เวลาที่เสียใจคุณต้องการให้มีคนปลอบไหม?

ไม่เป็นไร ... ให้เวลาเราปรับความรู้สึกของตัวเองดีที่สุด

เรารู้ว่าคนเขาห่วง แต่ความเศร้าอย่างที่เราเป็นไม่มีใครแก้ให้ได้ นอกจากตัวเราเองจ้ะ

ปลอบใจตัวเองค่ะ

ตัวเรา ตัวใคร ใช่เขา

ตัวเรา ใจเรา ปลอบเอง

ตัวเรา ใจหวั่น ไม่เกรง

ใจเบ่ง เก่งได้ ใจตน

ปลอบใคร ปลอบได้ แค่เปลือก

อย่าเจือก หาเหา เข้าตน

แบ่งรับ แบ่งรู้ ดูสน

ใส่ตน ค้นนาน มั่นชัวร์

ส่วนตัวเรานะ ไม่ชอบให้ใครมาปลอบ

มาเห็นน้ำตา มารู้ว่าเรากำลังเปราะบาง

แค่อยุ่ใกล้ๆ ให้พอมองเห็นว่าเค้าอยู่เคียงข้างเรา

เขายังห่วงใย ไม่ต้องมาห่วง หรือทุกข์กับเรานะ

เดี๋ยวเราหายเอง เราแค่อยากร้องไห้เงียบๆในห้องน้ำคนเดียว

ส่วนการจะปลอบใคร ก็คงดูแต่ละคนเป็นคนแบบไหน

รวมทั้งตัวเราเป็นคนแบบไหน

เพื่อนบางคนชอบให้ฟังที่เค้าระบาย ฟังแล้วก็ยิ้มๆ ไม่ต้องพูดหรือแนะนำอะไร

คนบางคนชอบให้ซบไหล่ กอดเค้า กอดมันทั้งๆที่ร้องไห้หรือหมดแรง

และบอกว่าไม่เป็นไรนะ

รวมๆคือ เข้าใจเค้า อยู่เป็นเพื่อน

พอเค้าดีขึ้น ค่อยทำให้ขำก้ได้ พาไปหาอะไรกิน หรือเดินเล่น

แต่ถ้าใครที่รู้ตัว่าชอบสอนสั่ง พูดแรงๆ คิดว่าจะดึงสติ หรือเอาแต่พูดแง่ร้าย

แบบ โอ๊ยแก จะทุกข์อะไรหนักหนา โอ๊ยเธอแค่นี้ไม่ลำบากหรอก

มีคนอื่นที่ลำบากกว่าเราอีก จะมัวนั่งเครียดทำไม

นั้นหน่ะยิ่งแย่ เหมือนมาซ้ำเติม เหมือนยิ่งพัง ถ้าแบบนี้ อยู่เฉยๆพอจ้า

เราว่าคำไหนๆ ที่บอกให้คนฟังรู้ว่า

เราเข้าใจ เราอยู่ข้างๆ เราไม่มองเค้าแง่ร้าย

เราพร้อมจะเป็นเพื่อน สบายใจได้เลย

พวกคำว่า ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวอะไรๆก็ดีขึ้น

เป็นอย่างไรบ้าง โอเคมั้ย

ไม่จำเป็นครับ เพราะว่าไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น แต่ก็มีบ้างที่เกินใจจะอดทน ส่วนใหญ่จะหายไปเอง เมื่อเวลาผ่านไป ภูมิต้านทานเราจะแข็งแรงขึ้น

ไม่ครับ อายุปูนนี้แล้วต้องเข็มแข็งและเป็นที่พึ่่งของคนอื่นมากกว่า

สำหรับผม '' แค่อยู่คนเดียวเดี๋ยวหายเอง '' หรือ หาทางวิธีแก้ไขด้วยตัวเราเอง

เพราะถึงต้องการคำปรึกษา มันก็ไม่มีค่าอะไรมากมายหรอก

ถึงขอคำปรึกษาไป ก็อาจจะไปรบกวนและทำให้เขารำคาญไปเปล่าๆ

เพราะสังคมสมัยนี้ มันมีแต่ความทุกข์มากมาย และในสังคมทุกวันนี้ มันมีแต่ความเห็นแก่ตัวในทุกๆด้าน

ฉะนั้น '' ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน '' ดีที่สุด

ไม่มีใครเข้าใจเรื่องราวของเราซะทุกอย่าง

ไม่มีใครรู้ดีที่สุด เข้าใจความรู้สึกที่สุด '' เท่ากับตัวเราเอง ''

และขอแค่ว่า อย่าซ้ำเติมกัน หรือ คนล้มอย่าเหยียบ อย่าข้าม เท่านั้นก็พอ..........

ไม่เสียใจ แต่รำคาญมากกว่า บางคนไม่รู้จริงแล้วพูดเหมือนตัวเองเป็นผู้เชี่ยวชาญรู้ลึกในเรื่องนั้นๆหรือเรื่องคนอื่น ทั้งๆที่ใช้อคติเป็นส่วนหนึ่งในการวิจารณ์ ทั้งโดยเจตนาหรืออาจว่าตามคนอื่นเพราะง่ายดี ไม่อยากสนใจเพราะจริงๆเขา/เธอก็แค่เรียนและทำงานในด้านหนึ่งๆ มิใช่รู้แจ้งในทุกเรื่อง อีกทั้งมันก็เป็นแค่เพียงความคิดเห็นซึ่งอาจผิดได้ เพียงแต่อาจหลอกบางคนได้เพราะดูเหมือนน่าเชื่อถือ (คนที่ดูเหมือนน่าเชื่อถือ มักหลอกคนให้เชื่อได้มาก เพราะภาพลักษณ์ ) 555

ไม่ต้องการคนปลอบ..ขอให้อย่าทิ้งขว้างกันก็พอ..