๑. ในตัวเรามีทั้ง กระโถน และกระถาง หากเรานำธรรมะ บรรจุไว้ในใจเมื่อนั้นไซร้ เราจะกลายเป็น
กระถางรองรับความงอกงามของธรรมะ เมื่อไรเราบรรจุกิเลสไว้ในใจ เราจะกลายเป็นกระโถน ที่รองรับ
แต่สิ่งโสโครกอันมาพร้อมกิเลส
๒. โบราณท่านว่าไว้ ไม้คดใช้ทำขอ ไม้งอใช้ทำเคียว คนคดอย่างเดียวใช้งานไม่ได้ คนคดมี
.....๑) คดทางกาย ด้วยการฆ่าสัตว์ ลักขโมย ผิดลูกเมีย
.....๒) คดทางวาจา ด้วยการพูดเท็จ พูดหยาบ พูดนินทา
.....๓) คดทางใจ ด้วยการโลภมาก พยาบาท และเบียดเบียน
๓. ตราบใดที่กรรมชั่วยังไม่ให้ผล ตราบนั้นคนชั่วจะเห็นความชั่ว เป็นความดี ตราบใดที่กรรมดี
ยังไม่ให้ผล ตราบนั้นคนดีก็อาจเห็นกรรมดี เป็นกรรมชั่ว
๔. จิตธรรมชาติว่องไว ไม่ต่างอะไรจากลิง แต่ลิงที่ว่าไม่นิ่ง เมื่อนำมาฝึกจริงๆ ก็ยังเอามาใช้งานได้
ฝึกลิงยังฝึกได้ฉันใด ฝึกจิตฝึกใจ ก็ฝึกได้ฉันนั้น
๕. การฝึกใจก็ไม่ต่างอะไรกับการฝึกว่ายน้ำ กล่าวคือ ต้องกระโดดลงไปในน้ำ แล้วว่ายด้วยตนเอง
การฝึกใจก็เป็นเช่นนั้น นั่นคือ ฝึกลงไปที่ใจ ด้วยการตามรู้ ดูใจตนทุกขณะจิต



ที่มา : SMS ธรรมะโมบาย โดย ท่านว.วชิรเมธี