เขาว่าหลังจากเรียนจบ ออกมาตอนอายุ 20 ให้เป็นลูกจ้างเขา 10 ปี เพื่อเก็บเงิน และประสบการณ์.....

ทุกอย่างอยู่ที่คนคนนั้น ไม่มีมาตรฐานอะไรมากำหนดได้ ครับ

คนเรามีทางเดินชีวิตและชะตาซึ่งเกิดจากกรรม..คือการกระทำ..ไม่เหมือนกัน..

เหตุการณ์หนึ่งเหตุการณ์คนเราก็ตัดสินใจไม่เหมือนกัน..ด้วยเหตุผลหลายๆอย่าง..ฉะนั้น..

เรื่องที่ถามนั้นเป็นเพียงแนวทางปฏิบัติที่ไม่จำเป็นต้องเป็นอย่างงั้นเสมอไป..

ที่เค้าบอกให้ถึง 20 แล้วเป็นลูกจ้างเพราะว่า..เราจะได้ฝึกความมอดทน..

และศึกษาคนที่เป็นเจ้านายว่าเค้าทำธุรกิจอย่างไร..

พอถึง..30 แล้วออกมาสร้างตัว..เพราะว่ามันเป็นวัยที่คิดเองได้แล้ว..

หลังจากที่สั่งสมประสบการณ์มาพอสมควร..

ซึ่งบางคนทำงานเป็น 10-20 ปี แต่อยู่ในกะลาก็อาจจะไม่ได้มีประสบการณ์เท่ากับคนอื่นเสมอไป..

ส่วนเรื่องเกษียณ ผมมองว่าอายุเท่าไหร่ที่เรา..ปลงแล้วนั้น..เมื่อไหร่ก็ได้..

อาจารย์ผม..(คนญี่ปุ่น)..อายุ 70กว่าแล้วยังไม่เลิกทำงานเลย..แกมีความสุขที่ได้ทำงานที่ตัวเองรัก...

แล้วแต่คน

คนดังระดับโลก มีเงินก่อน 18

ออกจากการเรียน

และโดดเข้าสู่ ตลาดธุรกิจ

แต่เราก็คงคล้ายที่ถาม เพราะเราไม่กล้าพอ

ขี้เกียจด้วย เลยไม่รวย

เรื่องนี้ผมว่า แล้วแต่ความคิดแล้วแต่ตัวบุคคลครับ

สำหรับตัวผม ผมมองว่า ผมหากได้ทำในสิ่งที่ชอบ สิ่งที่ใช่ และมีโอกาส การสนับสนุนที่เอื้ออำนวย ก็คงทำยาวๆไปเลยครับ

ไม่มีใครรู้ว่าตัวเอง จะอยู่ ครบ60 ปีใหม

เริ่มในสิ่งที่ใช่ และชอบวันนี้ พรุ่งนี้อาจไม่มีสำหรับทุกคน