หากผู้ใหญ่ที่เราเคารพผิดศิลข้อ3คุณจะ

ถ้าไม่ใกล้ชิดกันมาก

ริวไม่ยุ่งค่ะ เป็นกระแสกรรม

กรรมชนิดนี้เป็นรากกรรมที่ก่อให้เกิดการผูกเวรต่อกันไปนานเท่านาน

ถ้าสนิทใกล้ชิดก็จะเตือนตรงๆค่ะ

เขาอาจจะเกลียดปากเรา....แต่รักกันก็ต้องเตือน อย่างน้อยเราได้เตือน เราก็ไม่รู้สึกผิด...รู้ว่ามันบาปนำไปสู่นรกภูมิ..เราก็ต้องเตือน...สงสารอ่ะ...หากตายไปแล้วถึงจะสำนึกได้ก็สายซะแล้ว

เรื่องแบบนี้ผมไม่อยากพูดอะไรมาก

นอกจากให้กรรมเป็นผู้ต้ดสินครับ

กรรมของใคร ใครกระทำ จำต้องรับ

น้อมคำนับ รับโทษกรรม กระทำอยู่

จะช้าเร็ว ไม่เนิ่นนาน มันต้องรู้

ไปสุดกรู่ สักแค่ไหน ไม่พ้นกรรม

( ณ.ช่วงเวลานี้ ที่คุณยังคงมีชีวิตอยู่ ละเว้นกรรมกันได้บ้างหรือยังครับ )

เรื่องที่ต้องทำใจ ยอมรับ ว่านั้นชีวิตเค้าค่ะ

อย่าว่าแต่ญาติเลย ครอบครัวตัวเอง ยังเป็น แล้วจะไปอะไร กับเค้า กรรมใคร กรรมมันค่ะ

ข้อสามนี้ ผิดกันเยอะจริงๆสังคมมนุษย์

ถ้าเปนเขาหรอ ไม่ยุ่งอะ เรื่องของเขาไว้เคลียกันเอง

ถ้าเป็นพ่อ พี่ชาย หรือญาติใกล้ชิด(ใกล้ชิดจริงๆ) อาจพูดคุยกันในครอบครัวได้

แต่ถ้าเป็นคนอื่น ให้คิดว่าเป็นเรื่องของเค้า

ยุ่งกับเค้ามาก ตัวหลานน่ะเองอาจตกเป็นเหยื่อของเค้าไปอีกคนก็ได้

หรือเขาอาจจะคิดว่า หลานหึงเขา

เรื่องของเค้าก็กรรมของเค้า ถึงแม้ว่าเขาคนนั้นอาจเป็นสามีของเพื่อนหลาน

ระวังเพื่อนไม่เชื่อหลานหรอก หลานจะเป็นหมาหัวเน่าสะอีก

บางทีมันก็เรื่องส่วนตัวของเค้านะ..ถ้าไม่ได้ทำให้เราหรือใครๆเดือดร้อน...

ที่เราเคารพเค้าเพราะเรื่องที่เราใส่ใจและเป็นเรื่องที่ดีต่างหาก...

ส่วนเรื่องไม่ดีเราก็ควรแยกแยะไว้บ้าง..เพราะมนุษย์เราไม่ใช้ว่าจะสมบูรณ์ไปซะทุกอย่าง...

แต่อย่างไรก็ตามถ้ามันเป็นเรื่องที่เลวร้ายกว่าจะยอมรับได้..ก็คงต้องเลิกนับถือ...

เพราะจริงๆแล้วไม่ว่าเราจะยังนับถือหรือไม่นับถือเค้า..ก็คงไม่ได้มีผลอะไรกับเค้า...