เมื่อคุณอยู่กับ คนอื่น ที่ต่างวัฒนธรรม ต่างความเชื่อ และแตกต่างทางด้านระบบความคิด คุณจะมีวิธี ปรับตัวเช่นไร

1. เรียนรู้ ศึกษา

2. ปรับตัวเท่าที่ทำได้

3. หลีกเลี่ยงการออกความเห็นในเชิงตัดสินถูก-ผิด ดีกว่า-แย่กว่า

คร่าวๆ ก่อนนะ

คงต้องถือคติ เข้าเมืองตาหลิ่ว ต้องหลิ่วตาตาม ค่ะ

เราเป็นส่วนต่าง(ส่วนน้อย) จะเข้าไปอยู่กับส่วนรวมก็ต้องไปเรียนรู้การใช้ชีวิตของเขาค่ะ แต่จะปรับได้มากน้อยแค่ไหนนั้นอีกเรื่องหนึ่ง โดยมากถ้าต่างกันมาก ๆ คงไม่สะดวกใจนะ ก็คงใช้ชีวิตร่วมกับพวกเขาสักระยะหนึ่ง แค่นั้นค่ะ แต่ถ้าเรารับได้ ก็ไม่มีปัญหา

ยกเว้นแต่ว่าคนที่ไม่มีทางเลือกจริง ๆ ค่ะ ถึงถอยออกมาไม่ได้ :)

ปรับเค้ายาก ปรับโดยที่เรา ลองเปิดใจ

อย่าไปคิด ไปตัดสิน เค้า ก่อน

เพราะเค้ายังไม่รู้จักเราดี เค้ายังไม่ตัดสินเราเลย

เราแค่คิดงี้ มันก็เปิดกว้างในการคบคนใหม่ๆแล้ว

แต่ถ้านานวัน ไม่ได้จริงๆ เน้นแค่ทัศนคติ ที่ไม่ตรงกัน

เราคงทนคบไม่ได้ และขออกมา ก่อนจะสนิทกัน

เพราะถ้าชอบไม่เหมือนกัน ยังไม่เท่า ทัศนคติที่ไม่ลงรอยกัน

และที่สำคัญ เราจะใจเย็น เป็นผูเฟัง เราจะได้รู้จักเค้ามากขึ้น จากการพูด ที่เค้าคิดออกมาค่ะ

ก็ไม่เห็นต้องปรับอะไรมากหรอกครับ..แค่กินให้ได้ตามที่เค้ามีให้กิน..ความคิดและความเชื่อไม่มีผลกับการอยู่รอดนะ..

วัฒนธรรมก็อยู่ใครอยู่มันอยู่แล้วเราทำตามที่เราเคยสั่งสอนมาของคนอื่นอาจจะไม่เหมือนเราก็ได้..

ที่พูดอย่างงี้ก็เพราะว่าตอนไปเมืองจีนหน่ะคุณเอ๊ยยย..ทุกอย่างไม่มีอะไรจะสุขสบายเท่าเมืองไทยแล้ว..

อยากกินอะไรก็มีให้กิน..ที่โน่น..ถ้าไม่ใช่ในโรงแรมหรูหรือว่าในเมืองอย่าฝันว่าจะได้กินน้ำแข็ง..เนื้อสัตว์แทบหายาก..

อย่างดีก็แค่ปลา..ไม่มีช้อน..มีแค่ตะเกียบ..เครื่องปรุงรสมีแค่พริกดอง..แต่ก็ไม่เผ็ดเหมือนบ้านเรา..

เรื่องกินข้าวตอนพักเที่ยง..ไม่ค่อยอยากจะเล่าแต่ก็เอาไว้ประดับความรู้ก็แล้วกัน..

ผู้ ญ ออฟฟิตหน้าตาอย่างน่ารัก..นั่งกินข้าวข้าง..กินปลา..ก้างปลา..รู้มั้ยเค้าเอาออกยังงัย.."ถรุย"...ข้างๆนั่นแหละ...

บ้างคนไปใหม่ๆ..อิ่มข้างตรงนั้นเลย..แล้วกินข้าวเสร็จเค้าไม่กินน้ำ..เค้าจะมีน้ำแกงให้ตักใส่ชามข้าวนั่นแหละแล้วก็ซด...

อร่อยเลย..

แต่ถ้าไปในเมืองที่เจริญๆหน่อยก็คล้ายบ้านเรานั่นแหละ..ค่าครองชีพก็ใกล้เคียงกัน..เพียงแต่ว่าค่าาแรงบ้านเค้าถูกกว่า

4พันต่อคนต่อเดือน..ซึ่งถือว่าแพงแล้วสำหรับบ้านเค้า...ทำงาน 12 ชม.ไม่มีโอที...นอกนั้นก็เหมือนบ้านอกของเรา...

ผมเคยไปทำงานที่ฮ่องกง เมื่อปีที่แล้ว ซึ่งนอกจากจะมีความแตกต่าง ตามที่คุณยกตัวอย่างมานั่นแล้ว

ยังมีความแตกต่างทางสำเนียงภาษาอีกด้วย ผมก็ถือตำรา เข้าเมืองตาหลิ่ว ก็ต้องหลิ่วตาตาม ผมจึง

ต้องขอคำแนะนำจากรุ่นน้องคนไทย ที่ทำงานอยู่ก่อนผม จดจำข้อห้ามต่างๆที่เขาไม่อนุญาตให้เราทำ

พยายามฟังสำเนียงภาษาอังกฤษของคนฮ่องกงให้คุ้น คอยจดจำสำเนียงของคนที่จะต้องคุยกันบ่อยๆ

คอยดูว่า คนส่วนใหญ่ที่นั่น เขามักจะทำอะไรกัน ที่ไหน เวลาใดบ้าง นอกนั้นก็ต้องหากิจกรรมต่างๆทำ

ในเวลาส่วนตัว และพยายามทำตัวให้กลมกลืนกับท้องถิ่นมากที่สุดครับ