ความเหินห่าง สร้างกำแพง อันแข็งกล้า...

กลอนเพราะมากพี่

ถ้าต้องไปขอความช่วย ก็จะไป คนเวลามันจนหนทาง มืดแปดด้านมันต้องด้าน หนูรู้ดี ถ้าไม่ช่วยไม่โกรธและไม่เสียดายที่ไม่คบมันที่ผ่านมา ถือว่าเราต้องขวนขวายเอง

อะไรผ่านมาไม่คิดเสียดาย นอกจากว่า เราทำไม่เต็มที่ ตอนนี้คงเสียดาย

คงไม่กลับไปขอความช่วยเหลือจากเขา ใช่ว่าทิฐื

แต่เพราะเราเป็นคนเริ่มเอง จะกลับไปคงไม่ควร เนื่องจากเขาคงเสียความรู้สึกไปแล้ว

การกลับจะยิ่งตอกย้ำความรู้สึกของเขา เว้นแต่เขาเข้ามาช่วยเอง

เมื่อนั้นเราจะรักษามิตภาพระหว่างเราให้นานที่สุดจ้ะ

พี่พันเขียนได้กินใจ จิงๆ อัยย๊ะ !!!!!!!!!!!

ถ้าเราตัดสินใจที่จะห่างเหิน หรือลดสถานะคนสนิท เป็นแค่คนรู้จัก เราจะไม่คิด หรือกล้าไปขอความช่วยเหลือจากเขา และยังเชื่อมั่นว่า ในชีวิตคงไม่ใช่เขาคนเดียวที่ช่วยเราได้ และจะไม่รู้สึกเสียดายที่ในอดีต ไม่ได้รักษามิตรภาพนั้นไว้ เพราะส่วนตัว ถ้าตัดสินใจที่จะห่างหรือลดสถานะใคร นั่นคงมั่นใจแล้ว ว่าไม่ใช่เพื่อนที่ควรสนิทด้วย และจะทำอย่างที่ตอบนี้จริงๆ ต่อให้เดือดร้อนก็จะไม่คิดถึงเขา เราก็ต้องละอายใจส่วนหนึ่ง ไม่ใช่เห็นประโยชน์จึงคิดจะกลับไปรบกวน แต่สำหรับเพื่อนที่ไม่คิดจะห่างเหิน ยังพยายามติดต่อถามหากันอยู่ ถ้ามีปัญหา อาจไปรบกวนบ้าง คงไม่ว่ากันนะ 555

จิงจิงครับความเหินห่างนำมาถึงการจากลากันเลยนะครับ