาดโอกาสที่จะมีมาในอนาคตได้นะคะ เวลาเราโตขึ้น บางทีเรื่องเงินก็ไม่ได้สำคัญเป็นอันดับหนึ่งละ เวลาสำหรับการพักผ่อนในช่วงวันหยุดสำคัญไม่ใช่น้อย นี่พูดถึงงานราชการน่ะค่ะ ....ขอให้สำเร็จในสิ่งที่ปรารถนานะคะ :)

ถ้ามองในช่วงของอายุยังไม่มาก ควรที่จะเลือกเรียนเป็นหลักครับ

แต่ถ้าอายุเริ่มมาก รายได้มันเป็นตัวกำหนดครับ

( ควรมองเรื่องรายจ่ายให้มันสมดุลกับเรื่องรายรับด้วยล่ะ )

เลือกดีดีนะครับ เพราะอนาคต......คุณเป็นผู้กำหนดมันด้วยตัวเอง

คุณจะเลือกอะไรครับ ถ้าในวันเสาร์ อาทิตย์

ผมจะเรียน ป ตรี

วุฒิการศึกษาที่ได้ ไม่มีผลในงานที่ทำปัจจุบัน เเละคุณไม่ย้ายหรือเปลี่ยนงานเเน่นอน คุณปักใจว่าจะอยู่จนวันเกษียณใช่ไหม หากเกษียณแล้วก็อาจจะทำงานสายนี้ต่อไปในฐานผู้บริหารต่อไปอาศัยว่าไปถือหุ้นของเขามาพอ พอที่จะแดสงความคิดเห็นได้ใช่ไหม แต่พ่อผมเลยกล่าวเอาไว้ว่า "ไม่มีโรงงานที่ไหนเข้าเลี้ยงเอ็งจนวันตายได้ ที่เขาเลี้ยงเองจนวันตาได้ข้าราชการ ข้าราชการเท่านั้น" "ไม่อยากทำงานเสียแรงไปวัน ก็เรียนๆ เรียนถึงปริญญาตรีๆ คนพวกนี้ไม่ต้องออกแรงเยอะ แต่คิดเยอะๆ วุฒิการศึกษา่เป็นใบเบิกทางให้ไปได้สูงขึ้น ไปได้กว้างขึ้น" เพราะคำพูดพวกนี้ทำให้ผมเรียนถึงปริญญาตรีสำเร็จมาก ทุกวันนี้ก็คิดจะไปเรียนปริญญาตรีอีกใบ ผมเองก็เคยแปลกใจว่า ทำไหมต้องเรียนระบบการศึกษา ความรู้มันมีอยู่ทุกที่นี้ แต่ว่าดูหนังเกาหลีเรื่องหนึ่งตัวละครพูดว่า"แก่เรียนเก่ง ไม่มาเข้าเรียนก็สอบได้คะแนนดี ความรู้ก็มีอยู่ทุกทีการ บ้านก็มีห้องสมุดขนาดใหญ่ ทำไหมนายต้องเข้าเรียนที่นี้ อะไรคือสิ่งที่นายต้องการจากการเรียนที่นี้" ซึ่งทำผมได้รู้เลยว่า การเราเรียนโรงงเรียน วิทยาลัย มหาลัย เราได้อะไรนอกจากความรู้ สังคม และกฏระเบียบไง หากคุณคิดว่าฐานะของคุณในอนาคตต้องมีสังคมใหม่ก็ควรไปเรียน

เเต่รายได้ โอทีของคุณ สามารถนำไปลงทุนต่อยอดสร้างฐานะให้ตัวเองได้เวลาตั้ง 3 - 4 ปีเลยนะ คุณต้องการแค่นี้หรือ อนาคตของคุณจะอยู่แค่ 3-4 ปีแล้วตายใช่ไหม ลูกและเมีย หลังจากคุณตายจะอยู่กินยังไง คุณควรติดใกล้กว่านี้มีคำกล่าวว่า"ขยันผิดที่ อยู่เป็นสิบๆปีก็ไม่รวย" แจ็ค หม่า แห่งอาลีบาบา กรุ๊ป กล่าวไว้ “ถ้าใครอายุ 35 แล้วยังไม่รวย โทษใครไม่ได้เลย นอกจากตัวเอง” เพราะอะไรนะหรือเพราะช่วงอายุขนาดนี้ พึ่งพาตังเองมามากพอแล้วนะดังนั้นควรโทษตัวเองดีที่สุด

ถ้าเป็นพี่เลือกรายได้นะ

เพราะถ้าเลือกเรียน จบมาถ้าจะมีรายได้เยอะต้องมีประสบการณ์การทำงานด้วย

ถึงจะเป็นใบเบิกทางเรียกเงินเดือนสูงๆๆได้แล้วก็ต้องตรงกันงานกับที่เรียนมานะ

ได้อย่างเสียอย่าง เลือกที่ใจเราต้องการคะ

ตอบโจทย์ให้ดีๆ ว่างานที่ทำปัจจุบัน และไม่ย้ายหรือเปลี่ยนงานแน่นอนในวันนี้

จะมีความมั่นคงตลอดไปหรือไม่ เพียงใด

คุณต้องทำงานนี้ไปอีก ๓๐ หรือ ๔๐ ปีหรือเปล่า แล้วงานนี้จะมั่นคงไปถึงวันนั้นหรือไม่

