วัฒนธรรม วัตถุนิยม บริโภคนิยม

ถูกต้อง

เหมือนบอกว่า เด็กสมัยนี้ไม่มีมารยาท ไม่รับผิดชอบต่อสังคม ทิ้งขยะตามถนน

เราเห็นแต่ผู้ใหญ่ ทำให้ดู เด็กก็ทำตาม

เราว่ายุคสมัยเปลี่ยนไปอย่างไร หากแต่มนุษย์ที่มีธรรม มักรู้ว่าอะไรควร อะไรไม่ควร

แค่ไหนเรียกว่า สมดุล พอเหมาะ พอควร กับตัวเอง

คนยิ่งตัดไม้เท่าไหร่ โลกยิ่งแตกเท่านั้น

คนยึดถือว่าตัวเองเป็นสัตว์ประเสริฐ ควบคุมและกำหนดทุกอย่าง แม้แต่กับสัตว์มนุษย์ด้วยกัน ด้วยคำว่า

ค่านิยม ใครต่างจากข้า คือ ไม่ใช่พวก

ก็ขอบคุณบทความดีๆ หวังว่า อย่างน้อยก็มีคนที่สอนลูกหลานเป็นอยู่ ไม่ใช่ตกเป็นทาสของวัตถุ ของนอกกาย เสียเอง

ข้อความนี้จริงเลย เป็นความเจ็บปวดของสังคม

พ่อแม่บางคนสร้างเด็กที่เป็นลูกให้กลายเป็นเด็กที่ฟุ้งเฟ้อ

ดำเนินชีวิตอยู่ในความสะดวกสบายและคุ้นเคยกับสิ่งของที่ราคาแพง อาหารธรรมดากินไม่ได้ กิน KFC กินอาหารหรูๆ

คนที่ลุงรู้จักก็เป็นเช่นนี้ ถึงแม้ไม่ค่อยจะมีเงิน แต่เวลาซื้อของ หรือของกินให้ลูก จะเลือกซื้อของแต่ราคาแพงๆ

บางทีลุงเห็นไม่ค่อยมีเงินเนื่องจากเป็นญาติกัน ลุงกับป้าก็พาเค้าไปช้อปปิ้ง

กำหนดวงเงินให้สามพัน ญาติคนนี้ซื้อของได้ไม่กี่อย่าง ถ้าเป็นลุงกับป้านี่สามพันบาทนี่ซื้อได้มากกว่าเค้าเท่าตัว

เช่นเนื้อหมูต้องเกรด A ซึ่งลุงมองๆ ดูแล้วก็หมูเหมือนกันนั่นแระ แต่หมูเกรด A มันดูดีกว่า

ลูกของเค้าตอนเด็ก ๆ ก็วิ่งคว้าแต่ของแพง กินฟาสฟู้ตไม่ได้อีก ร้องจะกินแต่ของแพง อาหารญี่ปุ่น

อาหารญี่ปุ่นชามหนึ่งนี่ "ราคาแพง กว่า ค่าแรงขั้นต่ำ" อีกนะคุณหลาน "คอแตก"

ตอนเด็กนี่เรียนมหาวิทยาลัยอยู่หอ พ่อแม่ให้เงินเท่าไรก็ไม่พอ เพราะตกเย็นต้องกินหรูๆ

ข้าวแกงหรืออาหารตามสั่งนี่ติดคอ กินไม่ค่อยได้

โทรศัพท์ก็ต้องชั้นดีของยี่ห้อ Apple พวกโทรศัพท์รุ่นมังคุดแบบลุงก็ใช้ไม่ได้

พ่อแม่ก็ยืมเงินไปทั่ว หนี้สินมากเพราะฝึกให้ลูกใช้แต่ของดี ๆ กลัวลูกอายเพื่อน ๆ

เมื่อเด็กนี้เรียนจบมา คนที่ทำงานพาทานข้าวที่โรงอาหาร ทานไม่ได้

ตามพวกหัวหน้างาน รุ่นพี่ที่เค้ามีเงินออกไปทานอาหารหรูข้างนอก

เงินเดือน 15,000 ไม่พอ ไปดาวน์รถคนแรก รถก็ถูกยึด

จะโทษเด็กก็ไม่ได้ ต้องโทษพ่อแม่นั้นแระ ที่สร้างเด็กแบบนี้ขึ้นมา

ลุงเคยถามตรงๆ กับพ่อแม่คู่นั้น ว่าทำไมถึงหัดให้เด็กฟุ่มเฟือยไม่ประหยัด

เค้าตอบว่า ชีวิตเค้าลำบาก อยากได้อะไรก็ไม่ได้ อยากกินของดีๆ ก็ไม่ได้กิน

เลยคิดว่า ถ้ามีลูกก็จะทำให้ลูกได้กินของดีๆ ใช้ของดีๆ ไม่อยากให้ลูกรู้สึกแบบพวกเค้่า

