ทำไมคนบางคน เขาถึงมองไม่เห็นคุณค่าของตัวเอง

ความคิดเป็นตัวกำหนดการกระทำ

การกระทำเป็นตัวกำหนดวิถีชีวิต

ชีวิตเขา เขาเป็นคนกำหนดเอง

ส่วนตัวเราคงต้อง....ปล่อยวาง...

อาจจะเกิดจาก การเลี้ยงดู สิ่งแวดล้อม สภาวะความกดดัน วิธีคิด ที่ทำให้ตัวเองรู้สึกว่าไม่มีคุณค่าต่อใคร

และยิ่งถ้าเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่น ก็จะมองว่าตัวเองต่ำต้อยลงไปอีก ความคิดจะเป็นลบไปซะทุกเรื่อง

เขาอาจพูดประชด

หรือถ้าคิดเช่นนั้นจริง ก็อาจเพราะเขายังไม่คิดว่า

สิ่งที่เขามีเป็นสิ่งเดียวกับที่เขาต้องการ

เช่น เขาอยากเก่งด้านวิชาการ แต่ไปชนะดนตรี

หรือชนะการการประกวดมารยาท

เขาก็ไม่มองว่าตัวเองเก่ง หรือดีมีจุดแข็ง

เพราะสิ่งที่ได้มาไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ

จึงไม่เกิดความภาคภูมิใจในตนเองก็ได้

คนบางคนที่ว่ามองไม่เห็นคุณค่าของตัวเองนั้นคิดว่ามันไม่เกี่ยวกับสายตานะมันอยู่ที่จิตใจเราและอารมณ์ที่เรายับยั้งไม่อยู่คนบางคนสมองไวต่อการรับรู้(เราสมองไม่ค่อยพัฒนาเรียนมาน้อย)คิดจะพูดจะทำก็ตามใจสมองไม่ยับยั่งชั่งใจก่อนเข้าทำนองตามใจฉันไม่คิดว่าจะไปกระทบความรู้สึกของใคร ขวางโลกหรือขวางทางใคร ฉนั้นบางเรื่องเราก็คิดในแง่ที่ว่าตัวของเรากำลังคิดดีทำดีแต่มีมารมาทดสอบกับสิ่งดีๆที่เราตั้งใจทำมาทดสอบจิตวิทยามารบกวนประสาทของเราก็อย่าไปตอบกลับเลยเรานิ่งเฉยคิดว่าไม่รู้ ไม่เห็น ไม่ได้เป็นอย่าที่ใครคิด เพราะตัวเราเอง คิดว่าทำดีที่สุดแล้ว ใครรับได้ก็รับไปใครรับไม่ได้ก็แล้วแต่ใจของคนๆนั้น

สายตาเค้าคงยาววววววมากกกกกก จนมองไม่เห็นคุณค่าที่ว่าม้างครับ