สืบเนื่องจาก "แต่ปางก่อน"

เราก็ดูอยู่ แต่เราดูคลื่นชีวิต ย้อนหลัง 555555

มา ๆ สงกรานต์ย้อนหลังเด้อ

ในความคิดเห็นส่วนตัว...

ได้เห็นจากดาราวัยเก๋าท่านหนึ่ง เป็นตัวอย่างแบบชัดๆ ในสังคมไทยเลย '' คุณลุงนิรุตติ์ ศิริจรรยา ''

โสด...แต่สุข คือ บทบาทที่ นิรุตติ์ ศิริจรรยา เลือกเอง.....

“ช่วงเวลาที่ได้นั่งนิ่งๆมองดาวบนฟ้าเงียบๆ เพียงลำพังที่ “ไร่ทองจันทร์” กลับนำความสุขใจมาให้เขาอย่างประหลาด

” นิรุตติ์ ศิริจรรยา หรือที่ใครต่อใครเรียกขานด้วยความเคารพว่า “อาหนิง”

ได้หลีกเร้นหนีความวุ่นวายของเมืองใหญ่ไปใช้ชีวิต ที่บ้านไร่จังหวัดจันทบุรีมากว่าห้าปีแล้ว

หลังสูญเสียคุณอรวรรณ ศิริจรรยา ภรรยาผู้เป็นที่รัก จากอุบัติเหตุเมื่อปี 2539

เขาก็เดินทางไปอยู่สหรัฐอเมริกานานถึงหกปี ก่อนจะกลับมาโลดแล่นอยู่ในวงการบันเทิงเมืองไทยอีกครั้ง

และครองตัวเป็นโสดตลอดมา....

และอีกท่าน.......

ซึ่งเป็นคุณลุงในหมู่บ้านของผมเอง ไม่ขอเอ่ยนามครับ ปัจจุบันแกเป็นผู้นำทางศาสนาของวัด หรือเรียกว่า กรรมการวัด...

แกก็สูญเสียภรรยาไปนานแล้ว ภรรยาแกเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งเต้านม ตั้งแต่ปี 2540

ซึ่งแกก็อยู่ครองโสดมาตลอดจนทุกวันนี้...

แต่ก็ยังโชคดี ที่แกยังเหลือญาติพี่น้อง และลูกหลานช่วยดูแล ซึ่งไปมาหาสู่กันเสมอ...

แกเคยประกาศในงานศพภรรยาของแก เลยว่า แกจะไม่ขอแต่งงานใหม่ และจะเป็นคนรักของภรรยาแก ไปจนวันตาย

และจะรอตามภรรยาของแกไป ในอนาคต....

แต่.....สำหรับผมเอง

รักแท้ ยังไม่มา ขอดูแลรักแร้ไปก่อนล่ะกัน....

และไม่แน่ใจแล้วด้วยซ้ำไป ว่าจะยอมสละโสด และแต่งงานกับใครสักคนหรือเปล่า.???

เพราะกลายเป็นมนุษย์ Alone man ไปจนชินเสียแล้ว......

อย่าว่าแต่ รักแท้ เลยครับ แค่รักแร้ เอ๊ย! รักๆหลงๆ พี่ก็ยังไม่เคยเจอเลย แต่ถ้าดูจากคนอื่นๆละก็ เพื่อนพี่บางคน

เขาก็มีครอบครัวที่อบอุ่น ชวนกันเข้าวัดฟังธรรม ปฏิบัติธรรมด้วยกัน พวกเขาจึงรักกันดี อย่างมั่นคงยาวนานครับ

ละคน ผมไม่เคยดู เคยดูแต่ละคร ซึ่งแต่ละเรื่องที่มีเนื้อหาตามที่คุณบอก ก็ชอบแนวนี้เหมือนกัน จนบางทีแอบคิดว่า ถ้าในชีวิตจริงใครได้เจอรักแท้ที่แม้ว่ากาลเวลาจะเปลี่ยนไป ความรักความผูกพันธ์ที่เคยมีให้กันจะคงอยู่ ยามแยกจากกัน ก็ยังห่วงใยคิดถึงอยู่เสมอ....

ในส่วนที่จะเคยเจอใครที่มีลักษณะแบบนี้ไม่ค่อยเจอซักเท่าไร ส่วนมากจะเป็นเพียงแค่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป แต่ลึกๆเราก็ไม่รู้ว่าเขาคิดอย่างไร เขาอาจจะมีเหตุผลส่วนตัวหรืออะไรบางอย่างที่ทำให้ต้องแยกจากกัน

คำตอบของผมอาจจะไม่ทำให้ใครได้ยิ้มหรอก ถ้าคนที่ตอบไม่ใช่เป้าหมายของผู้ถามที่ต้องการคำตอบ แต่ไม่เป็นไรอย่างน้อยๆ ก็ยินดีถ้ามันจะทำให้ผู้อ่านแล้วรู้สึกดีบ้าง.....

สุดท้ายนี้สิ่งที่ผมเคยรับรู้และเคยได้ความรู้สึกที่ดีๆ มันจะคงอยู่แบบนั้นไม่เปลี่ยนแปลง ขอแค่ให้เชื่อมั่นว่าซักวัน การเดินทางก้าวผ่านอุปสรรค์มันจะถึงจุดสิ้นสุดของการรอคอย ...