คิดเมนูกัน

ไหนว่ามีเนื้อหมูมา

มีจ้ะ แต่แกงจืดหน่อไม้ ต้องกระดูกหมู แต่เราไม่มีน่ะซิ

ช่าย มันกลมกล่อมกว่า

^^

เมนูคอมเป็นไง อร่อยป่าว

หายไปน๊านนานนะพี่พันธ์ .. ไม่จูงมือเรนนี่มาด้วยเหรอ ... หายไปนานแล้วเหมือนกันจ้ะ

ปลาทูทอด กับ อะไร?

ขนมหวานใช่ป่าว ... เขาเรียกว่าอะไรหราาา???

แกงหน่อไม้ 555555 เหมือนของหวานตรงไหนเนี๊ยะ

เห็นหน่อไม้ขาวๆ นึกว่ามะพร้าวอ่อนอ่ะ ..

ว๊าวววว.... น่าทานมากๆ ฝีมือพี่ฟ้า?

ใช่ครับ ผม ที่บ้าน ผมทำกับข้าวเองครับ ลูกสาว อยู่มหาวิทยาลัยในกรุงเทพครับ

ถึงอยู่อาจไม่ได้ทำเพราะคุณพ่อ แย่งทำให้ตามประสาคุณพ่อที่ดีหรือเปล่า

หากนั่งบนขอบปากโอ่ง นอกจากจะเอาขาห้อยลงมาข้างโอ่งแล้ว

หากมีการขยับตัวหรือเพลิดเพลินอาจตกลงไปในโอ่งได้ อันนี้..ถ้า

เป็นผมนะ ผมจะเอามือยันขอบโอ่งด้านหลังไว้เพื่อความปลอดภัย

ส่วนเรื่องนั่งขอบหน้าต่างแล้วเอาขาเหยียบปากโอ่งไว้ก็เข้าทีดีนะ

แต่ต้องระวังตอนพลิกตัวอาจตกลงมาหน้าจูบดินก็ได้ครับ

เรื่องเขาขาห้อยข้างโอ่ง ไม่มีทางตกลงไปในโอ่งแน่นอนจ้ะ

เพราะขาไม่ได้อยู่ในโอ่ง เราเข้าใจวิธีการถ่วงน้ำหนักได้ดี

จนตอนโหนรถเมล์เรายืนได้ด้วยการทรงตัว ไม่ต้องออกแรงยึดราวจนเอ็นขึ้นเหมือนหลายๆ คน

แล้วก็ไม่ล้มด้วย ..เรียกว่าใช้ศาสตร์มาประยุกต์ใช้มากกว่า ... ไม่ได้ตั้งใจอวดเลยนะเนี่ยะ ^^

ผมไม่ได้หมายถึงว่าเอาขาจ่อมลงในโอ่ง เรื่องการถ่วงน้ำหนัก

ผมเข้าใจ ที่เป็นห่วงว่าจะตกลงไปในโอ่งเพราะกลัวว่าจะดูเมฆ

เพลินจินตนาการไปต่าง ๆ นา ๆ แล้วเผลอหลุดลงไปในโอ่ง

แบบขาชี้ฟ้า แล้วยังบอกอีกว่าตอนขึ้นรถเมล์ใช้ศาสตร์มาประยุกต์

ในการทรงตัวโดยไม่ต้องโหนราวจนเอ็นขึ้น ผมว่าไม่ได้เก่งหรอกนะ

แต่โชคดีต่างหากที่รถไม่เบรคแบบกระทันหัน ไม่งั้นคงได้ปากเจ่อ

หรือฟันหักแน่เพราะไม่ทันระวังตัวฟันไปงับเอาหลังคนที่ยืนอยู่ข้าง

หน้าเต็มเหนี่ยว เลยต้องร้องเพลงเกี่ยวข้าว เกี่ยวเถิดนะแม่เกี่ยว

อย่ามัวชะแง้แลเหลียวเดี๋ยวฟันจะเกี่ยวเอาหลังใคร แน่เลยครับ

555**

เราไม่พลาดแน่นอน เพราะตอนนี้เลิกนั่งปากโอ่งแล้ว หมดสิทธิตกล้านเปอร์เซนต์

เรื่องรถเบรคกระทันหันก็เคยนะ แต่เราเอาไหล่ไปพิง กับเอาหัวไปโหม่งหลังมากกว่า เพราะไม่กล้าใช้ส่วนอื่นนำไป เดี๋ยวคนหน้าจะดีใจที่มีคนไปซบหลัง แต่ไม่กล้าฟันหรอก เพราะหนังไม่เหนียวฟันไม่เข้าแบบคนอื่น

ไม่เอา กลัวติดใจ555

แหม .... อาจติดแค่รสชาติอาหารก็ได้นิตะเอง

55555

ทานข้าวยัง???

เรารออยู่นร้าาาา...

๕ ๕ ๕ สิ้นคิดแต่อร่อย ก็ยอม โน๊ะ