ถ้า....

ทำไมต้องรอให้เขามาหาล่ะ เพราะหากเขาโกรธเขาย่อมไม่อยาก

เห็นขี้หน้าอยู่แล้ว ยิ่งเรื่องแบบนี้ยิ่งเป็นเรื่องใหญ่ในความคิดเขานะ

มันแล้วแต่ว่าแฟนเป็นคนแบบไหน คงมีวิธีปรับความเข้าใจที่ต่างกัน

ที่สำคัญมันจริงหรือไม่

บอกเลิกพูดกันเข้าใจไหม จริงก็ต้องเชื่อใจกัน ต้องรู้ว่าแฟนตัวเองนิสัยจริงๆอย่างไร

หรือรอให้สงบสติอารมณ์ค่อยพูดกัน ถ้าคิดจะเงียบหายไปจากกัน ก็เอาที่สบายใจ

ถ้าไม่ไว้ใจก็ไม่รู้จะอธิบายยังไงเหมือนกัน เอาที่สบายใจ .... แต่สบายใจเรานะ 555

ถ้าเรื่องที่มันไม่จริง ถ้าบอกแล้วพยายามแล้ว ก็คงต้องให้เขาคิดเองแล้วกัน ไม่รู้จะอธิบายยังไง

ให้เวลาเค้า ให้ใจเย็น จะได้ไม่คุยกันด้วยอารมณ์

คนกำลังโกรธ พูดไรไปคงไม่เชื่อ

แล้วก็ไปหาพยาน ถ้าเราพูดแล้วไม่มีน้ำหนัก

ก็ต้องมีคนกลาง คั้นสุดท้ายไม่เชื่อ ก็แล้วแต่เธอ

สรุป รักเรา หรือรักตัวเองมากกว่ากัน ไร้สาระ น่ารำคาญมาก

ไม่มีมูลแล้วหมามันจะขี้มั้ยล่ะ

55 อินค่ะอิน :)

คนเรามันมีเซนส์ค่ะ

เราว่านะ....

คนเราอย่าเข้าข้างตนเอง...

ควรมองความจริง...

อย่าไปเป็นตัวเลือกของใครให้ใจเศร้าระทึกและสับสน

เสียเวลาพัฒนาตนเอง

คนมีเป็นล้านคน

ผูกกรรมกับคนผิดศีล

นี่ต้องวนเวียนชอกช้ำอีกกี่ชาติ

:)