เวลาอยากทำลายล้างอะไรสักอย่าง คุณแก้ปัญหานี้อย่างไรคะ

หากไม่ว่ากัน. >>>

ความจริง-ความลับที่ไม่ควรเอามาเปิดเผย

อารมณ์-โทสะ ร้าย-รุนแรง ฯ ที่มี+สะสมอยู่

เพราะ..อาจจะทำให้ ไป อ.เชียง...คาน.... จ.เลย แล้วไม่ได้กลับมาอีก

ควรที่จะเคารพสิทธิ ซึ่งกันและกัน

โดยเฉพาะ กฎของสังคม กฎหมาย ต่างๆ นั้น

มันเป็น สิ่งที่เตือนใจ เตือนความรู้สึก ผิด-ถูก อย่างชัดแจ้งอยู่แล้ว.

แฮ่ๆ เอิ๊ก.

ระบายออกมาให้หมด ปลดปล่อยมันซะ อย่าเก็บมันไว้ให้เศร้าหมอง

กดที่ปุ่มระเบิด ระเบิดตู้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม .. กลายเป็นโกโก้ครั้นนนนนนนนนนนน

ต้องหาที่ระบาย ไม่งั้น องค์จะลงนะ.. 55555+

ถ้าเราเเนะนำวิธีที่เราใช้บ่อยๆ ตอนเป็นเเบบเกดนี้ เกดคงหาว่าเราเป็นนักธรรม หรือ ไม่ก็มหาเเน่555

เอาเป็นว่าขอเเนะนำวิธีที่เป็นเชิงจิตวิทยาดีกว่า ใจเขาใจเราครับ มันคงไม่ยุติธรรมเเน่ๆที่เราไประบายอารมณ์ร้าย ใส่คนอื่นที่ไม่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะคนในครอบครัวที่เป็นผู้น้อยกว่าเรา

เราเข้าใจดี ว่าตอนโมโหมาเเล้ว ไม่ว่าหลักหรือวิชาการอะไรก็เเทบตามอารมณ์ไม่อยู่

ถ้าโกรธขึ้นมาอีก เเล้วเลือกที่จะชกหมอนหรืออะไรนิ่มๆเพราะกลัวเจ็บมือ เเสดงว่ายังมีสติรู้ตัวอยู่บ้าง

เอาใหม่น้า ถ้าเครียดก็พาตัวเองออกห่างๆสถานการณ์นั้นๆดีกว่า ใจเย็นๆฟังเพลงสบายๆ

(เราเคยโกรธ คนเเละต่อยกำเเพงอิฐ เเบบสุดเกิด 2 หมัดเลือดเเละหนังนิ้วติดกำเเพงไป2 นิ้ว ทายาเป็นหลายวัน เเละนวดยาอีกเป็นเดือน เเถมไอ้ตัวต้นเหตุมันยังล้อเราจนปัจุบัน ไม่คุ้มเลยจริง555)

เจ้าอารมณ์ ลมมันร้อน ผ่อนดีมั๊ย

เย็นเย็นใจ แค่ผ่อยคลาย ไปกับเพลง

มีทั้งบลู แจ้ส ป๊อบ ชอบบรรเลง

หากเล่นเอง หรือเล่นได้ ใจก็เย็น

( ดนตรี.............................บำบัด )

อารมณ์เหวี่ยง เสี่ยงทีน ให้วีนแตก

เราควรแยก แหวกทางผ่าน ซ่านอารมณ์

ระงับจิต ระงับใจ ให้หลุดปม

ทุกข์ระทม อาจตามมา เพราะ.....อารมณ์

( อารมณ์นี้ใครก็มี แต่คุณสามารถควบคุมมันได้ " มากน้อยแค่ไหน " ก็เท่านั้น )

นี่แหละ......มนุษย์

เป็นอยู่ มะวานเลย ปรี๊ดแตก สติแตก 555 แต่สักพัก หยุดสมอง อารมณ์ตัวเองก่อน ค่อยปล่อยผ่านไป

ยิ่งโมโห ยิ่งโกรธ จะไม่ชอบคุยกับใคร เงียบๆๆ ก่อนแล้วกัน เพราะแรงปะทะ ค่อนข้างเยอะ เราอาจเผลอ

ทำร้าย ทำลายเพื่อนอีกคนก็ได้ เหนื่อยมาก .... แต่สักพัก ก็จะหาย

บนท้องฟ้าไม่มีอะไรแน่นอน

ถ้ามองจากตรงนี้เดี๋ยวก็มืด แล้วก็สว่าง

อาจจะมีฝนก่อเป็นพายุ หรือลมลอยปลิวอยู่แค่นั้น

สุขที่เคยเดินทางตามหามานาน ไม่ได้ไกลที่ไหน

อยู่แค่นี้เอง

เดินหนีจากตรงนั้น ไม่งั้นเดี๋ยวแหลกคามือ

ถ้าเราแยกตัวเมื่อไหร่ เมื่อนั้นพร้อมระเบิดแล้ว

ถ้าเบาๆ ก็จะนิ่ง เงียบ แต่ยังอยู่ตรงนั้นได้

แล้วก็ไปนั่งรถ นั่งเรือ มองน้ำที่ไหลนะ ต้องเคลื่อนไหวด้วยถึงจะหาย

เพราะเหมือนกันลอยออกไปจากตัว จากใจ ไปกับภาพที่เคลื่อนไหวไปเรื่อยๆ จ้ะ

เคยครั้งหนึ่ง.... กวาดของบนโต๊ะทำงานตัวเอง

เพราะมัน peak แล้วไง ทำอะไรคนในโทรศัพท์ไม่ได้

เพื่อน(รุ่นพี่) ที่โต๊ะข้างๆ รีบเดินมาเก็บของขึ้นจากพื้น

แล้วพูดว่า... "...(เรียกชื่อ) ใจเย็นๆ นะ มีอะไรบอกพี่ได้ "

ตั้งแต่นั้นมาเราไม่เคยทำอีกเลย คิดว่าเป็นการแสดงวุฒิภาวะ ที่เป็นเด็กกว่าวัย

แต่ก่อนนี้ก็อาจจะมีเหมือนกัน ที่ทำลายข้าวของตัวเอง

แต่เดี๋ยวนี้.. อารมณ์พวกนี้จะสลายไปเองในไม่กี่วินาทีครับ เพราะพี่ "เข้มแข็ง" เรียบร้อยแล้ว ^^

พี่ก็คิดๆอยู่เหมือนกันเรื่องนี้.... อยากลองเปิดร้านสำหรับพวกชอบทำลายล้างดู แบบว่า..มีจานกระเบื้องให้ขว้าง มีตู้มีโต๊ะไว้ให้ทุบ

ท่าทางจะรุ่งนะครับ 555555