ชายหนุ่มคนหนึ่งรู้สึกว่าชีวิตของตน
น่าเบื่อหน่ายจึงขอพบพระอาจารย์เซ็นอู้จี้
เพื่อขอคำชี้แนะ ว่าทำอย่างไรตนจึงจะมีความสุข
พระอาจารย์ไม่กล่าวว่าอะไร
ได้แต่หยิบตะกร้าไผ่ใบหนึ่งนำชายหนุ่ม
มายังริมแม่น้ำเล็ก ๆ ลมเย็นโบกพัด
พวกเขาเดินเลาะริมฝั่ง แล้วอยู่ ๆ
พระอาจารย์อู๋จี้ก็บอกกับชายหนุ่มว่า
" เจ้าเห็นก้อนหินที่อยู่ตามทางนั่นไหม
นับจากนี้เมื่อเจ้าเดินก้าวหนึ่ง
ก็จงหยิบขึ้นมาก้อนหนึ่ง
แล้วใส่ไว้ในตะกร้าไผ่ข้างหลัง ตกลงไหม "
ถึงแม้ชายหนุ่มจะไม่เข้าใจเจตนา
ของพระอาจารย์แต่เมื่อเห็นก้อนหิน
รูปทรงประหลาดมากมายริมแม่น้ำ
ก็พยักหน้าด้วยความยินดี
พลางเดินหยิบก้อนหินไปพลาง
ไม่นานนัก เขาก็รู้สึกเหนื่อยล้า
ตะกร้าไผ่ที่สะพายอยู่ด้านหลังก็หนักอึ้ง
เกินกว่าจะทำให้จิตใจเบิกบาน
ในที่สุดเขาก็เดินไปจนสุดทาง
พระอาจารย์ถามเขาว่า " รู้สึกอย่างไรบ้าง "
เขาส่ายหน้าอย่างจนใจ " ตะกร้าหนักขึ้นเรื่อย ๆ
แทบจะแบกไม่ไหวแล้ว ! "
พระอาจารย์กล่าวยิ้ม ๆ ว่า
" รู้ไหม เหตุใดจึงไม่เป็นสุข
เพราะเจ้าแบกสิ่งของเอาไว้มากเกินไป "
จากนั้นพระอาจารย์ก็หยิบก้อนหิน
ในตะกร้าออกมาทีละก้อน พลางพูดว่า.
"ก้อนนี้คืออำนาจ
ก้อนนี้คือเงินทอง
ก้อนนี่คือหญิงงาม
ก้อนนี้คือความกลัดกลุ้ม
ก้อนนี้นี่คือความเหงา..."
เมื่อก้อนหินเหล่านั้นถูกโยนทิ้งไป
ชายหนุ่มสะพายตะกร้าไผ่ขึ้นมาอีกครั้ง
ความรู้สึกเบาโล่ง ทำให้เขาได้สติขึ้นในฉับพลัน
แค่วางลง ก็เป็นสุขแล้ว
ขอเพียงแค่ยอมวางลง
ความสุขก็จะล้นปรี่อยู่ทุกวัน
เราจงฝึกฝนการวางลงด้วยกันเถิด
ปล่อยวางตำแหน่งหัวโขนที่ทำให้กลัดกลุ้ม
ปล่อยวางการแพ้ชนะที่ชวนให้อ่อนล้า
ปล่อยวางความสูญเสียครั้งหนึ่งที่ทำให้หัวใจปวดร้าว
ปล่อยวางความสัมพันธ์ที่นำพาแต่ความทุกข์
ปล่อยวางความเจ็บปวดที่ ค้างคาใจ
ปล่อยวางความทุกข์ เศร้า เหงา ตรม..
ทำชีวิตให้กลับมาเรียบง่าย กลับมาสดใสอีกครั้ง
วางลง ก็เป็นสุข
วางลง ก็คือความสุข
ู^_______^
