ความสุขอยู่ที่ใด .... ใครรู้บ้าง ? ?

คนเราส่วนมากจะมีความสุข ก็ต่อเมื่อสมหวังในสิ่งที่ปรารถนาไว้

แต่ในกรณีที่ไม่สามารถ Afford ได้ ก็ควรลดการคาดหวังลงมา

ไม่งั้นจะทุกข์ เพราะรู้สึกว่าเฟล แต่อย่าไปคาดหวังหรือหาจากคนอื่น

เพราะอาจผิดหวังได้ เผลอๆเหมือนหาเหาใส่หัวอีก บางคนดูผิวเผิน

เหมือนจะดี ต้องรู้จักไปซักพักจะรู้ บางคนนี่ไม่คบจะดีกับชีวิตกว่า

เพราะนอกจากมันจะไร้ปย.แล้ว ยังคอยหาทุกข์ให้เราอีกด้วย 5555

จากที่มีการบันทึก..

โดย..พระพุทธพจนวราภรณ์ (หลวงปู่จันทร์ กุสโล)

วัดเจดีย์หลวงวรวิหาร ต.พระสิงห์ อ.เมือง จ.เชียงใหม่

ท่านบอกว่า..ความสุขที่แท้จริง ... อยู่ที่ใจของตัวเรานี่เอง.

อ่านในโหมด...

เว็บนี้ผู้ทรงศีลบานเลยนะคุณเปรียญ 8 , เปรียญ 9

เจ้าคุณ เจ้าคณะ

แถมโยมชีเกดอีกคน

อู้ฮูยยย์ .. มาพร้อมเพรียงกันโดยมิได้นัดไอ้หมาย..

รวมหัวกันตอบกระทู้ธรรมได้ถึงพริกถึงขิงดีจริงๆ

ขอแสดงความนับถือครับ

เห็นด้วย

อ่านในโหมด...

ความสุขมีอยู่ทุกหนทุกแห่งในโลกนี้

แม้แต่รอบ ๆ ตัวเราก็มี

ความสุขหาได้ง่ายมาก เช่น

เริ่มจากการคิดดี ไม่อิจฉาใคร ยินดีเมื่อเห็นคนอื่นได้ดี

หรืออีกวิธีหนึ่งก็คือ เริ่มต้นด้วยการเป็น "ผู้ให้"

การที่เราเป็นผู้ให้นั้น เป็นการสละสิ่งที่เรามี

เพื่อช่วยเหลือผู้อื่น อาจเป็นเงิน เป็นทรัพย์สิน

เป็นความรู้ เป็นธรรมะ ฯ ล ฯ

เป็นการลดละความตระหนี่ถี่เหนียว

เป็นการลดกิเลสในใจตัว

หากกระทำด้วยจิตที่เป็นกุศลจริง ๆ

สิ่งที่จะเกิดขึ้นในใจนั่นก็คือ ความสุข

การให้ หรือการสละออกไป มันเป็นการลดละกิเลส หากกระทำบ่อย ๆ มันจะช่วยให้จิตใจบริสุทธิ์ขึ้น

เป็นปัจจัยหนึ่งในหลาย ๆ ปัจจัยที่ช่วยให้เรา

เข้าถึงนิพพานคือการไม่เกิดอีก

หมายถึงว่า

เมื่อเราตัดมูลเหตุของการเวียนว่ายตายเกิดได้หมดแล้ว เราก็ไม่มีปัจจัยอะไรที่ทำให้เกิดแล้ว ก็คือนิพพานนั่นเอง

เคยได้ยินคำกล่าวนี้ไหม

"นิพพานเเป็นบรมสุขอันใหญ่ยิ่ง)

นิพพาน บางคนอาจเห็นเป็นเรื่องไกลตัว

เป็นเรื่องยาก เราไม่ใช่พระอรหันต์

เราทำไม่ได้หรอก

มันก็ใช่นะ แต่ไม่ทั้งหมด

ระยะทางหมื่นลี้ สำเร็จได้ด้วยการเดินก้าวแรก

นิพพานเองก็เช่นกัน

สุดท้ายนี้ อยากถามว่า.....

คุณเริ่มก้าวแรกแล้ว.....หรือยัง ?

เคยมองกัน บ้างหรือเปล่า ทุกข์กับสุข

ที่สนุก มันช่างสั้น นั้นต่างกัน

สุขมันมา และจากไป ในเร็วพลัน

แต่ทุกข์นั้น มันกับยาว ร้าวชีวี

( ขอให้โชคดี อย่าไปคิดมัน.....ไอ้ความทุกข์เนี้ยะ !!! )

อย่าเยอะ......!!!

