รู้สึกอย่างไรกับคนที่เป็นหัวหน้าคุณ เพราะว่าทำงานมานานแล้ว ตำแหน่งว่าง คุณจะต่อต้านไหม

สำหรับผม ไม่ต่อต้านครับ

เพราะไม่อยากมีปัญหา ไม่อยากมีภัย อยากใช้ชีวิตแบบสงบมากกว่า

คือ ดีทีสุดให้ดูที่ผลของงาน และความขยันของแต่ละคน และให้ปรับตัวเข้าหากัน มันจะดีกว่า

นี่ล่ะ คือสิ่งสำคัญ........

เรื่องลูกน้องเก่งกว่านายนี่ ลุงจะเล่าให้ฟัง เล่าแล้วอาจไม่ถูกใจนักก็ขออภัย

ขงเบ้ง ก็เก่งกว่า เล่าปี่ ที่เป็นนาย

เป็นหัวหน้า ไม่จำเป็นต้องเก่ง กว่า ลูกน้อง (มีเยอะไป)

เจ้าของบริษัท เขาก็ไม่ได้เก่งอะไร เขาเลยจ้างคนเก่งเข้ามาทำงานให้

การบริหารคน การเป็นหัวหน้า การเป้นผู้นำ ไม่ต้องลงไปทำเอง

แต่ต้องรู้จักที่จะใช้ลูกน้องให้ทำงาน คนไหนเหมาะกับงานอะไร คนไหนเก่งทางไหน

ยิ่งมีลูกน้องเก่งกลับยิ่งดี ใช้เค้าให้เกิดประโยชน์ เหมือนเล่าปี่ใช้ขงเบ้งนั้นแระ

เล่าปี่ไม่เคยไปแข่งความเก่งกับข้งเบ้งเลยสักครั้ง

ถ้ามีลูกน้อง ไม่เก่ง ก็ต้องเป็นสอนเค้า ทำให้เค้าเก่งให้ได้ ไม่ต้องกลัวลูกน้องเลื่อยขาเก้าอี้ด้วย บริษัทใหญ่ๆ จะกำหนดขอบเขตความรับผิดชอบงานแต่ละคนชัดเจน

ทุกบริษัท เค้าไม่ได้จ้างหัวหน้า มาทำงานแข่งกับ ลูกน้อง

แต่จ้างหัวหน้าให้มาใช้ลูกน้องให้ทำงาน รู้ว่าควรให้งานนั้นกับคนไหน ใครเก่งเรื่องใดก็มอบหมายให้ทำไป

โดยหัวหน้าต้องเป็นผู้รับผิดชอบผลงานของลูกน้องแต่ละคนอีกที

หัวหน้าเหมือนหัวรถจักร พาขับเคลื่อนทุกคนในหน่วยงานไปด้วยกัน

คนจบใหม่ๆไฟแรง พอเห็นหัวหน้าจบน้อยกว่าก็เกิดอาการดูถูก ก็มีนะครับ

จบใหม่ๆ แล้วได้อะไร บางครั้งที่ลุงเห็น จบใหม่ๆ ก็ต้องมาเรียนรู้จากคนเก่าอีกที

เพราะจบใหม่ ขาดประสบการณ์ ขาดความชำนาญงาน

ลูกน้องอาจจะจบนอกมา เรียนสูงกว่าหัวหน้า

แน่นอน วิชาการน่ะแน่นเปรี้ยะ

แต่เวลาทำงาน ต้องผสมประสบการณ์และความชำนาญงานลงไปด้วย

วิชาการสอนในมหาวิทยาลัย

แต่ความชำนาญในงาน ไม่มีมหาวิทยาลัยไหนสอนได้

ต้องผ่านการสั่งสมนานปี เกิดประสบการณ์ ลองผิดลองถูกถึงจะเกิดความชำนาญได้

ลูกน้องน่าจะเชื่อมั่นหัวหน้า

ถ้าเจอปัญหาอะไรที่แก้ไม่ได้

หัวหน้าที่เราดูถูกนี่แระจะเข้ามาช่วยแก้ปัญหาให้ครับ

ไม่ต่อต้าน เพราะแค่มาฝึกงาน จะเหิมเกริมมากไป ข้ามหน้าข้ามตา เค้ามีช่องให้แสดงความคิดเห็นหรือ

คนเราเก่งไม่เหมือนกัน ปรับตัวเข้าหากันเอาจุดเด่นมาช่วยแก้ปัญหา

ดีกว่าคิดในทางลบ ครับ

ไม่ครับ..ของอย่างงี้มันต้องพิสูจน์กับด้วยผลงานและความสามารถ..

หัวหน้างานบางอย่างก็ไม่จำเป็นต้องทำงานเก่งเหมือนลูกน้อง..

แต่ต้องสามารถควบคุมและวางแผนให้งานนั้นๆ..ให้เสร็จ Scheduleของลูกค้า

และสามารถควบคุม cost ต้นทุนในการผลิตให้เป็นไปตามที่เจ้าของบริษัทต้องการได้

เวลาเราทำงานเรามองย้อนกลับถึงหัวหน้าเรา..

หัวหน้าเราเวลาเค้าทำงานเค้าก็มองย้อนถึงหัวหน้าเค้าหรือเจ้าของอีกทีนึงครับ..

ที่ผมเข้าใจเพราะว่าผมอยู่ในสถานะนี้...มันต้องแยกแยะระหว่างการทำงาน..มันก็ต้องมีแข็งและมีอ่อนไปตามบท..

ให้ทำตามที่หัวหน้าหรือเจ้าของสั่ง..แบบฟันธงไปเลยก็ไม่ได้..

จะยอมรับเงื่อนไขหรือไปบังคับการทำงานของลูกน้องเกินไปก็ไม่ได้..ผมไม่ชอบกฏระเบียบจ๋าเกินไปหน่ะ..

ทุกอย่างต้องอะลุ่มอะหล่วยกันไป...แบบ win-win ทั้งสองฝ่ายหน่ะครับ...