"กรรม" ลุงพูดคำนี้ได้คำเดียวครับ

สมัยนี้มันเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เพราะเป็นยุคสมัยแบบวัตถุนิยม

และคำว่า '' เงิน '' มันก็ไม่ต่างจาก '' พระเจ้า ''

หากใช้นิสัยความเป็นวัตถุนิยมมากเกินไป แบบไม่รู้จักหยุดยั้ง นั่นล่ะ คือหนทางเข้าสู่ความหายนะของชีวิต

ที่เรียกว่า ความล้มละลาย หรือความยากจน.........

ใช้ชีวิตแบบพอเพียง และเพียงพอ จะดีที่สุดครับ สำหรับยุคนี้

ผมเชื่อว่า.......คำสอนของ '' พ่อ '' ที่ท่านให้มาเป็นมรดก

ไม่มีทางให้พบกับคำว่าผิดหวังในชีวิตคนเราแน่นอน...หากคนเรารู้จักนำคำสอนของท่านไปใช้ในชีวิตประจำวัน....

และทุกอย่างก็อยู่ที่ตัวเราเองด้วย ว่าจะรู้จักข้อจำกัดให้กับชีวิตตนเองมากน้อยแค่ไหน..???

แบบว่า ทุกวันคนก็ใช้บัตรนะ บัตรก็เสนอว่าไปกินหรูแบบนั้นสิ แบบนี้สิ แล้วฉันจะให้นั้นให้นี้ที่คุณต้องการ จริงก็อยากไม่อยากติดหรูนะ แต่พอนานก็เป็นนิสัยเช่นกัน

อะไรเนี๊ยะ .. ใครโพสเนี๊ยะ ไม่จริง ไม่น่าจะมีสาระ... 55555

เศรษฐกิจพอเพียงดีที่สุด

จริงกินได้หมดนะขนมริมทางกล้วยทอด ขนมครก อันนี้ เค็กชิ้นแพงๆ เลือกตามโอกาสมากกว่า

ส่วนมาก ธรรมดาที่สุด ยกเว้น บางโอกาสได้เข้าไปนั่งในร้านแพงๆ ก็ถือว่า นานครั้งคะ

แต่เข้าทุกวันคงไม่ใช่แล้ว แหละ สุดท้ายก็กระเป๋าเราเองที่จะฉีกคะ

มันอยู่ที่แต่จะละคนรู้ข้อจำกัดของตัวเองมากแค่ไหนค่ะ เรามองว่าการรับวัฒนธรรมใหม่ ๆ หรือสิ่งใหม่ ๆ นั้นไม่ใช่เรื่องผิด ถ้ารับแล้วมาปรับใช้ให้เหมาะสม ไม่ใช่รับมาใช้แบบสุดโต่งหรือจมอยู่กับทัศนคติแบบเดิม ๆ (ในบางเรื่อง) จนทำให้ตามเขาไม่ทัน

เห็นด้วยกับที่คุณพูดค่ะ เพราะยังไงเราก็ชอบธรรมชาติมากกว่า ขนมครก กล้วยแขก ทุกวันนี้ก็ยังกินอยู่ อะไรที่แพง ๆ นาน ๆ สังสรรค์ในหมู่ญาติพี่น้องหรือเพื่อนจะดีกว่า

หรือเป็นเพราะวัยก็ไม่รู้นะ จึงคิดได้ 555

ค่านิยม ที่เปลี่ยนไป ในวันนี้

มันก็มี ความสบาย ให้ได้เห็น

แต่ที่อยาก มากมาก อยากให้เน้น

ต้องให้เด่น ที่คุณเป็น ชนชาติไทย

ความเป็นไทย อยู่ตรงไหน ช่วยวานบอก

อย่าแค่หลอก เพียงโปะหน้า ว่าคนไทย

ค่านิยม ที่คุณตาม เคยถามมั๊ย

คุณสุขใจ กันหรือไม่ ได้ตามมัน !!!

( นั่นน่ะสิ !!!! อย่าลืมกำพืดในความเป็นไทยที่บรรพบุรุษเราได้สร้างเอาไว้ให้กับลูกหลาน ) นะครับพี่น้อง