สุขาอยู่หนใด ................ จริงความสุขก็อยู่ในใจ ในความคิดยึดติดของเราเองนี่แหละคะ

ความสุขอยู่รอบๆตัวครับ

ถ้าพูดว่าสุขอยู่ที่ความพอใจนั้นดูจะง่ายไป

สุขมักอยู่ติดกับความทุกข์ เป็นคู่ขนานที่จะไปไหนไปด้วยกันเสมอ

ขึ้นอยู่กับกาลเวลา ที่เวลาใด ทุกข์จะมาโลดแล่นให้เราเห็น หรือเวลาใด สุขจะโผล่มาเบ่งบานเต็มหัวใจ

สุขอยู่ที่.....เรารู้จักที่จะเรียนรู้ที่จะพัฒนาปัญญา ให้เปลี่ยนทุกข์ให้เป็นสุข เปลี่ยนปัญหาให้เป็นโอกาส

เมื่อเราเรียนรู้ที่จะอยู่ให้ได้กับความทุกข์ หรือปัญหาต่าง ๆ แล้ว คราวนี้ก็ทำใจครับว่าโลกนี้มันไม่มีอะไรแน่นอน

ไม่โทษสิ่งที่ผ่าน รักษาความทรงจำที่ดี ๆ ไว้ นั้นคือความสุขในใจที่ยังเหลืออยู่

และเปลี่ยนทุกข์ที่มี ให้เป็นโอกาสศึกษา เปลี่ยนสิ่งที่ผิดหวัง สิ่งที่เป็นทุกข์ สิ่งที่เป็นปัญหาในอดีต

ให้กลายเป็น “บทเรียนของครู” เพื่อความเปลี่ยนแปลงที่ดี ในภายหน้า

เรียนรู้ที่จะไม่ก้าวพลาดในหนทางเดิมๆ อีกต่อไป

สุขไม่ใช่อยู่ที่ไม่เกิดอีก เราไม่ใช่พระอรหันต์ หากเราไม่เกิด เราก็ล่องลอย เป็นวิญญาณไปเรื่อยๆ

หรือไม่ก็อยู่ติดกับสถานที่ ไปไหนไม่ได้ หากทำความดีเยอะๆ ก็ได้เป็นพระภูมิท่าน

วันๆ ท่านพระภูมิก็ถูกขอหวย ขอให้ช่วยเรื่องโน้น เรื่องนี้ เหนื่อยกว่ามีชีวิตอยู่เข้าไปอีก

หากเรามีความสุข แม้ไม่ได้แบ่งปันคนอื่น ๆ แต่อาการต่าง ๆ การยิ้ม การคุย ของคนมีความสุข

รัศมีแห่งความสุขของเรา ก็จะแผ่รัศมีไปให้กับคนรอบข้าง หรือ เพื่อนร่วมงาน ได้มีสุขไปด้วย

หากเรามีทุกข์ เราหน้าบูดเบี้ยว อารมณ์ไม่ดี เพราะมีปัญหา

รัศมีแห่งทุกข์ แห่งปัญหา ก็แผ่รัศมีมืดดำไปยังเพื่อนฝูง

เพื่อนฝูงก็รับรู้ และรำคาญ หรือเบื่อหน่าย อาจโดนฝากรอยเท้าจากเพื่อนๆ มาเป็นที่ระลึกได้

ให้โอกาสตัวเอง พบสิ่งใหม่ๆ พบคนใหม่ๆ พบเพื่อนใหม่ๆ

ดูหนัง ฟังเพลง กินของอร่อยๆ ไปเที่ยว หาแมว หาหมามาเลี้ยง ไปทำบุญ ทำทาน

จำไว้ว่าสุขอยู่ที่ไหน ทุกข์ก็แอบอยู่ตรงนั้น

เรียนรู้ที่จะแก้ไข และ ชีวิตยังต้องดำเนินต่อไป “ไม่มีทุกข์ก็จะไม่รู้จักสุข”

สมองคิด จิตใจรู้สึก ร่างกายกระทำ

จิตใจรู้สึก ร่างกายกระทำ สมองคิด

ร่างกายกระทำ สมองคิด จิตใจรู้สึก.....

ความสุขหรือความทุกข์จะเกิดขึ้นได้ ก็อยู่ที่ '' ใจ '' ของคนเราทั้งสิ้น

สุดท้ายก็อยู่ที่ตัวเราทั้งสิ้น ว่าจะใช้ใจเลือกเส้นทางแบบไหน ระหว่างเส้นทางความสุข หรือทางความทุกข์

ที่กล่าวมาคือ คำตอบในฐานะปุถุชนธรรมดา

แต่หากสำหรับพระพุทธองค์ พระอริยเจ้า หรือผู้บรรลุธรรมไปแล้ว

จะเห็นว่าความสุขที่แท้จริง อยู่ที่ความไม่มี หรือความหยุดทุกอย่าง โดยสภาวะที่เกิดขึ้นไปแล้ว

โดยที่ไม่มีเกิด แก่ เจ็บ ตาย อีกต่อไป ตลอดกาลนาน ซึ่งเรียกกันว่า........'' นิพพาน ''

ไม่รู้เหมือนกัน......ว่าจะต้องพบเจอกับ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ไปอีกกี่ชาติ มันถึงจะจบ.???

อยู่ไปก็มีแต่สุขกับทุกข์ ปะปนกันไปไม่มีสิ้นสุด

ในใจลึกๆ ก็อยากไปนิพพานเหมือนกัน ถ้ามีบุญกุศลมากพอ ขอให้ไปถึงจุดนั้นทีเถอะ........

ความสุขหรือทุกข์อยู่ที่ใจเรา หากเราไม่ต้องเกิดอีก

คงเป็นอีกมิติหนึ่งที่ไม่ต้องรับรู้อะไร ผมเองต้องการ

อย่างนั้นหากเป็นไปได้ ทางพุทธศาสนาให้ปฏิบัติ

วิปัสนากรรมฐาน ผมเคยทำมาแล้ว แต่จะให้บรรลุ

ถึงขั้นไม่ต้องมาเกิดอีก ผมคงไม่มีบุญพอครับ