อยู่อย่างไม่มีหวัง กับ อยู่ด้วยความหวัง อันไหนดีกว่ากันคะ

มนุษย์เราอยู่ด้วยความหวังกันทั้งนั้นแระหนูเอ้ย

ถ้าไม่หวังเรืองตัวเอง ก็หวังเรื่องคนอื่น เช่นอยากให้ลูกเรียนดี ๆ

ที่คิดว่าอยุ่อย่างไม่มีความหวัง น่ะไม่จริงเลย

ปากก้บอกว่า ไม่คิดไม่หวังอะไรแล้ว แต่จริงๆ ก็แอบหวังกันทุกคน

ทุกคนเกิดมาต้องเจอความผิดหวังทุกคน

ไม่มีใครไม่เคยไม่อกหัก ไม่มีใครที่ไม่มีอุปสรรคในชีวิต

ทุกอย่าง ผ่านมา ผ่านไป สักวัน เราอาจจำชื่อคนที่ทำให้เราเจ็บไม่ได้ด้วยซ้ำ

มองกลับไปในความเจ้บช้ำ น่าจะมีสิ่งดีๆ ความสุขเล็กๆ ให้เรานึกถึง

และมีคำสอนดี ๆ ให้กับตัวเราเอง

คำสอนดี ๆ สร้างรากฐานให้จิตใจเราแกร่งขึ้น

คืนและวันจะโหดร้าย สักเพียงไหน ร้อยและพัน ปัญหาจะฝ่าไป อย่าอยู่อย่างชีวิตที่เลื่อนลอย ... ขอวันใหม่ก้าวไกลไปกว่าเดิม ถ้าล้มจงลุกอย่าทุกข์ สร้างฝันด้วยแรงอันแข็งขืน จะคว้าจันทร์งาม

ทุกสิ่งอย่าง ไม่จีรัง อย่าหวังสูง

อาจจะรุ่ง หรือมีร่วง พ่วงมาได้

แค่ได้ทำ ตามกำลัง อย่างตั้งใจ

เป็นอะไร ช่างมันเถิด เกิดเป็น...คน !!!

( จงทำเต็มกำลังอย่างตั้งใจ กับสิ่งที่ได้รับมอบหมาย ก็น่าที่จะเพียงพอแล้วล่ะ )

อยู่อย่างไม่คาดหวัง

ทำไปเรื่อย เหนื่อยก็พัก ไม่ได้คาดหวังอะไรมากมาย ตกไม่เจ็บตัวเท่าไหร่

ยิ่งคาดหวังมาก ยิ่งเสียใจมาก เลยไม่ค่อยคาดหวังอะไรแล้ว ทำเท่าที่กำลังตนมี

ได้แค่ไหนเอาแค่นั้น เสียใจแต่ไม่เสียดาย เข้าเพลงเป๊ะ 5555