พ่อบางคนไม่สามารถรับรู้ด้วยคำพูดได้ แต่รับรู้ได้จาก...การกระทำของลูกที่มีในวันพ่อ ( อย่ารักพ่อแค่วันเดียวนะจ้ะ )

ใครจะเกลียด พ่ออย่างไร ไม่อยากรู้

ใครจะดู ว่าพ่อเรา ไม่เอาไหน

ใครจะเปลี่ยน ความคิดคน ก็จนใจ

ความคิดใคร ใคร่ควรเอง ละเลงมันส์

สำหรับคนที่มีพ่อหรือไม่มีพ่ออยู่ก็ตาม แค่อยากให้มองจุดเล็ก ๆ ในบางมุมของพ่อของคุณว่า....ท่านมีอะไรที่ทำให้เราได้จดจำเมื่อครั้งหนึ่งม่ันคือ ความประทับใจ ที่ตัวเองรับรู้....ก็เท่านั้นครับ ตัวผมเองพ่อก็เสียไปนานหลายปีแล้วเช่นกัน ถามถึงความประทับใจสำหรับผม ในตัวพ่อน้อยมากที่จะมี แต่ก็มีครับมุม ๆ หนึ่งที่ผมนึกขึ้นได้ว่า....ทำไมพ่อต้องให้เราอ่านหนังสือพิมพ์ให้พ่อฟังบ่อยมาก ๆ ( ทำไมพ่อถึงไม่อ่านเอง ) อ่านข่าวโน้นที ข่าวนี้บ้าง อ่านผิดพ่อแกก็จะช่วยบอกว่ามันไม่ใช่ ต้องอ่านแบบนี้ เขียนแบบนี้ ผลจากการกระทำที่ผมได้รับคือ เราจะชอบเขียน ชอบอ่าน ดูตัวสะกดว่าถูกหรือไม่ ใช่หรือเปล่า นี่แหละในมุมหนึ่งที่ผมมีต่อ....พ่อของผม ครับ !!!!

พ่อผม แกได้ตายไปจากชีวิตผมและแม่ผม ไปนานหลายสิบปีแล้ว

ตายจากกันทั้งๆ ที่ยังมีลมหายใจ......ที่เรียกว่า หย่า

เพราะด้วยความเจ้าชู้ ไม่มีจบของท่านเอง

ฉะนั้น........คำว่ารักที่มีต่อท่าน มันได้ตายไปจากชีวิตของผม ไปนานแล้วเช่นกัน.........

ไม่มีพ่อให้บอกแล้วค่ะ

แต่ความรู้สึก พ่อยังอยู่ในใจเสมอค่ะ

พ่อเสียไปแล้ว 6 ปี จริงๆแค่บอกรักอาจไม่พอ เพราะมันก็แค่เพียง

คำพูด คุณจะมีวิธีแสดงความรักที่สร้างสรรค์มากกว่าแค่คำพูดหรือไม่

อีกทั้งไม่จำเป็นต้องเป็นเพียงวันนี้วันเดียว วันไหนๆก็ได้ทั้งนั้น

คุณพ่อเสียไปนานมากๆแล้วค่ะ บอกรักแม่แทน