หากคุณมีเงินเดือนสูงขึ้นเรี่อยๆ เราเคยได้ยินว่าหากคนมีเงินเดือนสูงมากๆ ถึงระดับหนึ่ง

เขาจะบีบ หรือ จ้างออก เพื่อที่จะเอาเงินเดือนคนนั้นไปจ้างเด็กใหม่อีก ๓-๔ คน

เราก็อยากให้คุณเรียนก่อน

แต่ถ้าคุณต้องการทำงานในระยะสั้น เพื่อเก็บเงินก้อนโตภายในเวลาสั้นนั้น

เพราะรายได้ของคุณ ณ เวลานี้ดีมากๆ โดยใช้เวลาไม่นานก็อาจเก็บเงินได้เป็นแสน

หรือมากพอที่จะลงทุนทำธุรกิจของตนเองได้ ในระยะเวลาเพียง ๓-๔ ปี เท่านั้นล่ะก็

เราสนับสนุนให้ทำงานเก็บเงินก่อน เพราะเมื่อถึงตอนนั้น คุณยังไปเรียน

เพื่อเพิ่มความรู้ ที่เกี่ยวกับธุรกิจของคุณได้อีก ซึ่งย่อมเป็นประโยชน์กว่าการเรียนในตอนนี้

คุณเท่านั้นที่รู้ คุณเท่านั้นที่เข้าใจโจทย์นี้ได้เป็นอย่างดี

หากเป้าหมาย คือ ทำธุรกิจ ก็เลือกการแลกเวลานี้กับการทำงานเพื่อเก็บเงินต่อยอดความฝัน

แต่ถ้า เป้าหมาย ยังอีกยาวไกล หรือเพียงได้ทำงานรายได้ดีไปเรื่อยๆ ในระยะยาว

เราก็สนับสนุนให้เรียน แต่เท่าที่สังเกต คุณต้องการทำธุรกิจมากกว่า

ถ้าเป็นเช่นนั้น สิ่งที่คุณคิดและเอนเอียงไป ณ เวลานี้ก็เหมาะสมดีจ้ะ

อืมเรื่องนี้แล้วแต่คนนะ..ถ้าคิดว่าทำงานมั่นคงแล้วไม่ไปไหนก็เลือก..."รายได้"...

แต่สำหรับบางองค์กรเค้าจะอัพฐานเงินเดือนให้นะครับ..คิดดูซิ..ต่อไปไม่ต้องทำโอทีก็ได้รายได้เท่ากัน..

ไม่ต้องเหนื่อยมากขึ้น..อืมมม..เรื่องนี้ต้องคิดไกลๆซะแล้ว..

แล้วอีกอย่างที่สำคัญที่สุดของชีวิตคนทำงานก็คือโอกาส..ถึงแม้จะอยุ่แค่ในบริษัทเดิมก็ตามเถอะ...

เช่น..น้าชายผม..เค้าก็คิดแบบนี้เหมือนกันแหละครับ..ไม่เรียน..ทำแต่งาน..ก็รายได้ดีครับ...

แต่พอถึงวันนึงที่องค์กรเปลี่ยน Organize เท่านั้นแหละคุณเอ๊ยยยยย...

เค้าเอาเด็กปอตรีจบใหม่มาเป็นหัวหน้าหมด...แล้วเอาคนเรียนน้อยแต่มีประสบการณ์ไปเป็นลูกน้องงง...

เพราะคำว่าระดับการศึกษา กับ ปอตรีนี่แหละ..ทำงัยหล่ะครับที่นี้...ลาออกกันเกือบหมดหล่ะซิครับ..

บางคนก็นอนประท้วงหน้าประตูบริษัทเลยหล่ะครับ..แต่สุดท้ายก็ต้านทานไม่ไหว..

ลาออกกันไปเปิดบริษัทเป็นของตัวเองไป...นี่คือเรื่องจริงที่เกิดใน 2539 ...

ถ้าอยากรู้ว่าบริษัทไหน..หลังไมค์ได้นะ...เป็นบริษัทที่มั่นคงระดับต้นๆของเมืองไทยก็ว่าได้...

...อย่าลืมว่าอะไรมันไม่แน่ไม่นอนไปหมดซะทุกอย่างหรอกครับ...

แต่ถึงอย่างไรผมก็ไม่เลือกเรียน..หรือว่าเลือกรายได้ครับ..

ผมเลือกที่จะไปหาแหล่งความรู้อื่นที่ไม่ใช่แค่ ปอตรี

ความรู้อะไรหน่ะเหรอ..ความรู้ที่สามารถให้ประกอบอาชีพเลี้ยงตัวเองได้

โดยไม่ต้องทำงานกับบริษัทหรือโรงงานงัยครับ...มีเยอะครับ..เอาไปเปิดกิจการของตัวเองได้เลย...

แต่มันก็ต้องอาศัยทุนและการศึกษาข้อมูลหน่อยนะ...ของอย่างงี้ถ้า.."ไม่ใจก็ไม่ได้ขี่ช้างงา"..สุภาษิตอีสาน...

รายได้ มากกว่าครับ